گویند شیخی در مسجدی پیش نماز بود. روزی در حال سجده شیخ را

گویند شیخی در مسجدی پیش نماز بود. روزی در حال سجده شیخ را دستشویی بگرفت و نتوانست کاری بکند. پس شلوارش را خیس کرد و سجدهٔ آخر طولانی شد.جماعت پشت سر هم در حالت سجده ماندند. بعد از مدتی شیخ از سجده بلند شد و سلام داد و نماز را به اتمام برد. 

جماعت پشت سر علت این سجده طولانی را جویا شدند. شیخ که نمی توانست حال قضیه را باز گوید، دست به دامان دروغ شد و گفت :
در حال سجده دیدم زن و شوهر جوانی در دریای سرخ در حال غرق شدن هستند؛ پس به کمک آن ها رفتم و علت طولانی شدن این بود که آنجا رفته بودم.

جماعت جاهل و ساده لوح حرف شیخ را باور کرده و با خود گفتند : 

عجب شیخی نصیبمان شده!! 

در بین آن ها یکی خوش باورتر از همه بود؛ به منزل رفت و قضیه نجات آن زن و مرد جوان توسط شیخ در حال سجده را برای همسرش تعریف کرد .زن که بسیار با هوش و عاقل بود،گفت : 

باید چنین شیخی را برای صرف غذا به خانه دعوت کنیم تا خیر و برکت به خانه بیاید. مرد را این فکر خوش آمد . زن گفت: تنی چند از یاران شیخ را نیز دعوت کن.
القصه زن غذایی درست کرد و شیخ و یاران از در درآمدند.زن غذا را در آشپزخانه منزل کشید و مرغ های پخته شده را بر روی برنج ها گذاشت و مرغ شیخ را زیر برنج پنهان کرد.غذای هر یک از میهمانان را دادند و شیخ نگاهی به غذای خود انداخت، به مرد ساده لوح گفت: 

غذای من چرا مرغ ندارد؟ 

مرد شرمنده شده بانوی خانه را خواست و گفت: 

چرا غذای شیخ مرغ ندارد؟ زن گفت: دارد،ولی شیخ گفت که ندارد. 
زن گفت : یا شیخ، چطور از اینجا توانستی در دریای سرخ زن و مردی را در حال غرق شدن ببینی، ولی مرغی را که زیر برنج هست ، نمی توانی ببینی...!!

و اما... 
یکی بود که می گفت :

من امام زمان را تو جلساتم می بینم و صندلی و بشقاب اضافه می گذاشت... چطور امام زمان را می دید، ولی این همه دزد را در اطراف خود نمی دید....!
 
امان از تزویر!!....فغان ازجهالت!!