بین دو دنیا p18

صبح ساعت ۶:۲۰ سونگمین و فیلیکس زودتر از همه بیدار شده بودن. هوا یکم تاریک بود.

فیلیکس:عه بیدار شدی؟

سونگمین:آره تو نخوابیدی؟

فیلیکس:آره نتونستم بخوابم

سونگمین:منم خوب نخوابیدم به خاطر چان تو هم به خاطر هیونجین؟؟

فیلیکس سرش رو به علامت مثبت تکون داد.

سونگمین:امشب بهشون فرصت بدیم؟؟

فیلیکس:آره ولی..اگه دوباره کاری کردن ناراحت بشیم من که میمیرم مهم نیست ولی قبل از اینکه بمیرم بیا باهم ترکشون کنیم برای همیشه!

سونگمین:اووو زبونتو گاز بگیر هیچوقت نمیزارم دوباره قلبت بشکنه حتی برای اون هیونجین تو برام عزیزی!!!

فیلیکس لبخند زد و دوباره صدای در زدن شنیدن از بالکن.

سونگمین :نکنه اونان؟؟
فیلیکس:ممکنه بزار برم ببینم

فیلیکس و سونگمین رفتن سمت بالکن و پرده رو زدن کنار و دوباره هیونجین و چان رو دیدن. نگران بودن عجیب بود.
فیلیکس در بالکن رو باز کرد.

سونگمین:چتونه باز؟؟

هیونجین و چان:تروخدا بزارید بیایم تو!!

فیلیکس:چرا؟؟

هیونجین:خ..خورشید داره بالا ...م..میاد!

سونگمین سریع چان رو کشید تو اتاق و فیلیکس هم هیونجین رو. در بالکن رو بستن و پرده رو کشیدن که نور خورشید داخل نیاد.

هیونجین:ممنون..نزدیک بود بمیریم!...

چان:ممنون..برای اذیت نشید فقط چند ساعت اینجاییم و بعد از غروب آفتاب میریم..بازم ممنون پاپی کوچولو..

سونگمین:خفه شو!..*و بعد با صدای اروم گفت*قابل نداشت...

فیلیکس:سروصدا نکنین وگرنه مامان و بابام بفهمن دخلتون اومده

هیونجین:باشه قول میدم ساکت باشیم الهه ی من!

فیلیکس:کاری نکن که دوباره پرتتون کنم بیرون جلوی خورشید!!

هیونجین:باشه..باشه...غلط کردم!*با یکم خنده*

فیلیکس و سونگمین رفتن صبحونه خوردن و یواشکی بدون اینکه کسی بفهمه یکم برای چان و هیونجین هم بردن. رفتن اتاق.

فیلیکس:یکم صبحونه اوردم بخورید شبیه گشنه ها شدید!

سونگمین یکم خندید و روی تخت نشست.
چان:ممنون عزیزم

سونگمین:کمتر زر بزن بیشتر بخور!!
چان هیونجین صبحونه خوردن و فیلیکس و سونگمین رفتن بشقابا رو یواشکی بردن آشپز خونه ی قلعه و دوباره رفتن اتاق.

فیلیکس:باید باهم جدی منطقی حرف بزنیم!

هیونجین:باشه
☆
☆
☆
سلام بچه امیدوارم حالتون خوب باشه🫂 من چند روز نمیتونم فعالیت کنم چون دیشب اصلا حالم خوب نبود و همش استرس و سرگیجه داشتم به خاطر همین الان بیمارستانم و سرم بهم وصله و ببخشید نمیتونم چند روز فعالیت کنم بازم ببخشید🫂🤍