حسین دهباشی یه توصیف خیلی زیبایی داره. میگه "از احوالم اگ

حسین دهباشی یه توصیف خیلی زیبایی داره. میگه "از احوالم اگر پرسیده باشی حال همهء ما خوب است. فقط یکی‌یکی داریم می‌میریم تنها." چقد آشناست نه؟ این روزا همه کلی مشکل داریم، هزارو یک دقدقه و نگرانی داریم،حتی گاهی تا خود صبح نمیتونیم چشم رو هم بذاریم و دردناک‌تر اینه که به ظاهر خیلی نزدیک و توی واقعیت هممون از هم خیلی دوریم. انقدر دور که از حال هم خبر نداریم. بیشتر ماها ترجیح میدیم دردامونو جار نزنیم، چون این روزا کمتر کسی بلده درمون بشه برای دردای آدم، بجاش تا دلت بخواد کسایی هستن که با خنجرای نمکیشون فقط منتظرن که تو یکم از خودت ضعف نشون بدی. برای همینه که انقدر همه چی رو مدام میریزیم تو خودمونو جیک نمیزنیم که آخر یه جایی میبریم. دیگه مراعات هیچیو هیچ کسیو نمیکنیم، به فکر عواقب دو دقیقه بعدش نیستیم. فقط همون کارایی رو میکنیم که حال خودمونو خوب میکنه، همون جایی میریم که آروم میکنتمون،فقط با همونی حرف میزنیم که شبو روز دلمون لک میزد واسه صداش. و بنظر من هرکسی بهترین تصمیمای زندگیشو تو همین مواقع میگیره همیشه.