دوستان سلام

دوستان سلام
برای نسلی می نویسم ،،که در رفاه وآسایش ،با تکیه بر محبت پدر و آغوش گرم مادر و در سایه امنیت کامل کشور ،،تحصیل کردن ،وحالا در آستانه ورود به دانشگاه ،هنوز ابتدایی ترین درسی که باید یاد میگرفتنو ،یاد نگرفتن،،
هنوز یاد نگرفتن باید قدردان کسانی باشن که سی ساله پیش همه لذت ها و قشنگی های زندگی رو رها کردنو رفتن تا ما امروز بتونیم به فردامون فکر کنیم،
وقتی براشون از کار بزرگ شهدا و جانبازان نگفتیم!
وقتی براشون از زندگی مشقت بار خانواده های این عزیزان تو سالهای بعد از جنگ نگفتیم!
وقتی بهشون نگفتیم الان که تو داری برای هفته بعدت برنامه ریزی میکنی که بری فلان پارک و شهربازی ،،یکی دیگه داره فکر پول امپول هفته بعد پدر جانبازشو میکنه که پدرش کمتر درد بکشه!
وقتی بهشون نگفتیم ،همون وقتی که همه شرایط و امکانات برات فراهم شده و در ارامش کامل داری تو اتاقت درس میخونی و تو رویای امیر کبیرو صنعتی شریف هستی،، یکی دیگه از صدای خس خس سینه پدر جانباز شیمیایی ،نمیتونه چشم رو هم بذاره ،چه برسه به اینکه تمرکزی برای درس خوندن داشته باشه!
وقتی بهشون نگفتیم همون موقع که تو داری به همراه عزیزانت به پاس یکسال درس خوندنت!! از این شهر به اون شهر سفر میکنی ،یکی دیگه داره تو ناصرخسرو از این کوچه به اون کوچه دنبال دارو برا پدرش میگرده!!!!!
وقتی این چیزارو براشون نگفتیم ،همین میشه که به موضوع سهمیه دانشگاه برای خانواده های شهدا،جانبازان و ایثارگران که میرسن،نمیتونن هضمش کنن،براشون گرونه،،فکر میکنن حقشون ضایع شده،،
همین میشه که وقتی رتبه دلخواهشونو تو کنکور کسب نکردن از هدررفتن یکسال از بهترین سالهای زندگیشون گله میکنن!!!!!!!!
اگه یکسال درس خوندن در حالی که سفرو تفریحم کنارش بوده هدر رفتن باشه
پس اونایی که نه یه سال بلکه سالهاس بخاطر شرایط پدرشون ،تو حسرت و ارزوی خیلی چیزا موندنو ،نتونستن مثل هم نسلای خودشون از زندگی لذت ببرن چی باید بگن؟؟؟
حالا این انصافه؟؟
اگه قراره کسی از انصاف بگه و طلب کار باشه اونا هستن نه ما!!!
یعنی یه سهمیه انقدر براشون زیاده که مدام چماق میکنید تو سرشون؟که خجالت بکشن از اینکه سهمیه ای هستن
اونا باید با افتخار پشت پیراهنشون بنویسن که من با سهمیه یک جفت چشم، تاول‌های دست، و سینه از گلوله سوراخ شده پدرم به دانشگاه اومدم
کدومتون حاضرید دو چشم پدرتونو بدید ولی سهمیه بگیرید؟
کدومتون حاضرید سالها پدرتون با یه کپسول گوشه اتاق نفس بکشه ولی سهمیه بگیرید؟
کی حاضره پدرشو سالها بی حرکت ببینه که روی تخت دراز کشیده و به سقف زل زده ولی بجاش سهمیه بگیره؟
تاسف اوره که هنرمندان و ورزشکاران که درامدهای میلیاردی دارن میتونن از انواع رانت ها استفاده کننو کسی هم اعتراضی نمیکنه ولی دلیر مردانی که ماهمه بهشون مدیونیم نباید حقی داشته باشن
ما که شرمنده ابدی شهدا هستیم ،بیاید حداقل شرمنده خانواده هاشون نشیم و با حرفامون نمک به زخماشون نزنیم
اگه امروز قدردان شهدا و جانبازان نباشید ،فردا نمیتونید قدر دان پدر و مادر خودتونم باشیدکه سالها تلاش کردن و همه امکانات و فراهم کردن تا بتونید در رفاه کامل به درس و دانشگاهتون برسید
والسلام
〖پسر پارسی〗