عمق زخم هایش

صدای جیغ و داد مردم توی صدای برخورد میله های سنگین ساختما به زمین در هم میپیچید و صدای خنده‌ی دیوانه واری که با داد های از سر خشم ترکیب شده بود موسیقی زمینه آشوبی بود که یوکوهاما دچار آن شده بود...رنگ سرخ غروب خورشید به زمین ریخت و شد خون آدم ها ، اسمان تیره و شد و جان داد در آن آشوب...زمین یخ زد و خنده ها را بی رحمانه تر نشان داد...فقط زمین خاکی بود که میتوانست آن آتش سرکش را رام کند...مردی که انگار وجودش تداعی خاک زمین بود به سمت آن آتش دوید و اورا آرام در آغوش کشید ، آتش فروکش کرد ، زمین دوباره گرم شد ، آسمان زنده شد و...صبح ساکت یوکوهاما رسید....
مرد آرام او را در آغوشش بلند کرد او مانند پر سبک بود و بدنش در خون غلت میزد اگر مرد کمی دیر تر می‌رسید او جانش را در اثر خشمش از دست میداد ،مرد بی توجه به پیکر های بی جان مردم و خون اطرافش به سمت ساختمانی بلند حرکت کرد،او در آغوش مرد مانند طفلی کوچک بود،او چشمان اقیانوسی خود را باز کرد و زمزمه ای کرد:ه...د...دا...ه...دازای... مردی که دازای خطاب شده بود سکوت کرد و به راهش ادامه داد
چویا=ه...او...اون ک...ه... کجاست؟
دازای خورشید قرمز و خونی اش را به خود فشرد و گفت : چویا...عزیزکم...اون ستاره‌ی زمین شده
پسرک بی جون با شنیدن اسمش و حقیقتی که راجب صمیمی ترین دوستش از زبون دازای شنید طاقتش تموم شد و با تمام توان داد کشید و شروع به آزاد کردن اقیانوس چشم هاش کرد
دازای همینطور به سمت ساختمان می‌رفت و خورشیدش را محکم بغل کرد
دازای:چویا...گریه نکن...چشمات...اون اقیانوس خراب میشه ها
چویا با دستان بی جونش مشت هایی بر روی سینه اش میزد دازای با دیدن این او را بر زمین گذاشت و محکم بغلش کرد
دازای:خودتو نزن!اگه عصبانی هستی رو من خالی کن باشه؟!
چویا انقدر بی جون بود که اگر دازای بغلش نمیکرد مثل یک برگ خوشک شده روی زمین می افتاد ، با مشت های سبکش به سینه دازای زد و داد کشید: ریو مرد دازای ، مـــــرد میفهمی؟ تنها شدم ، دیگه هیچکس دور و برم نیست
دازای چویا رو به خودش میچسبونه و سرش رو ناز میکنه: چویا...اون اقیانوس هارو بده به من ببینم...هی پسر! ، ناراحت نباش تو منو طرف خودت داری....هرچی هم بشه من نمیمیرم باشه؟
چویا با چشمان اقیانوسی‌ــش به چشمان همچون شکلات تلخ دازای نگاهش را دوخت و اشکان‌ــش بر روی گونه های یخ زده اش سرازیر شدند
دازای به آرامی چویا را نزدیک خود کرد و سرش را روی شانه‌ــش‌ گذاشت
دازای:هیس...آروم باش... مطمئنم ریو نمی‌خواد براش گریه کنی...
چویا با شنیدن اسم ریو داد بلندی کشید و از هوش رفت و تو آغوش زمینش افتاد
دازای با نگرانی اسم خورشیدش رو صدا زد و سراسیمه اونو بلند کرد و به سمت برج بلندی که تو راهش بود برد
دیدگاه ها (۹)

ابلیس

ابلیس

این قسمت گاو یوکوهاما (سناریو طنز دازای و چویا)

به محض اینکه پسر از در کافه بیرون رفت و سایه‌اش ناپدید شد، د...

🥀رمان مرگ معمایی فصل سوم: آخرین دیدارفصل پایانیساعت ۶ صبح بو...

✦ اولین گناه ✦فصل سی‌و‌هفتم: شلیک---چاقو پرواز کرد.به سمتِ ه...

روباه نما

꧁عمارت عشق꧂Part number 33یهو اتوکو محو شد.خودش موند و خلا .....

#Escape_from_death_April29 #part6☆ویو:نویسنده☆اون عوضی اینجا...

رمان دومپارت اول ࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚⃘͡✿⃘͡࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚چشم های اقیانوسی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط