تخیله داستان شیپ نکزدم
---
## رمان: من عاشق یه مافیا شدم...
### پارت چهارم
آهیون در اتاق جدیدش رو پشت سرش بست. اتاق بزرگ و مجلل بود، اما برای آهیون حس زندان رو داشت. از پنجره به بیرون نگاه کرد. منظرهی باغ بزرگی از پشت میلههای نامرئی پنجره دیده میشد. تلاش کرد تا به حرفهای سوآ فکر نکنه، به اینکه چطور سر از اینجا درآورده. تنها چیزی که ذهنش رو مشغول کرده بود، چهرهی جونگکوک بود.
چهرهای که با وجود سردی و اقتدارش، یه جورایی... جذاب بود. یه جذبهی خطرناک که آهیون رو به سمت خودش میکشید. یاد حرفش افتاد: «از این به بعد، خیلی همدیگه رو میبینیم.» این جمله، با اون لحن آروم اما قاطع، توی گوشش تکرار میشد.
چند روز گذشت. آهیون در عمارت زندگی میکرد، اما نه به عنوان زندانی. در واقع، انگار مهمان ویژهای بود. خدمه با احترام باهاش رفتار میکردن، هرچیزی که میخواست براش فراهم میشد، اما همیشه زیر نظر بود. هر جا میرفت، یک یا دو نفر از محافظان جونگکوک همراهیش میکردن.
دیدارهای آهیون و جونگکوک بیشتر اتفاقی بود. گاهی در سالن غذاخوری، گاهی در راهروها. هر بار که چشمشون به هم میافتاد، یه سکوت خاص بینشون برقرار میشد. جونگکوک معمولاً فقط با یه نگاه گذرا از کنارش رد میشد، اما آهیون حس میکرد که جونگکوک دائم زیر نظرش داره.
یه بعد از ظهر، آهیون در باغ قدم میزد که جونگکوک رو دید. داشت روی نیمکتی مینشست و به نقطهای نامعلوم خیره شده بود. آهیون تردید داشت که جلو بره، اما یه نیرویی اون رو به سمت جونگکوک کشید.
وقتی نزدیکتر شد، جونگکوک سرش رو بلند کرد و با تعجب بهش نگاه کرد.
«تو اینجایی؟»
آهیون لبخند کمرنگی زد. «داشتم قدم میزدم. مزاحم شدم؟»
جونگکوک با یه حرکت سر، به نیمکت کنارش اشاره کرد. «بشین.»
آهیون با کمی تردید کنارش نشست. سکوت بینشون دوباره برقرار شد. این بار اما، سکوت ناخوشایند نبود. انگار هر دو داشتن از بودن در کنار هم لذت میبردند.
«از زندگیت راضی بودی قبل از اومدن اینجا؟» جونگکوک ناگهان پرسید.
آهیون آهی کشید. «راضی بودم. زندگی آرومی داشتم. پرستار بودم، فیلم میدیدم...»
جونگکوک سرش رو تکون داد. «آدمها همیشه دنبال آرامش هستن. ولی گاهی آرامش، کسلکننده میشه.»
آهیون بهش نگاه کرد. «تو چی؟ آرامش رو دوست داری؟»
جونگکوک خندید. خندهای کوتاه و تلخ. «من؟ آرامش؟ آرامش برای من یه افسانهست. من فقط... کارم رو میکنم.»
نگاهش مستقیم به چشمهای آهیون دوخته شد. «ولی... شاید تو بتونی یه جور آرامش رو برای من بیاری.»
آهیون با شنیدن این حرف، قلبش تندتر زد. حس عجیبی داشت. انگار یه جرقه بینشون زده شده بود. یه کشش نامرئی که هر دو رو به سمت هم میکشید.
جونگکوک دستش رو دراز کرد و به آرامی، انگشتانش رو روی دست آهیون کشید. پوست سرد جونگکوک، حس خوبی به آهیون داد.
«تو... متفاوتی آهیون. این رو حس میکنم.»
آهیون نگاهش رو پایین انداخت. گونههاش از حس حضور جونگکوک داغ شده بود. «من... منم همین حس رو دارم.»
اون لحظه، سکوت بینشون پر از حرفهای ناگفته بود. پر از حسهای نوپایی که تازه داشت شکل میگرفت. جونگکوک به آرامی دست آهیون رو گرفت و فشرد. این تماس، انگار مهر تاییدی بود بر احساسات پنهانشون.
اما درست در همین لحظه، صدای پای کسی از دور شنیده شد. یه نفر داشت به سمتشون میاومد. جونگکوک سریع دستش رو کشید و از جاش بلند شد.
«وقتشه برم. شب خوبی داشته باشی.»
و با یه لبخند کمرنگ دیگه، از آهیون دور شد.
آهیون همونجا، روی نیمکت، نشسته بود و به رفتن جونگکوک نگاه میکرد. قلبش هنوز تند میزد. اون لبخند، اون لمس دست... همه چیز ناگهانی بود. اما یه چیز رو خوب میدونست: دیگه جونگکوک براش فقط یه رئیس مافیا نبود.
