مادرم روزی هشتصد هزار بار می گوید ازدواج کنم!

مادرم روزی هشتصد هزار بار می گوید ازدواج کنم!
و بی شک اگرمن روزی با مردی ازدواج کنم که باهم به مهمانی های احمقانه ای برویم که مردان یک طرف جمع شوند و از سیاست و کار بگویند
و زنان یک طرف جمع شوند ازمانیکور و انواع رژیم غذایی و ساکشن و پروتز و جُک و سریال های ترکیه ای ماهواره حرف بزنند، خودم را آتش می زنم!
مادر ِمن
اگر مردی را پیدا کردی که با من به دوچرخه سواری
تئاتر دیدن
کنسرت رفتن
فیلم دیدن
آواز خواندن
شعر و کتاب خواندن
کافه رفتن و شب گردی های بی هوا و سفر های بی هوا با کوله پشتی و عکاسی و سر به سر هم گذاشتن و دیوانه بازی هایی از این دست زد
و آنقدر به باهم بودنمان ایمان داشت که به زمین و زمان و هر پشه ی نَری که از دورو برم رد می شود گیر نداد
و به من احساس"رفیق"بودن داد و نه تنها احساس"زن"بودن...
طوری که تمام دنیا به رفاقت و رابطه مان حسودی شان شد
و مجبور شدیم برای چشم نظرهایشان هر روز اسپند دود کنیم
آن وقت شاید یک فکری برای رسیدنت به آرزویت کردم!

درایران ازدواج به جای اینکه سند با هم بودنِ "من" و "او" باشد
سندِ تظاهر به باهم بودن است
احتمالا به آرزویت نخواهی رسید