نسل ما نفهمید کوچه یعنی چی؛

نسل ما نفهمید کوچه یعنی چی؛
تا از شیر گرفتنمون یه تبلت دادن دستمون.
دغدغه مون شد clash of clans و عقب نیفتادن از دانلود سریال و هزارتا چیز همین شکلی.
قدیم که بچه ها تو کوچه بزرگ میشدن،با ذغال تو خیابون لِی لِی میکشیدن و بازی میکردن.
واسه یه گل کوچیک باید دروازه پیدا میکردی،کلی کار داشت توپ رو دولایه کردن؛راه به راهم از وسط زمین ماشین رد میشد.
کلی سختی داشت تو کوچه سرگرم شدن.
واسه یه ساعت خندیدن باید چند ساعت دَنگ و فنگ تحمل میکردی.
از همون بچگی اینو میدونستی هرچیزی یه سختی داره.
نسل ما تهِ سختیش شد ساعت سه شب war زدن،چهل دقیقه صبر کردن واسه دانلود.
این شد که ما با اولین مشکل،با اولین سختی کم میاریم،سریع خسته میشیم،قید همه چی رو میزنیم.
آدم رابطه نیستیم.
شدیم فقط دوستی و با اولین مشکل خداحافظ و بعد فقط حسرت قبل رو خوردن.
نسل ضعیفی هستیم،
به قول قدیمی ها:
نسل روغن نباتی یا شایدم نسل تبلت به دست!