خشن اما مهربون
پارت ۴
یونگی : اوکی پاشید تا بریم صبحانه بخوریم. ات تو که صبحانه نخوردی.
ات: اممم.. نه هنوز ممنون.
دست بابام رو گرفتم و به سمت میز ناهار خوری راهنمایش کردم.
پشت میز نشستیم. یک میز هشت نفره نه نفره بود یونگی سر میز نشسته بود سمت چپ پدرم و سمت راستم من نشسته بودم. واسم سوال بود که این میز بزرگ فقط واسه خودش خیلی بزرگ نیست.
یونگی : خوب اگر ات اینجا بمونه شما هم هستید.
با گفتن این حرفش از امدم بیرون و به پدرم نگاهی کردم که داشت به یونگی نگاه می کرد.
بابام : اممم.. نه... نه... من خودم میرم خونه.
ات : اما بابا...
خواستم ادامه بدم که یونگی گفت
یونگی: اهان که اینطور...
و نگاهی به من کرد منم خودمو جمع کرد و به حرفای بابام و یونگی گوش دادم.
بعد از یک ربع صبحانه تموم شد. پدرم و یونگی رفتن به سمت پذیرایی و نشستن به تماشا کردن تلویزیون.
منم به خدمت کارش کمک کردم تا سفره رو جمع کنه. ....
وبعد یونگی به من یک اتاق داد که داخلش استراحت کنم و وسایل رو اونجا بزارم اتاق برزگی نبود و لب از نداشتن اتاق خیلی بهتر بود.
بابام تا ناهار پیشمون بود ساعت پنج شد.
بابا: خوب ممنون به خاطر پذیرایی خوبتون لطفا مراقب گل دختر من باشید من دیگه باید برم.
و امد سمتم و منو بغل کرد.
باورم نمیشه این ... واقعا بابام داره میره نتونستم دیگه خودمو کنترل کنم و زدم زیر گریه بابام دیدن اشکام از بغلم جدا شد و اشکامو پاک کرد و رو به یونگی گفت
بابام : لطفا مراقبش باش و بزار به مدرسش بره ممنون از خیلی ممنونم.
وبعد دست منو گرفت و رو به من ادامه داد.
بابام : امیدوارم شی یونگی اونچه را که من برات فراهم نکردم رپ فراهم کنه.
( اشک) ات؛: بابا...
بابام لبخندی زد و از منو یونگی خداحافظی کرد و رفت. خواستم تز در خارج بشم که نگهبان ها نذاشتن همراه بابام تا جلوی در برم نگاهی به یونگی کرد
ات : بهشون بگو راهو باز کنن.
یونگی : اوع اوع... شرمنده بابات گفت ازت مراقبت کنم پس یعنی هرچه من گفتم باید انجام بدی . از الان به بعد تو داخل خونه می مونی و فقط توسط یکی از نگهبان ها به مدرسه میری و از مدرسه برمیگردی حتی حق داخل حیاط رفتن هم نداری چه برسه به بیرفتن. اوکی.
با گفتن این حرف تو دلم خالی شد یعنی می خواد منو زندانی کنه
ات : یعنی می خوای بگی منو زندانی میکنی.
یونگی : خوب نمیشه بهش گفت زندانی کردن دارم ازت مراقبت می کنم ولی اگر می خوای اره زندانی کردن هم بعد واژه ای نیست براش.
(عصبانی) ات : واقعا... با.. باورم... نمیشه.
و به سرعت خیلی بالا به اتاقم رفتم و شروع به گریه کردن کردن
........................................................
منتظر پارت های بعد باشید قراره خیلی جالب بشه لایک کامنت یادتون نره 💜
یونگی : اوکی پاشید تا بریم صبحانه بخوریم. ات تو که صبحانه نخوردی.
ات: اممم.. نه هنوز ممنون.
دست بابام رو گرفتم و به سمت میز ناهار خوری راهنمایش کردم.
پشت میز نشستیم. یک میز هشت نفره نه نفره بود یونگی سر میز نشسته بود سمت چپ پدرم و سمت راستم من نشسته بودم. واسم سوال بود که این میز بزرگ فقط واسه خودش خیلی بزرگ نیست.
یونگی : خوب اگر ات اینجا بمونه شما هم هستید.
با گفتن این حرفش از امدم بیرون و به پدرم نگاهی کردم که داشت به یونگی نگاه می کرد.
بابام : اممم.. نه... نه... من خودم میرم خونه.
ات : اما بابا...
خواستم ادامه بدم که یونگی گفت
یونگی: اهان که اینطور...
و نگاهی به من کرد منم خودمو جمع کرد و به حرفای بابام و یونگی گوش دادم.
بعد از یک ربع صبحانه تموم شد. پدرم و یونگی رفتن به سمت پذیرایی و نشستن به تماشا کردن تلویزیون.
منم به خدمت کارش کمک کردم تا سفره رو جمع کنه. ....
وبعد یونگی به من یک اتاق داد که داخلش استراحت کنم و وسایل رو اونجا بزارم اتاق برزگی نبود و لب از نداشتن اتاق خیلی بهتر بود.
بابام تا ناهار پیشمون بود ساعت پنج شد.
بابا: خوب ممنون به خاطر پذیرایی خوبتون لطفا مراقب گل دختر من باشید من دیگه باید برم.
و امد سمتم و منو بغل کرد.
باورم نمیشه این ... واقعا بابام داره میره نتونستم دیگه خودمو کنترل کنم و زدم زیر گریه بابام دیدن اشکام از بغلم جدا شد و اشکامو پاک کرد و رو به یونگی گفت
بابام : لطفا مراقبش باش و بزار به مدرسش بره ممنون از خیلی ممنونم.
وبعد دست منو گرفت و رو به من ادامه داد.
بابام : امیدوارم شی یونگی اونچه را که من برات فراهم نکردم رپ فراهم کنه.
( اشک) ات؛: بابا...
بابام لبخندی زد و از منو یونگی خداحافظی کرد و رفت. خواستم تز در خارج بشم که نگهبان ها نذاشتن همراه بابام تا جلوی در برم نگاهی به یونگی کرد
ات : بهشون بگو راهو باز کنن.
یونگی : اوع اوع... شرمنده بابات گفت ازت مراقبت کنم پس یعنی هرچه من گفتم باید انجام بدی . از الان به بعد تو داخل خونه می مونی و فقط توسط یکی از نگهبان ها به مدرسه میری و از مدرسه برمیگردی حتی حق داخل حیاط رفتن هم نداری چه برسه به بیرفتن. اوکی.
با گفتن این حرف تو دلم خالی شد یعنی می خواد منو زندانی کنه
ات : یعنی می خوای بگی منو زندانی میکنی.
یونگی : خوب نمیشه بهش گفت زندانی کردن دارم ازت مراقبت می کنم ولی اگر می خوای اره زندانی کردن هم بعد واژه ای نیست براش.
(عصبانی) ات : واقعا... با.. باورم... نمیشه.
و به سرعت خیلی بالا به اتاقم رفتم و شروع به گریه کردن کردن
........................................................
منتظر پارت های بعد باشید قراره خیلی جالب بشه لایک کامنت یادتون نره 💜
- ۵.۳k
- ۱۸ فروردین ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط