خواهر یه کوالا پارت ۴
ویو زی زی:
بالاخره رئو با هزار بدبختی توانست تمرین را تمام کند.
بازیکن‌های بلولاک کم‌کم داشتند وسایلشان را جمع می‌کردند.
تو هم آماده رفتن بودی که ناگهان یادت افتاد.
میا: اوه راستی!
همه نگاهت کردند.
تو دستت را بالا بردی.
میا: پس‌فردا مسابقه داریم.
باچیرا فوری گفت
باچیرا: همون مسابقه‌ای که گفتی؟
میا: آره.
بعد لبخند زدی.
میا: اگه دوست دارین بیاین تماشا.
چشم‌های باچیرا برق زد.
باچیرا: واقعاً؟!
میا: معلومه.
بعد انگشتت را سمت سکوها گرفتی.
میا: ردیف اولم براتون نگه می‌دارم.
باچیرا: یسسسسسس!
چیگیری هم لبخند زد.
چیگیری: فکر کنم جالب باشه.
ایساگی: منم میام.
حتی رئو هم گفت
رئو: خب... حالا که اینقدر تعریفش رو شنیدیم، باید ببینیم کاپیتان تیم بسکتبال چیکار می‌کنه.
تو با خنده گفتی
میا: منتظرتونم.
در همین لحظه ناگی که کیفش را جمع کرده بود آرام سمتت آمد.
ناگی: خواهر.
میا: هوم؟
ناگی چند ثانیه سکوت کرد.
بعد کاملاً جدی گفت
ناگی: خستم.
رئو فوراً گفت
رئو: پنج دقیقه راه رفتی!
ناگی: زیاد بود.
تو خندیدی.
بعد ناگهان خم شدی و روی یک زانو نشستی.
میا: بیا ببینم هیولای فوتبال.
ناگی بدون حتی یک لحظه تردید جلو آمد.
انگار از قبل منتظر همین پیشنهاد بود.
دست‌هایش را دور شانه‌هایت انداخت.
تو هم بلند شدی و کولش کردی.
سکوت...
سکوت کامل...
بعد باچیرا فریاد زد
باچیرا: وای نهههههه!
چیگیری دستش را روی صورتش گذاشت.
چیگیری: باورم نمیشه.
ایساگی: اون واقعاً سوار شد!
رئو: حتی مقاومت هم نکرد...
ناگی که روی کولت نشسته بود با همان حالت همیشگی گفت
ناگی: چرا مقاومت کنم؟
رئو: حداقل یکم خجالت بکش!
ناگی: خسته‌ام.
باچیرا از خنده نزدیک بود بیفتد.
تو چند قدم جلو رفتی.
میا: خب بچه‌ها، پس‌فردا می‌بینمتون.
ایساگی دست تکان داد.
ایساگی: موفق باشی.
چیگیری: مسابقه رو ببرین.
باچیرا: حتماً یه حرکت خفن هم نشون بده!
میا: سعی می‌کنم!
ناگی هم خیلی آرام دستش را بالا آورد.
ناگی: بای.
رئو: انگار شاهزاده رو دارن حمل می‌کنن...
ناگی: هوم.
میا: شاهزاده تنبل.
ناگی: قبول دارم.
و در حالی که صدای خنده اعضای بلولاک پشت سرتان می‌آمد، تو و ناگی از مجموعه خارج شدید.
یکی با انرژی همیشگی‌اش راه می‌رفت.
و دیگری با خیال راحت روی کول خواهرش نشسته بود؛ انگار این طبیعی‌ترین اتفاق دنیا بود.
بالاخره رئو با هزار بدبختی توانست تمرین را تمام کند.
بازیکن‌های بلولاک کم‌کم داشتند وسایلشان را جمع می‌کردند.
تو هم آماده رفتن بودی که ناگهان یادت افتاد.
میا: اوه راستی!
همه نگاهت کردند.
تو دستت را بالا بردی.
میا: پس‌فردا مسابقه داریم.
باچیرا فوری گفت
باچیرا: همون مسابقه‌ای که گفتی؟
میا: آره.
بعد لبخند زدی.
میا: اگه دوست دارین بیاین تماشا.
چشم‌های باچیرا برق زد.
باچیرا: واقعاً؟!
میا: معلومه.
بعد انگشتت را سمت سکوها گرفتی.
میا: ردیف اولم براتون نگه می‌دارم.
باچیرا: یسسسسسس!
چیگیری هم لبخند زد.
چیگیری: فکر کنم جالب باشه.
ایساگی: منم میام.
حتی رئو هم گفت
رئو: خب... حالا که اینقدر تعریفش رو شنیدیم، باید ببینیم کاپیتان تیم بسکتبال چیکار می‌کنه.
تو با خنده گفتی
میا: منتظرتونم.
در همین لحظه ناگی که کیفش را جمع کرده بود آرام سمتت آمد.
ناگی: خواهر.
میا: هوم؟
ناگی چند ثانیه سکوت کرد.
بعد کاملاً جدی گفت
ناگی: خستم.
رئو فوراً گفت
رئو: پنج دقیقه راه رفتی!
ناگی: زیاد بود.
تو خندیدی.
بعد ناگهان خم شدی و روی یک زانو نشستی.
میا: بیا ببینم هیولای فوتبال.
ناگی بدون حتی یک لحظه تردید جلو آمد.
انگار از قبل منتظر همین پیشنهاد بود.
دست‌هایش را دور شانه‌هایت انداخت.
تو هم بلند شدی و کولش کردی.
سکوت...
سکوت کامل...
بعد باچیرا فریاد زد
باچیرا: وای نهههههه!
چیگیری دستش را روی صورتش گذاشت.
چیگیری: باورم نمیشه.
ایساگی: اون واقعاً سوار شد!
رئو: حتی مقاومت هم نکرد...
ناگی که روی کولت نشسته بود با همان حالت همیشگی گفت
ناگی: چرا مقاومت کنم؟
رئو: حداقل یکم خجالت بکش!
ناگی: خسته‌ام.
باچیرا از خنده نزدیک بود بیفتد.
تو چند قدم جلو رفتی.
میا: خب بچه‌ها، پس‌فردا می‌بینمتون.
ایساگی دست تکان داد.
ایساگی: موفق باشی.
چیگیری: مسابقه رو ببرین.
باچیرا: حتماً یه حرکت خفن هم نشون بده!
میا: سعی می‌کنم!
ناگی هم خیلی آرام دستش را بالا آورد.
ناگی: بای.
رئو: انگار شاهزاده رو دارن حمل می‌کنن...
ناگی: هوم.
میا: شاهزاده تنبل.
ناگی: قبول دارم.
و در حالی که صدای خنده اعضای بلولاک پشت سرتان می‌آمد، تو و ناگی از مجموعه خارج شدید.
یکی با انرژی همیشگی‌اش راه می‌رفت.
و دیگری با خیال راحت روی کول خواهرش نشسته بود؛ انگار این طبیعی‌ترین اتفاق دنیا بود.
- ۷.۴k
- ۲۵ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
