Chapter Seven, S², Part ³²

Chapter Seven, S², Part ³²
استاد یو به صورت جیمین نگاه کرد... صورتی که مدتی بود ندیده بود...
صورتی که قرار بود از این به بعد بیشتر از قبل ببینه.. صورتی که متعلق به شخصی بود که داستان نجاتش از همین حالا شروع شده بود!...
.
.
***
اسب ها با آرامش توی سکوت شب حرکت میکردن.
‌
جونگ کوک با نگرانی چنگ مینداخت به لباس تهیونگی که باهاش روی اسبی مشترک نشسته بود.
افسار چرمیه اسب که تو دستای تهیونگ بود در حال خیس شدن توی خونش بود اما حالا که این جنگ تموم شده بود، این اهمیت نداشت. البته برای خودش وگرنه جونگ کوک که قلبش در حال غرق شدن بود تا اون دستو نگاهی بکنه و معالجه اش کنه...
جیمین داخل گاما¹⁰ خوابونده شده بود و توسط سرباز ها حمل میشد.
‌
استاد یو پشت دونگ جو رو یه اسب و یونگی هم روی اسب خودش سوار بود.
اونچه که باید اتفاق میفتاد، افتاده بود و حالا آینده به انتظارشون نشسته بود. دیگه زمانه بازگشت به جایی بود که قصه از اون آغاز شده بود، اما این بار قوی‌تر از قبل!...
.
.
***
... بانوی من میتونم بیام داخل؟
° بیا داخل
.
° چه خبر شده؟
... بانوی من... امپراطور به قصر برگشتن
‌
این جمله ای نبود که خواستار کلمه باشه...
ندیمه های قصر با تعجب شاهد صحنه ای بودن که در حال رخ دادن بود.
ملکه مادر بدون اینکه صبر کنه ندیمه اش هم پشت سرش با سرعت اون بیاد، دوان دوان با گرفتن پارچه های پفیه دامنش توی مشتاش به سمت جایی که پسرش تازه رسیده بود میرفت.
وقتی رسید یکهو متوقف شد... چشم هاش محو پسرش شده بود... یونگی آروم پیاده شد و بعد از پیاده شدنش تازه با مادرش چشم تو چشم شد..
ملکه مادر قدم قدم بهش نزدیک میشد.. همینطور که دست هاش تو هوا معلق بود و چشم هاش صورت پسرش رو آنالیز میکرد قطره اشکی بدون تلاش ملکه، از چشم هاش سر خورد.
قطره اشکی که این همه مدت انواع احساسات و تجربیات و اندوه هارو تو خودش جا داده بود و جیکش در نیومده بود.
ملکه مادر انگاری که فراموش کرده باشه هر چقدرم که اون پسرش باشه، نباید در حضور بقیه در آغوش بگیرتش، محکم کشیدش بین دستاش.
با نگرانی آروم هق هق میکرد و دستاش با لرزشی ملایم پشت پسرش کشیده میشدن.
یونگی اول از حرکت ناگهانیه مادرش متعجب شد ولی بعد با درک حالش آروم آغوششو پذیرفت و متقابل دستاشو دور مادرش پیچید، جوری که بگه نگران نباش مادر، من اینجام، سالم و سلامت...
مادرش رو بین دستاش فشار ملایمی داد که بهش با عمل نشون بده متاسفه که ناگهان رهاش کرده، نه تنها مادرشو بلکه کشور و قصرشو رها کرده...
بعد از اینکه فاصله گرفتن، نگاهی به مادرش داد.
‌
_ بهتره که برگردید به اتاقتون... برای ملاقاتتون خواهم اومد
‌
لبخندی کوچیک بهش زد و شونه مادرش رو فشار ریزی داد و راهش رو کج کرد و سمت دیگه ای رفت..
دیدگاه ها (۳)

پارت ۱۹

HATE TO LOVE²⁰(ویو:رز)ملکه جین‌وو:شاهدخت!هر دوتامون خشکشون ز...

وقتی اعضای BTS مشغول کارن و تو مدام می‌ری می‌بوسیشون 💋 نامجو...

پارت ۶۲

فیک جدید اوردماسم فیک:چرا عاشقش شدم؟ژانر،عاشقانه،مافیایی،رقا...

جادویی به نام عشق

ادامه p62تهیونگ پلک زد، همین، فقط یک پلک زدن، اما برای جی‌یو...

#درخواستی( سورپرایز خراب‌شده )تکپارتی سَپ🫶«یونگی/جیهوپ»صبح ا...

پارت چهاردهم: کاغذهایِ پاره‌وپورهلیها به اتاقش پناه برد و در...

{محکوم به لمس } part ۱۷ 杂交种 چرا چون دو رگه بود...آرو نگاهی ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط