سفیر کبیر Grand Ambassador

فصل دوازده
سنگ نوشته ها
پارت ۱۶۰
از ترس چند قدمی به عقب برداشتم؛ اما این پایان کار .نبود صدای حاصل از سقوط آن قندیل، سبب شد تا قندیلهای بیشتری از سقف جدا شوند همزمان با پاشیده شدن تکه های ریز و درشت یخ به صورتم که بر اثر برخورد قندیلها با زمین به وجود آمده بودند به خودم آمدم من درون غاری پر از قندیل های یخی ظاهر شده بودم که با افتادن هر یک به طور جادویی قندیلی جدید به جای قبلی ظاهر میشد سرعت و میزان افتادن قندیلها به حدی بود که فرصت واکنش را از من گرفته .بود احساس خطر میکردم به خاطر تابش خیره کننده و شعاعهای رنگی نوری که به محوطه غار وارد شده بود و شکست نور ایجاد شده، مجبور بودم با چشمانی تنگ شده به اطراف نگاه کنم به سختی و در آخرین لحظات چند باری خودم را از مسیر ریزش رگبار قندیلها کنار کشیدم در حالیکه لعنتی میفرستادم صورتم را پاک کردم و نگاهی به بالای سرم انداختم و بی اختیار طلسمی قوی را اجرا کردم
چه به موقع این کار را کردم یک قندیل بزرگ با شتاب و سرعت به سپر من برخورد کرد؛ طوریکه به خاطر فشار ناشی از برخورد آن به زانو درآمدم سردی هوا به حدی بود که شروع به لرزیدن کرده بودم. اصلاً فکر نمی کردم محیط یک غار میتوانست تا این حد سرد باشد برای مدتی کار من تنها فرار کردن بود و از بدشانسی تنها شعاع یک متری خودم را میتوانستم ببینم
در آن زمان تازه متوجه منظور پدربزرگ شدم صدای ظاهر شدن من سبب لرزش غار شده بود و این خود سبب افتادن یک قندیل و متعاقب آن قندیلهای دیگر شده بود. بعضی از قندیلها به حدی بزرگ بودند که اگر روی سپرم می افتاند نه تنها سپرم را بی هیچ مقاومتی از بین میبردند بلکه من را هم در زیر خود مدفون می کردند.
خواستم حرکت کنم که سه قندیل بزرگ به نقاط مختلف سپرم برخورد کردند و من را از حرکت باز داشتند. شدت برخورد و سنگینی وزنشان سبب شد تا به طور کامل روی زمین بنشینم باید هر چه زودتر کارم را در این غار به اتمام میرساندم شاید باید از طلسمهای فراخوانی استفاده میکردم روی گوی ها تمرکز کردم و طلسمی قوی را اجرا کردم که میتوانست سکه ای کوچک را از مایلها دورتر به سمتم بیاورد. اما طلسم من مستقیم به سطح پوشیده از یخ غار برخورد کرد و بی هیچ اثری ناپدید شد.
آهی کشیدم پدربزرگ فکر همه جا را کرده بود من در میان توده های یخی گیر کرده بودم که لحظه بر حجمشان افزوده میشد باید راهی برای خلاص شدن از این وضعیت پیدا می کردم یاد حرف پدربزرگم افتادم اطراف را به دنبال زمین سنگی جستجو کردم اما مگر چنین چیزی آن هم در این مکان پوشیده از برف و یخ ممکن بود؟ ریزش قندیلها کمتر شده بود من میترسیدم یکی از قندیلهای بزرگ سقوط کند و در آن زمان کار من ساخته بود.
پشت سرم راهی میان یخ ها در اثر برخورد پشت سر هم قندیلها باز شده بود که میتوانستم خودم را به آن طریق از این مخمصه خلاص کنم زمانیکه به آرامی و با احتیاط از آنجا عبور میکردم، درخشش سرخ رنگی توجه من را جلب کرد با دیدن زمین سنگی که اندکی از سطح زمین فاصله داشت امید به نجات و خلاص شدن از این تنگنا در من زنده شد.
روی سطح زمین پر بود از نشانهای مختلف که رنگ سرخ آنها و هاله های اطرافش به شکل عجیبی می درخشیدند. با شنیدن صدای مهیبی به یکباره غار شروع به لرزیدن کرد و من بدون اندیشیدن به عواقب کارم به سمت زمین سنگی دویدم از طرفی نگاهم به بالای سرم بود و از طرف دیگه سعی داشتم زمین نخورم متوجه سقوط تعدادی از قندیلهای بالای زمین سنگی شدم انتظار داشتم که زمین سرخ رنگ توسط لایه ای از یخ پوشیده شود اما قندیلها در ارتفاع دو متری از زمین سنگی بی هیچ صدایی ناپدید شدند. دیدن این صحنه سبب شد تا کمی مکث کنم اما این مکث با سقوط قندلی که در کنارم به زمین برخورد کرد، از بین رفت. اگر کمی دیرتر حرکت میکردم عاقبتم معلوم .نبود در این لحظه فکر ،حرکت ایده ای را به ذهنم رساند. چرا زودتر به ذهنم نرسیده بود؟ روی زمین سنگی تمرکز کردم اما قادر به غیب شدن .نبودم گویی نیرویی مانع از این کارم میشد لعنتی فرستادم و با حداکثر توانم به سمت زمین سرخ دویدم
دیدگاه ها (۰)

✦ اولین گناه ✦فصل هفتم: هیچ‌کس اینجا نبود---از پنجره بیرون پ...

## «ماه، بوی باران می‌دهد»### پارت دوم: پناهگاه تاریکبوی عود...

✦ اولین گناه ✦فصل پانزدهم: ردِ پایی که در تاریکی گم شدسیلی.د...

برده عمارت جئون

***### 🖤 **رمان: ازدواج اجباری با یک مافیا**### **پارت ۹: فض...

چند پارت

𝖕𝖆𝖗𝖙۲۶سه روز به عروسی مانده بود. مارال پشت پنجره‌ی اتاق ملکه...

شهر زیر زمینی کاشان

⊹⊱او شب هنگام آمد⊰⊹‌p68برج غربی رو ترک کردن.راه‌پله‌ی سنگی، ...

-روز خونینسرما تا مغز استخوانم نفوذ کرده بود، اما تنم از حرا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط