when silence became a scream p34

بنگچان با ملایمت، دستش را به سمتِ یونا دراز کرد و برای اولین بار، با جرأت، دستِ کوچک و لرزانِ او را در میانِ دست‌هایِ بزرگ و گرمِ خود گرفت.یونا از این تماس، تکانی خورد. او به بنگچان نگاه کرد. در چشم‌هایِ بنگچان، او چیزی فراتر از یک لیدر دید؛ او “امنیت” را دید.بنگچان با صدایی که مثلِ زمزمه‌یِ شب بود، گفت: «یونا… من نمی‌دونم چطور می‌تونم جبران کنم که این همه زمان، تنها بودی. اما از این لحظه به بعد… تو دیگه تنها نیستی. من… من نمی‌تونم تصور کنم که اگه قرار بود تو رو از دست بدم، زندگیِ من چطور می‌شد. اون شب… وقتی تو رو توی آغوش گرفتم، انگار تمامِ دنیایِ من تو همون بغل خلاصه شد.»یونا سرش را پایین انداخت، اما اشک‌هایش دیگر از ترس نبودند؛ از نوعی از تخلیه‌یِ عاطفیِ عمیق بودند. او آرام گفت: «بنگچان… من همیشه فکر می‌کردم چون کسی رو ندارم، پس هیچ ارزشی ندارم. اما وقتی تو من رو بغل کردی، برای اولین بار حس کردم که واقعاً وجود دارم. حس کردم… دیده شدم.»بنگچان کمی نزدیک‌تر شد. او متوجه شد که این نزدیکیِ ناخودآگاهِ شبِ قبل، فقط یک واکنشِ دفاعی نبود؛ بلکه یک کششِ عمیق و روح‌نواز بود که میانِ آن‌ها جریان داشت. او با صدایی که از عشق و تحسین لبریز بود، زمزمه کرد: «تو ارزشمندترین چیزی هستی که من تا به حال پیدا کردم، یونا. نه به خاطرِ استعدادت، بلکه به خاطرِ اون روحی که زیرِ این همه درد، هنوز داره می‌درخشه.»در آن لحظه‌یِ آرام و نیمه‌تاریک، میانه‌یِ ویرانی‌هایِ دنیایِ بیرون، قلب‌هایِ آن دو، برایِ اولین بار، با ریتمی مشترک شروع به تپیدن کردند.سکوتِ شبِ سئول، با صدایِ وحشتناکِ آژیرهای پلیس شکسته شد. در محله‌ای که تنها ثروتمندان و قدرتمندان در آن نفس می‌کشیدند، چراغ‌های گردانِ آبی و قرمز، روی دیوارهای بلند و حفاظ‌های آهنیِ ویلای باشکوهِ “جی وای پی”می‌رقصیدند. این نورها، مثلِ خونِ در حالِ جاری شدن روی صورتِ یک هیولا، در تاریکی شب می‌درخشیدند.جوپ، در حالی که با چهره‌ای رنگ‌پریده و چشمانی که از شدتِ خشم و شوک گشاد شده بود، در سالنِ اصلیِ خانه‌اش ایستاده بود. ویلا، با تمامِ مجلل‌ترینِ اشیاء و تابلوهای گران‌قیمتش، حالا شبیه به یک زندانِ بزرگ به نظر می‌رسید. مأمورانِ پلیس با تجهیزاتِ کامل، با ضرباتِ سنگینِ کُلت‌ها به درهایِ چوبی و حکاکی‌شده، وارد شدند.« اقای پارک شما تحت بازداشت هستید!»صدای بلند و مقتدرِ بازپرس، مثلِ برخوردِ تبر به یخ، سکوتِ خانه را در هم شکست. «اتهامات: شکنجه‌ی سیستماتیکِ کارآموزان، پولشویی از طریقِ حساب‌هایِ مخفیِ کمپانی، و چندین موردِ اقدامِ غیرقانونی در حوزه مدیریتِ مالی.»