خانواده جاسوس و یک کوچولو عشق فصل دوم پارت ۲۱
لونا: باورت نمیشه دامیان جونم! همین الان از پدرت پیغام رسیده که من و تو با هم نامزدیم!
چشمای آنیا و دامیان گرد شد که دامیان گفت: چی داری میگی؟! من مطمئنم داری دروغ میگی!
لونا: خیلی هم واقعی هست! میتونی بری و از پدرت بپرسی!
دامیان: ولی من که تو رو دوست ندارم! چرا اول به خودم نگفت؟!
لونا: حتمل غافل گیری بوده عزیزم!
دامیان: به من نگو عزیزم! بعدشم ما هنوز فقط ۱۶سالمونه!
لونا: پدرت رو که میشناسی.... اون معتقده که هر چی زود تر برنامه ریزی شه بهتره!
آنیا که بهتش زده بود داشت قدم قدم میرفت عقب. توی ذهنش گفت:«چی؟! نه نه نه نه! امکان نداره! ولی... من... من... دامیانو دوست داشتم! چطور ممکنه. تف تو این شانس! هم ماموریت شکست خورد و هم.... دامیان.... من از دستش دادم!»
آنیا: چیزه... ام... من.دیگه باید برم....
دامیان: آهای آنیا وایسا!
لونا: ولش کن بره! منو نگاه کن!
دامیان: تو دیگه ساکت شو!
آنیا داشت میدوید. نمیتونست جلوی گریش رو بگیره. دونه دونه اشک میریخت. تا اینکه رسید به آنیسا که داشت از دیمیتریوس خدا حافظی میکرد.
آنیا: آبجی! بیا بریم باشه!
آنیسا: ای وای آنیا چرا گریه کردی؟! اون پسره باهات کاری کرده؟
آنیا: اون نامزد داره!
آنیسا: آخه الان توی این سن؟
آنیا: خب... من... دوسش داشتم! الان چی کار کنم آنیسا....
آنیسا: خب دیمیتریوس هم نامزد داره! ولی منو دوست داره! شرایطش اینجوریه آخه.
آنیا: ولی من که نمیدونم دوسم داره یا نه! اگه واقعا نامزدشو دوست داشته باشه...(گریش شدید تر شد)
آنیسا: آ... آنیا! خواهش میکنم گریه نکن!(و اشکای آنیا رو پاک میکنه)
آنیا گریشو تموم میکنه و میگه: شاید... شاید من دیگه نباید سعی کنم باهاش ارتباط بر قرار کنم! شاید.... من و اون. از اول هم به درد ماموریت بابا نمیخوردیم! دیگه باید قیدشو بزنم....
آنیسا: هر طور مایلی! ولی حواست باشه که زیادی افسرده نشی! بیا بریم... فکر کنم برای امروز زیادی بهت سخت گذشته...
آنیا: اوهوم...
و خیلی مظلومانه و ناراحت رفتن خونه.
از طرف دیگه دامیان لونا رو ول میکنه تا به آنیا بگه که لونا رو دوست نداره!
لونا: هی! دامیلن جونم کجا میری؟!
دامیان: پیش آنیا!
لونا: ولی....
اما دامیان دیگه رفته بود.
دامیان داشت اون طرف حیاط دنبال آنیا می گشت که یه دفعه دیمیتریوس رو دید.
دامیان: دیمیتریوس! آنیا رو ندیدی؟!
دیمیتریوس: چی؟! اون همین الان با خواهرش رفت... چطور مگه؟
دامیان: تو میدونستی که بابا برای من نامزد گرفته؟!
دیمیتریوس: چی؟! ولی تو که هنوز سنی نداری!
دامیان: میدونم! تازه! طرف هم همون کسیه که ازش بدم میاد! فکر کنم آنیا خیلی ناراحت شده... ولی الان دیگه رفته!
دیمیتریوس: بیا الان بریم. باید با بابا یه صحبت جدی داشته باشیم!
دامیان: ولی اگه بریم، دوباره سال آینده میبینمش! خیلی طولانیه!
