پارت 3
این تازه شروع ماجرا بود! از اون روز به بعد، هر وقت این دوتا همدیگه رو میدیدن، یه اتفاق بامزه و البته عذابآور برای یکی از اونها میافتاد. جونگ کوک یه بار داشت میرفت بیرون، ا/ت از پنجره کافه یه گلدون رو انداخت که درست جلوی پاش افتاد و باعث شد یه زمین خوردن دیگه رو تجربه کنه.
هر بار بعد از این اتفاقها، اولش از هم عصبانی میشدن، کلی غر میزدن و فحشهای زیر لب رد و بدل میشد، اما کمکم متوجه شدن که این اتفاقها فقط داره اونا رو بیشتر به هم نزدیک میکنه. جونگ کوک دید که با وجود این همه بلا، هنوز هم وقتی ا/ت رو میبینه عصبانیتش کمتر میشه و لبخند میزنه. ا/ت هم دید که جونگ کوک با وجود اینکه میتونست خیلی راحت ازش انتقام بگیره، بیشتر وقتها با یه نگاه معنادار و یه لبخند کوچیک از کنار ماجرا رد میشه.
یه روز عصر، جونگ کوک دوباره رفت کافه. ا/ت هم مثل همیشه با یه لبخند شیرین رفت سمتش. این بار دیگه خبری از سینی و قهوه داغ نبود. جونگ کوک بهش گفت: "میدونی چیه ا/ت؟ من فکر میکنم این اتفاقایی که بینمون میفته، شاید نشونهای از... یه چیز دیگه باشه."
ا/ت لبخندی زد. "منم همین فکر رو میکنم، جونگ کوک."
همونجا، توی کافهی دنج، زیر نگاههای کنجکاو بقیه، جونگ کوک دست ا/ت رو گرفت. اول یه بوسه روی دستش زد، بعد خیلی آروم صورتش رو بوسید. ا/ت هم چشمهاشو بست و با تمام وجود اون بوسه رو جواب داد. دیگه خبری از شلنگ آب، برگههای پخش شده، قهوه داغ و گلدونهای سقوط کرده نبود. فقط عشق بود و یه شروع شیرین، درست مثل پایان یه داستان عاشقانه که همه منتظرش بودن.
از اون روز به بعد، ا/ت و جونگ کوک دیگه فقط یه گارسون و یه کارمند نبودن. اونا عاشق هم بودن. هر روز، جونگ کوک به کافه میومد، نه برای قهوه، بلکه برای دیدن لبخند ا/ت. ا/ت هم با اشتیاق منتظر حضورش بود. اونا با هم به کنار رودخونه هان میرفتن، اما این بار نه با عجله و عصبانیت، بلکه با آرامش و عشق.
داستان اونا، داستانی بود که از یه برخورد ناجور شروع شد، با شیطنتها و اذیت و آزارها ادامه پیدا کرد و در نهایت به عشق پایدار و زیبایی ختم شد. داستانی که ثابت کرد گاهی، تلخترین شروعها، شیرینترین پایانها رو رقم میزنن.
پایان......
هر بار بعد از این اتفاقها، اولش از هم عصبانی میشدن، کلی غر میزدن و فحشهای زیر لب رد و بدل میشد، اما کمکم متوجه شدن که این اتفاقها فقط داره اونا رو بیشتر به هم نزدیک میکنه. جونگ کوک دید که با وجود این همه بلا، هنوز هم وقتی ا/ت رو میبینه عصبانیتش کمتر میشه و لبخند میزنه. ا/ت هم دید که جونگ کوک با وجود اینکه میتونست خیلی راحت ازش انتقام بگیره، بیشتر وقتها با یه نگاه معنادار و یه لبخند کوچیک از کنار ماجرا رد میشه.
یه روز عصر، جونگ کوک دوباره رفت کافه. ا/ت هم مثل همیشه با یه لبخند شیرین رفت سمتش. این بار دیگه خبری از سینی و قهوه داغ نبود. جونگ کوک بهش گفت: "میدونی چیه ا/ت؟ من فکر میکنم این اتفاقایی که بینمون میفته، شاید نشونهای از... یه چیز دیگه باشه."
ا/ت لبخندی زد. "منم همین فکر رو میکنم، جونگ کوک."
همونجا، توی کافهی دنج، زیر نگاههای کنجکاو بقیه، جونگ کوک دست ا/ت رو گرفت. اول یه بوسه روی دستش زد، بعد خیلی آروم صورتش رو بوسید. ا/ت هم چشمهاشو بست و با تمام وجود اون بوسه رو جواب داد. دیگه خبری از شلنگ آب، برگههای پخش شده، قهوه داغ و گلدونهای سقوط کرده نبود. فقط عشق بود و یه شروع شیرین، درست مثل پایان یه داستان عاشقانه که همه منتظرش بودن.
از اون روز به بعد، ا/ت و جونگ کوک دیگه فقط یه گارسون و یه کارمند نبودن. اونا عاشق هم بودن. هر روز، جونگ کوک به کافه میومد، نه برای قهوه، بلکه برای دیدن لبخند ا/ت. ا/ت هم با اشتیاق منتظر حضورش بود. اونا با هم به کنار رودخونه هان میرفتن، اما این بار نه با عجله و عصبانیت، بلکه با آرامش و عشق.
داستان اونا، داستانی بود که از یه برخورد ناجور شروع شد، با شیطنتها و اذیت و آزارها ادامه پیدا کرد و در نهایت به عشق پایدار و زیبایی ختم شد. داستانی که ثابت کرد گاهی، تلخترین شروعها، شیرینترین پایانها رو رقم میزنن.
پایان......
- ۲۶.۱k
- ۲۰ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط