پارت : ۸۵

ساعت ۲:00 بامداد.
یونگی و جیمین، با لباس‌های کارگر ساختمانی،
از ضلع شرقی ویلا وارد شدن.
دستگاه‌های اسکنر حرارتی رو دور زدن،
و به اتاق برق رسیدن.

جیمین، با نقشه‌ی ساختمانی توی دست،
به یونگی گفت:

ــ «سیم اصلی، پشت دیوار کاذب سمت چپ.
اگه قطعش کنیم،
سیستم امنیتی برای ۴ دقیقه خاموش می‌شه.»

یونگی، با انبردست،
سیم رو برید.
چراغ‌ها خاموش شدن.
دوربین‌ها فریز شدن.
و سیگنال ورود،
غیرفعال شد.

جیهوپ، توی ماشین ون سیاه،
با لپ‌تاپ باز،
و هدفون توی گوش،
شروع کرد به نفوذ به سرور مرکزی ویلا.

ــ «سیستم ارتباطی داخلی قطع شد.
هیچ‌کس نمی‌تونه تماس بگیره،
هیچ‌کس نمی‌تونه فرار کنه.
ما حالا صاحب صداشونیم.»

نامجون، کنار جیهوپ،
با کیف پزشکی،
آماده‌ی ورود بود.

ــ «اگه کسی مقاومت کرد،
من ترکیب تزریق رو دارم.
بی‌صدا،
بی‌رد.»


یوری و تهیونگ،
با لباس‌های ضدحرارتی،
از تونل زیرزمینی وارد شدن.

نور قرمز،
سکوت،
و صدای نفس‌هایی که آروم ولی سنگین بودن.


ــ اگه این آخرین قدم باشه،
من خوشحالم که با تو برمی‌دارمش.


+ این آخرین قدم نیست.
این شروعیه برای دنیایی که توش،
اسم گابریل لوکاس فقط یه خاطره‌ی سوخته‌ست.

رسیدن به اتاق مرکزی.
گابریل، پشت میز،
با دو محافظ.

یوری جلو رفت،
با قدم‌هایی که زمین رو می‌لرزوندن،
و گفت:

+ تو خواستی از من جلو بزنی.
ولی فراموش کردی،
که من پیشرفت کردم.

تهیونگ، با اسلحه‌ی بی‌صدا،
محافظ‌ها رو حذف کرد.

گابریل گفت:

ــ «اگه من بمیرم،
پرونده‌ها از بین می‌رن.»

یوری لبخند زد،
و از کیفش،
هارد اکسترنال رو بیرون آورد.

+ ما از قبل همه‌چی رو گرفتیم.
تو فقط یه مهره بودی،
و حالا،
یه مهره‌ی سوخته‌ای.

---


یونگی، با قایق منتظر بود.
همه سوار شدن.
پرونده‌ها،
هارد،
و اموال رمزنگاری‌شده‌ی گابریل،
همه توی کیف فلزی.


ــ ما برگشتیم.
نه برای قدرت،
برای پاک‌سازی.

______
۲۷ اوت ۲۰۲۳ ، ساعت ۱۰:۱۸
صبح زود،
خونه‌ی یوری و تهیونگ،
تبدیل شده بود به مقر اطلاعاتی.
روی دیوار،
نقشه‌ی اروپا،
با چند نقطه‌ی قرمز که از مرز هلند به سمت فرانسه کشیده شده بودن.

جیهوپ گفت:

ــ «یه گروه جدید،
با اسم رمز “Valken”،
دارن از بندر روتردام وارد می‌شن.
و طبق اطلاعات،
با بقایای شبکه‌ی گابریل لوکاس در ارتباطن.»

جین، با دفترچه‌ی رمزنگاری‌شده،
گفت:

ــ «کدهایی که از سرور لوکاس گرفتیم،
نشون می‌ده این گروه دنبال یه چیزن—
پرونده‌ی مافیاهای آلمان که هنوز کامل رمزگشایی نشده.»

یوری ایستاد،
با چشم‌هایی که سرد بودن،
ولی توشون یه آتش خاموش می‌سوخت.

+ اگه فکر می‌کنن من بعد از سقوط لوکاس عقب‌نشینی می‌کنم،
باید دوباره تاریخ بخونن.
من هنوز اینجام.
و این‌بار،
نه برای دفاع،
برای شکار.

تهیونگ جلو رفت،
دستش رو گذاشت روی نقشه،
و گفت:

ــ ما یه نقطه‌ی ورود داریم—
یه انبار متروکه توی مرز بلژیک.
اونا قراره اونجا جلسه بذارن.
و ما،
قراره اونجا تمومش کنیم.

جونگ‌کوک گفت:

ــ «من جلو می‌رم.
با تیم نفوذ.
اگه لازم شد،
پاک‌سازی کامل.»

نامجون گفت:

ــ «من ترکیب تزریق رو آماده می‌کنم.
برای حذف بی‌رد.»

جیمین نقشه‌ی انبار رو روی میز پهن کرد:

ــ «سه ورودی،
دو خروج اضطراری،
و یه سقف قابل نفوذ.
ما از بالا وارد می‌شیم.
بی‌نقص.»


یوری نفس عمیقی کشید،
و گفت:

+ این نقشه،
نه برای قدرت،
برای پاک‌سازیه.
ما نمی‌خوایم سلطنت کنیم،
ما می‌خوایم تمیز کنیم.

تهیونگ نگاهش کرد،
با لبخندی که فقط خودش بلد بود،
و گفت:

ــ و من،
اینجام که ازت محافظت کنم.
نه چون ضعیفی،
چون تو تنها کسی هستی که اگه سقوط کنی،
دنیا دوباره تاریک می‌شه.


+ با اینکه الان وقت این حرفا نیست ولی بذار روشنش کنیم.
با نقشه،
با دقت،
با سکوت.