صدای تو دریاست! آرام و آبی، دریاچه ها وقتی از حنجره ات بی

صدای تو دریاست! آرام و آبی، دریاچه ها وقتی از حنجره ات بیرون می ریزند گویی مرغان دریایی آخرین عاشقانه های جهان را می خوانند و پر میزنند تا جان مریم. انگار ماهی ها لبهای کوچکشان را به دوستت دارم ها باز و بسته میکنند . صدای تو که می پیچد در آبی دریا، ماهیگیرها هم عشق صید میکنند و خورشید بر سرزمین خورشید دوباره می تابد. حالا که نیستی باز هم دریا آبی است و باز هم صدای موج می آید و باز هم شب از رویای تو رنگین می شود چون تو اثبات این حرف امروزینی که تنها صداست که می ماند . صدای دریایی ات را سر بده تا قایقی بسازم رو به ساحل عشق...