باز کن خانه‌ی دل را، منم آن دلداده

باز کن خانه‌ی دل را، منم آن دلداده
منم آن کس که به عشقت به خدا جان داده

من به شهرِ تو رسیدم پس از آن نُه ساعت
رد شدم از اصفهان و شهرضا، آباده

بی صفا بود صفا شهر برایم بی تو
باز هم رد شدم و رد شدم از این جاده

باورم نیست خدا! وای رسیدم شیراز!
من اسیری بودم، حال شدم آزاده!

شوقِ وصلت به خدا قلبِ مرا از جا کَند!
لحظه‌ی دیدنِ تو بود چه فوق العاده

خنده رو پاسخِ این سلامِ من را دادی
گونه‌ی دلبرِ من وای چه چال افتاده!

🍃🌺 🌺🍃
دیدگاه ها (۰)

Part ¹²+ساعت نزدیک سه شب شده بود +پاشو بریم خوابم میاد &بریم...

خانه ی بدون چراغ

عزیز چشمای منتظرم، شهر من کوچیکه، چن تا خیابون بیشتر نیست. خ...

پارت ۲۶

سقوط درخشان یک دیوانهپارت ۲۷رویاوقتی رسیدم قصر، هنوز گیج خوا...

پارت ۲: دیدارِ غیرمنتظرهسریع دویدیم سمتِ سالن پرواز، نفسم دا...

The unwanted roommate ___________________________ویو پارک یو...

پارت ۱...ویو راوی*امروز ی مراسم بود واسه ایدلا. همه ی ایدلای...

می‌گویند «او رفته است»؛ کلمه‌ها را طوری ادا می‌کنند که انگار...

بادیگارده شخصی من پارت ۴۶

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط