درخواستی

°•بعد از مدت ها سناریو اوردم براتون•°
___________________________________
#درخواستی
#سناریو
___________________________________
#استری_کیدز
#جیسونگ
#فلیکس

jisung●
تو دختری بودی که دنیا را با بغل کردن میفهمیدی برای تو جواب نود درصد مشکلات یک آغوش محکم بود اما اون شب فهمیدی یک‌جور دردی هست که حتی بغل هم فوری درمانش نمیکند درد شکستن اعتماد
چند روز قبل جیسونگ یک راز خیلی شخصی رو فقط به تو گفت و تو قول داده بودی اما در مهمانی برای اینکه بگویی جیسونگ چقدر خاص است رازش را فاش کردی
(حالا خودتون یه راز بزرگ در نظر بگیرین) با جزئیات خنده‌ی جمع که خوابید تازه فهمیدی چه کار کردی
اون شب وقتی همه رفتن سکوت مثل مه پخش شد تو آرام گفتی "یسونگ…"
اون بدون اینکه نگاهت کند لباس هایش را عوض کرد و روی کاناپه نشست "من فقط یه چیز داشتم که مال خودم بود دادمش به تو"
تو جلو رفتی دست‌ هایت را باز کردی "میدونم خراب کردم ولی بذار بغلت کنم لطفا بعد هرچی خواستی بگو"
جیسونگ نیم‌ نگاهی بهت کرد "مشکل همینه فکر میکنی همچی با بغل درست میشه اما نه"
تو با چشمان خیس زمزمه کردی "پس تنبیه من ؟"
نگاهش بالا آمد جدی و کمی غمگین "تنبیهت اینه که تا وقتی مطمئن نشم فهمیدی اعتماد یعنی چی بغل منو نداری"
این جمله برای تو بدتر از هر دعوایی بود عقب رفتی "جیسونگ من بدون بغلت خواب نمیرم"
جیسونگ مکث کرد "این تنبیهته به من ربط نداره،تو اعتمادمو گرفتی من محبتمو"
چهار روز گذشت تو کم‌کم یاد گرفت سکوت هم گاهی نوعی آغوش است آغوشی که دور رازهای دیگری کشیده میشود
ماگ رو جلوش گذاشتی
"جیسونگ متاسفم...بخاطره اشتباهم متوجه اش شدم"
جیسونگ لبخند کوتاهی زد
تو با خجالت گفت "میشه تمومش کنی"
چند ثانیه نگاهت کرد انگار چیزی را در چشمانت میسنجید بعد آرام بلند شد روبه رویت ایستاد و گفت "ا.ت..."
نگاه لرزانی بهش کردی
اون نفس عمیقی کشید "فکر کنم… وقتش باشه یه پیش‌ پرداخت کوچیک از تنبیهت و جبران اشتباهت بگیری
دست‌هایشو رو باز کرد نه مثل اولین روز آشنایی پر از هیجان نه مثل قبل از دعوا بیفکر و خودکار این بار بغلش شبیه چیزی بود که از بین رفته و دوباره از نو ساخته شده کمی مردد اما واقعی
آرام جلو رفتی انگار میارسیدی "قول میدم از این به بعد اول رازاتو بغل کنم بعد خودتو"
جیسونگ آرام خندید "و من… قول میدم وقتی لازم بود بجای فرار کردن از بغلت بهت بگم از چی میترسم'

felix●
بارون ریزی روی سنگفرش‌های خیابون میچکید و چراغ‌های نئون هنوز از شور کنسرت دیشب خبر میدادند فلیکس با همون استایل و میکاپ صحنه که حالا بهم ریخته بود وارد خونه شد تو روی کاناپه نشسته بودی پتو رو تا روی بینی بالا کشیده بودی و با اخم به در خیره شد
"بالاخره برگشتی آقای ستاره‌ی صحنه"
فلیکس خندید گوشه‌ی لبش برق زد و موهاش زیر نور لامپ برق خوش رنگی داشت
"اره برگشتم خانم همیشه عصبی،میدونم الان چی میخوای نه اول برم حموم"
لپتو رو پرت کردی کنار
"من نمی‌فهمم چرا همیشه وقتی میخوام بغلت کنم یه بهونه داری؟! من زنتم یا مجسمه خوشگلی تو خونت"
فلیکس عقب رفت و با شیطنت گفت
"خانم من عشق من نگاهم کن اخه عرق کردم و خستم بذار برم حموم بعدش از بغلت جم نمیخورم خوبه؟"
همون لحظه ناخواسته زیر لب گفتی
"ای لعنت به این میزان کیوتی آدمو تا مرز مرگ میبره..."
بعد برای ضایع نشدنت مثلا قهر کردی
فلیکس چند ثانیه ایستاد بعد آرام گفت
"دوباره قهر کرد....مادر مسیح خودت نجاتم بده...اینبار من فلیکس مقدس"
نگاهی به ساعت انداخت دستی به موهاش کشید و زیر لب گفت
"خب فقط یه چیز میتونه از به صلیب کشیده شدنم نجاتم بده "
و اینطور بود که یک آدم با اون ظاهر کیوت و میکاپ نمک بعد کنسرتش راس ساعت یک شب توی خیابون‌ های سئول دنبال دکه‌ای میگشت که ترشی بلوط بفروشه فروشنده‌ی اول گفت
"ترشی چی گفتی؟ پسر جون توی این فصل گیر نمیاد"
فلیکس با اهی کشید و با لحنی که پیرمرد متوجه شد گفت
"خواهش میکنم یکم کمک کنید باید باهاش شوهرمو... ببخشید یعنی زنمو از کشتنم منصرف کنم"
پیرمرد خندید و یه شیشه‌ی کوچیک از زیر پیشخوان درآور
"این آخرینشه پسرم "
با صدای دوباره در خونه گوشیت رو پرت کردی و سعی کردی خودت و به بخواب بزنی
فلیکس بیصدا نزدیک شد قلقت رو خوب بلد بود در بطری رو باز کرد و بو رو توی اتاق پخش کرد و باعث شد همه نقشه هات بر اب بشه به سرعت سرت رو از زیر پتو بیرون آوردی
" ترشی بلوطه؟!"

زیر نظر کمپانی:

JYH_ENTERTAINMENT