پارت۵۱

به چشم هاش که از شیطنت برق میزدن خیره شدم و با یکی از دست هام
چنگی به باسنش زدم.
-میخوای همینجا به فاکت بدم تا دست از سرم برداری؟ مگه همینو
نمیخوای؟
لبهاش برای صحبت باز شدن اما با پیچیدن صدای بلند و وحشتناکی
هردومون همونجا خشک شدیم.
صدای پدر جونگ کوک داخل بلندگو پیچیده و تمام کوچه رو با صداش
خبردار کرده بود.
میکنه￾دست لعنتیتو برداررر تا نیومدم قطعش کنم. . . دستت اونجا چه غلطی
با بهت به اون مرد خشمگین که به ماشین شورلت قدیمیش تکیه داده و
بلند گو به دست گرفته بود, نگاه میکردم و بخاطر شوک زدگی, هیچ درکی
از حرف هاش نداشتم.
-مگه با تو نیستــــم؟؟
آب دهانم رو با ترس پایین فرستادم و خیلی سریع از کوکی جدا شدم و
قدمی به عقب رفتم.
-حساب جفتتونو االن میرسم. . .
با قطع شدن بلندگو و یورش آقای جئون به سمت در ورودی درحالیکه
کمربندش رو باز میکرد, با وحشت به پسر مضطرب رو به روم نگاه کردم و
لب زدم:
-جایی هست که بشه قایم شد؟
اما با تکون داده شدن سر جونگ کوک به نشانه ی منفی, قلبم از حرکت
ایستاد.
تا چند دقیقه ی دیگه اون مرد قرار بود من و دستی که باسن پسرش رو
لمس کرده بود رو قطعه قطعه کنه و هیچ کاری از دست هیچ کس, حتی
خود عیسی مسیح هم بر نمی اومد.
خانم جئون درحالیکه دست هاش رو به طرفین باز کرده بود و ما دو نفر رو
مثل جوجه اردک پشت سر خودش پناه داده بود, مدام سعی میکرد تا
شوهرش رو راضی به توقف کنه.
پدر کوک درحالیکه کمربندش رو دور دست راستش پیچیده بود و
هرازگاهی برای متشنج کردن جو, به روی زمین میکوبیدش فریاد زد:
-من گفته بودم تو خونه ی من از این خبرا نباید باشه
دوباره سعی کرد به سمتمون حمله کنه و اینبار بلندتر از قبل فریاد زد:
-نه تا وقتی که همه چیز رسمی نشده
برای لحظه ای همونجا سرجام ایستادم و با شوک لب زدم:
-چی باید رسمی بشه؟
هیچ احتمالی نمیدادم که داخل مغز اون مرد, چه چیزی در حال گذشتنه.
-چی؟ رابطه اتون. . . فکر کردی من پسرمو از سر راه پیدا کردم؟
اینبار آرومتر پیش رفت و با تن صدای پایین تری گفت:
دعوتشون کن اینجا. باالخره خانواده ها باید باهم آشنا بشن من آدم روشن فکریم؛ همین امشب به پدر و مادرت زنگ بزن و
هزاران انفجار کوچیک و بزرگ در جای جای مغزم شکل گرفت و هیچ
قدرتی برای هضم و درک این جمالت نداشتم.
چرا این خانواده, همه چیز رو تا این حد جدی گرفته بودن؟
مطمئنا وضعیت ما اونقدری بغرنج بنظر میرسید که دیگه جایی برای این
دراماها نداشته باشیم.
حس میکردم بجای یک پسر, دختر این خانواده رو با کاندوم سوراخ به فاک
دادم و حاال بخاطر حامله شدنش باید مسئولیت کارم رو به عهده بگیرم.
-اما. . . فکر نکنم بشه
همین چند کلمه ی ساده از سمت من کافی بود تا آقای جئون طی یک
حرکت آکروباتیک به سمتم هجوم بیاره و کمربندش رو روی کمرم فرود
بیاره.
فریاد بلندی زدم و عقب رفتم.
-یااااا. . . دیوونه شدی؟ میدونی من کیم اصال