سوکوکو (پارت ۲۱)

«دوستیه فراموش شده»



{ویو: ۱۰-ژانویه-۲۰۱۹}
{ساعت: ۱۲:۳۱}

ویو چویا
منگنه یعنی این..
فک کنم خوابش برد
نگاهی بهش انداختمو فهمیدم مثل میو خوابش برده بود.
؟: هنوزم جواب میده. *خیلی آروم*
چویا: اوهوم
آروم بلند شدم و ورلاینو گذاشتم روی تختم

چویا: هی بیا بریم بیرون *خیلی آروم*
؟: باشه بریم.*اروم*
و دست دازایو گرفتم و از اتاق رفتیم بیرون..
آروم درو بستم..

دازای: ببین میدونم زیاده روی کردم ولی حق دارم*خطاب به ؟*
چویا: اهم اهم.
دازای: خوب چیه چه بخوای چه نخوای من بیشتر از این دوتا پیشت بودم..

با گفتن این حرف دازای قشنگ فک کنم صدای شکستن قلبه ؟ رو شنیدم.
چویا: دازای بیخیال شو.

دازای: خوب به من چه اصن اینا وقتی بهشون نیاز داشتی کجا بودن؟
؟: م.من.
چویا: دازای لطفا بیخیال شو..

دازای: مطمئنم فقط به خواطر منافع خودت پیشه چویایی نه؟ آقای فواره

؟: نه اینطور نیس_...
دازای: عه جدی پس تا الان کجا بودی
چویا: دازای میزنمتااا
؟: ن.نه نه مشکلی نیست
دازای: تو این قضیه فقط تو مشکل نداری چویا داره.
؟: و.واقن؟؟!!

دازای: پوففف بابا تو دیگه چجور برادری هستی چویا همین دیروز تصادف کر_..
چویا: اون خبر داره.
دازای: ارواح عمت
چویا: بینم واقن نفهمیدی؟ اون کمکم کرد

دازای: عه؟ کی بود من نفهمیدم؟
چویا: فکر میکنی الان چجوری سرپام؟
دازای: خوب شدی دیگه

چویا: من تصادف کردم...بعدم با همون حالم از بیمارستان دزدیده شدم...بعدش به زور بردنم به ی دنیای دیگه...۱ ساعت کامل کتک خوووررددمم...هزار بار صدات زدم هیچکدومشونو نشنیدی. ولی...اون شنید..کمکم کرد نزاشت بیشتر صدمه ببینم ولی دایما ولم نکرد

دازای:.....
چویا: دازای دیگه اذیتش نمیکنیاا
؟:....
دازای:.....
چویا: ببین چجوری باهاش برخورد کردی که حرف نمیزنه
؟: بسه بسه
یهو سرمو چرخوندم سمت ؟ و دیدم دستاشو روی سرش گذاشته و داره پایینو نگاه میکنه و نفس نفس
؟: لطفا بس کنینن

دازای: چته
چویا: ببینت
آروم دستاشو از روز سرش برداشتمو سرشو بالا آوردم..
چویا: چی شده
؟: فقط نمیخوام هق دوستیتون خراب بشه