---
## رمان: من عاشق یه مافیا شدم...
### پارت چهارم
آهیون در اتاق جدیدش رو پشت سرش بست. اتاق بزرگ و مجلل بود، اما برای آهیون حس زندان رو داشت. از پنجره به بیرون نگاه کرد. منظرهی باغ بزرگی از پشت میلههای نامرئی پنجره دیده میشد. تلاش کرد تا به حرفهای سوآ فکر نکنه، به اینکه چطور سر از اینجا درآورده. تنها چیزی که ذهنش رو مشغول کرده بود، چهرهی جونگکوک بود.
چهرهای که با وجود سردی و اقتدارش، یه جورایی... جذاب بود. یه جذبهی خطرناک که آهیون رو به سمت خودش میکشید. یاد حرفش افتاد: «از این به بعد، خیلی همدیگه رو میبینیم.» این جمله، با اون لحن آروم اما قاطع، توی گوشش تکرار میشد.
چند روز گذشت. آهیون در عمارت زندگی میکرد، اما نه به عنوان زندانی. در واقع، انگار مهمان ویژهای بود. خدمه با احترام باهاش رفتار میکردن، هرچیزی که میخواست براش فراهم میشد، اما همیشه زیر نظر بود. هر جا میرفت، یک یا دو نفر از محافظان جونگکوک همراهیش میکردن.
دیدارهای آهیون و جونگکوک بیشتر اتفاقی بود. گاهی در سالن غذاخوری، گاهی در راهروها. هر بار که چشمشون به هم میافتاد، یه سکوت خاص بینشون برقرار میشد. جونگکوک معمولاً فقط با یه نگاه گذرا از کنارش رد میشد، اما آهیون حس میکرد که جونگکوک دائم زیر نظرش داره.
یه بعد از ظهر، آهیون در باغ قدم میزد که جونگکوک رو دید. داشت روی نیمکتی مینشست و به نقطهای نامعلوم خیره شده بود. آهیون تردید داشت که جلو بره، اما یه نیرویی اون رو به سمت جونگکوک کشید.
وقتی نزدیکتر شد، جونگکوک سرش رو بلند کرد و با تعجب بهش نگاه کرد.
«تو اینجایی؟»
آهیون لبخند کمرنگی زد. «داشتم قدم میزدم. مزاحم شدم؟»
جونگکوک با یه حرکت سر، به نیمکت کنارش اشاره کرد. «بشین.»
آهیون با کمی تردید کنارش نشست. سکوت بینشون دوباره برقرار شد. این بار اما، سکوت ناخوشایند نبود. انگار هر دو داشتن از بودن در کنار هم لذت میبردند.
«از زندگیت راضی بودی قبل از اومدن اینجا؟» جونگکوک ناگهان پرسید.
آهیون آهی کشید. «راضی بودم. زندگی آرومی داشتم. پرستار بودم، فیلم میدیدم...»
جونگکوک سرش رو تکون داد. «آدمها همیشه دنبال آرامش هستن. ولی گاهی آرامش، کسلکننده میشه.»
آهیون بهش نگاه کرد. «تو چی؟ آرامش رو دوست داری؟»
جونگکوک خندید. خندهای کوتاه و تلخ. «من؟ آرامش؟ آرامش برای من یه افسانهست. من فقط... کارم رو میکنم.»
نگاهش مستقیم به چشمهای آهیون دوخته شد. «ولی... شاید تو بتونی یه جور آرامش رو برای من بیاری.»
آهیون با شنیدن این حرف، قلبش تندتر زد. حس عجیبی داشت. انگار یه جرقه بینشون زده شده بود. یه کشش نامرئی که هر دو رو به سمت هم میکشید.
جونگکوک دستش رو دراز کرد و به آرامی، انگشتانش رو روی دست آهیون کشید. پوست سرد جونگکوک، حس خوبی به آهیون داد.
«تو... متفاوتی آهیون. این رو حس میکنم.»
آهیون نگاهش رو پایین انداخت. گونههاش از حس حضور جونگکوک داغ شده بود. «من... منم همین حس رو دارم.»
اون لحظه، سکوت بینشون پر از حرفهای ناگفته بود. پر از حسهای نوپایی که تازه داشت شکل میگرفت. جونگکوک به آرامی دست آهیون رو گرفت و فشرد. این تماس، انگار مهر تاییدی بود بر احساسات پنهانشون.
اما درست در همین لحظه، صدای پای کسی از دور شنیده شد. یه نفر داشت به سمتشون میاومد. جونگکوک سریع دستش رو کشید و از جاش بلند شد.
«وقتشه برم. شب خوبی داشته باشی.»
و با یه لبخند کمرنگ دیگه، از آهیون دور شد.
آهیون همونجا، روی نیمکت، نشسته بود و به رفتن جونگکوک نگاه میکرد. قلبش هنوز تند میزد. اون لبخند، اون لمس دست... همه چیز ناگهانی بود. اما یه چیز رو خوب میدونست: دیگه جونگکوک براش فقط یه رئیس مافیا نبود.
---
- ۴.۳k
- ۱۲ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط