یادت باشد...سهمیه ای دختری نیست که به ناحق صندلی مردودی ه

یادت باشد...سهمیه ای دختری نیست که به ناحق صندلی مردودی های دانشگاه را اشغال کرده...
سهمیه ای دختری است که وقتی تو درکلاس های گاج وقلم چی نشسته بودی،اودر ناصرخسرو به دنبال دارو برای پدر جانبازش بود...همان دختری که وقتی نیمه شب کنج خانه می خواست درس بخواند،ناله های پدر روحش را خراش می انداخت،دخترکی که روز کنکور باسرفه های پدرشیمیایی اش بدرقه شد...