دیمیتریوس: بیا بریم....
دامیان: هی... باشه.
و رفتن.
چشمای آنیا و دامیان گرد شد که دامیان گفت: چی داری میگی؟! من مطمئنم داری دروغ میگی!
لونا: خیلی هم واقعی هست! میتونی بری و از پدرت بپرسی!
دامیان: ولی من که تو رو دوست ندارم! چرا اول به خودم نگفت؟!
لونا: حتمل غافل گیری بوده عزیزم!
دامیان: به من نگو عزیزم! بعدشم ما هنوز فقط ۱۶سالمونه!
لونا: پدرت رو که میشناسی.... اون معتقده که هر چی زود تر برنامه ریزی شه بهتره!
آنیا که بهتش زده بود داشت قدم قدم میرفت عقب. توی ذهنش گفت:«چی؟! نه نه نه نه! امکان نداره! ولی... من... من... دامیانو دوست داشتم! چطور ممکنه. تف تو این شانس! هم ماموریت شکست خورد و هم.... دامیان.... من از دستش دادم!»
آنیا: چیزه... ام... من.دیگه باید برم....
دامیان: آهای آنیا وایسا!
لونا: ولش کن بره! منو نگاه کن!
دامیان: تو دیگه ساکت شو!
آنیا داشت میدوید. نمیتونست جلوی گریش رو بگیره. دونه دونه اشک میریخت. تا اینکه رسید به آنیسا که داشت از دیمیتریوس خدا حافظی میکرد.
آنیا: آبجی! بیا بریم باشه!
آنیسا: ای وای آنیا چرا گریه کردی؟! اون پسره باهات کاری کرده؟
آنیا: اون نامزد داره!
آنیسا: آخه الان توی این سن؟
آنیا: خب... من... دوسش داشتم! الان چی کار کنم آنیسا....
آنیسا: خب دیمیتریوس هم نامزد داره! ولی منو دوست داره! شرایطش اینجوریه آخه.
آنیا: ولی من که نمیدونم دوسم داره یا نه! اگه واقعا نامزدشو دوست داشته باشه...(گریش شدید تر شد)
آنیسا: آ... آنیا! خواهش میکنم گریه نکن!(و اشکای آنیا رو پاک میکنه)
آنیا گریشو تموم میکنه و میگه: شاید... شاید من دیگه نباید سعی کنم باهاش ارتباط بر قرار کنم! شاید.... من و اون. از اول هم به درد ماموریت بابا نمیخوردیم! دیگه باید قیدشو بزنم....
آنیسا: هر طور مایلی! ولی حواست باشه که زیادی افسرده نشی! بیا بریم... فکر کنم برای امروز زیادی بهت سخت گذشته...
آنیا: اوهوم...
و خیلی مظلومانه و ناراحت رفتن خونه.
از طرف دیگه دامیان لونا رو ول میکنه تا به آنیا بگه که لونا رو دوست نداره!
لونا: هی! دامیلن جونم کجا میری؟!
دامیان: پیش آنیا!
لونا: ولی....
اما دامیان دیگه رفته بود.
دامیان داشت اون طرف حیاط دنبال آنیا می گشت که یه دفعه دیمیتریوس رو دید.
دامیان: دیمیتریوس! آنیا رو ندیدی؟!
دیمیتریوس: چی؟! اون همین الان با خواهرش رفت... چطور مگه؟
دامیان: تو میدونستی که بابا برای من نامزد گرفته؟!
دیمیتریوس: چی؟! ولی تو که هنوز سنی نداری!
دامیان: میدونم! تازه! طرف هم همون کسیه که ازش بدم میاد! فکر کنم آنیا خیلی ناراحت شده... ولی الان دیگه رفته!
دیمیتریوس: بیا الان بریم. باید با بابا یه صحبت جدی داشته باشیم!
دامیان: ولی اگه بریم، دوباره سال آینده میبینمش! خیلی طولانیه!
دیمیتریوس: بیا بریم....
دامیان: هی... باشه.
و رفتن.
- ۳۱.۳k
- ۰۶ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط