بی رحم تر از همه/پارت ۱۱۸
هایون: هانا در حال حاضر شرایط من مشخص نیست نمیتونی یه مدت منصرف بشی تا من تکلیفم معلوم بشه؟ قول میدم خودم کمکت کنم بیای
هانا: من نمیخوام منتظر بمونم فقط خواستم یه مدت پیشت باشم ازت پولم نمیخوام فقط جا میخوام همین
هایون: باشه چن روز بهم وقت بده ببینم چیکار میتونم برات بکنم...باشه؟
هانا: باشه اونی منتظرتم...
از زبان تهیونگ:
منتظر بودم هایون تلفنشو قطع کنه بگه چی شده که اینطوری به هم ریخت؟بعد از تماسش پرسیدم: چی شده؟
هایون: هانا میگه میخواد بیاد سئول پیش من اما من که نمیتونم بیارمش پیش خودم؛ نمیخوام قاطی ماجرا بشه و تو دردسر بیفته
تهیونگ: میخوای یکی از خونه ها رو بدیم توش بمونه؟
هایون: نمیدونم...هنوز امید دارم که پشیمون بشه
تهیونگ: اگه به شوگا هیونگ بگیم مطمئنا با این که هانا بیاد عمارت مخالفت میکنه اما با اینکه بفرستیمش تو یکی از آپارتمانا مشکلی نداره
هایون: منم نمیخوام بیاد عمارت... خانوادم نمیدونن من دارم چیکار میکنم
تهیونگ: باشه حالا نمیخواد خودتو ناراحت کنی... درستش میکنیم
از زبان جیمین:
به آدمِ هی سونگ که پیش ما بود گفتم به اربابش زنگ بزنه و بگه تونسته فرار کنه... تا اونا هم بهش بگن برگرده... دراین صورت ما دنبالش میریم و بهشون متصل میشیم و میتونیم پیداشون کنیم که کجان....
مرد به هی سونگ زد و گفت فرار کرده؛ هی سونگ بهش گفت فردا یکی از افرادمون میاد دنبالت که برت گردونه پیش خودمون...
از زبان هی سونگ:
اون کودنی که باعث شد ات رو از دست بدیم و خودشم گروگان باند شوگا شد بهم زنگ زد و گفت تونسته فرار کنه از دستشون و میخواست ما بریم دنبالش... من مطمئنم خودشون ولش کردن... اونا انقد ضعیف نیستن که بزارن کسی اینطوری الکی فرار کنه... برای همینم به یکی از افرادم گفتم که خارج شهر باهاش قرار بزاره و وقتی دیدش خیلی سریع بکشتش چون اگه ولش کنیم زنده بمونه برامون دردسر میشه
شب از زبان شوگا:
امشب هم تنهایی تو اتاق شراب نشسته بودم....و طبق معمول مست بودم... به ات زنگ زدم اما رد تماس داد! دیگه نمیتونم همینجا بشینم و مست کنم! و تا صبح سردرد های مستی رو تحمل کنم ...داشت بارون میومد...خیلی شدید بود... مثل دفعه قبل تنهایی به راه افتادم و رفتم به آپارتمان ات؛ زنگ در آپارتمانشو زدم ولی درو باز نمیکرد
از زبان ات:
شوگا داشت زنگ درو میزد... باز نکردم... با دست به در مشت میزد... بعدشم صدام میزد و میگفت: ات درو بااااااز کنننننن!!!....وقتی صدام زد دیگه نتونستم نادیده بگیرم با عصبانیت رفتم....درو باز کردم و گفتم: چرا دست از سرم برنمیداری؟!
شوگا با همون قیافه مست با یه دست درو هُل داد و بی توجه به حرفم از کنارم رد شد و اومد داخل؛ درو بستم و برگشتم به سمتش که داشت به طرف پذیرایی میرفت؛ آروم دنبالش رفتم و نزدیکش که شدم نفس کلافمو بیرون دادم و گفتم: برای چی انقد سماجت به خرج میدی؟!!
شوگا: یعنی واقعا نمیدونی چرا سماجت به خرج میدم؟؟!
چون دوسِت دااارمم!!... نمیدونم چطور... حتی نمیدونم از چه زمانی...هیچوقت به دلم اجازه چنین کاری ندادم...... اما تو همه چیزو تغییر دادی!...و.تو دلم جا گرفتی...
من ناخودآگاه گریم گرفت!.. میخواستم اشکامو پنهون کنم اما نتونستم!... به شوگا گفتم: من ازت میترسم!
شوگا: چرا آخه؟!...البته حق میدم بترسی... هیچوقت باهات خوب رفتار نکردم!!...اما حالا میبینی که دارم با زبون خودم مستقیم بهت ابراز میکنم....بیا قلب سیاهمو از این همه غبار و رنجی که سالهاست روش نشسته اما هیچکس نبوده که دستی روش بکشه پاک کن
از زبان ات:
شوگا واقعا از ته دلش حرف میزد... عمیقا احساسش میکردم...با آخرین جملاتش صدای تپش قلبمو شنیدم... شوگا یه دفعه نشست رو مبل... آشفته بود! نگاهشو به زمین دوخت و با صدایی ضعیف تر از قبل ادامه داد: جیمین و تهیونگ و جونگکوک همیشه سعی کردن که وقتی ناراحتم یا مشکلی دارم حالمو تسکین بدن...من هیچوقت نتونستم بروز بدم که ته دلم چی میگذره... برای همین....نه فقط اونا بلکه همه ی آدمای اطرافم تصور میکنن احساس ندارم... خیال میکنن حس خوبی دارم که اینطوری غرق جرم و جنایت زندگی کنم... قبل از تو برام مهم نبود که تا آخر عمرم همینطوری به زندگی تاسف بارم ادامه بدم؛ ولی حالا..انگار قعر دل تاریکم... یکی یه شمع روشن کرده...امید پیدا کردم...که بتونم این زندگیو درست کنم... اما تنهایی نمیتونم!..نمیتونم تنهایی از باتلاق بیرون بیام...بیرون اومدن به این سادگیام نیست!. من تا خرخره غرق منجلابم!!!باید یکی که بیرون باتلاق ایستاده دستمو بگیره و بِکِشَتَم بیرون..
حرفاش قلبمو لمس میکرد!... اشکی که از سر غم و اندوه میریختم تبدیل شد به اشک شعف و شادی!... دویدم به سمتش و سرشو گذاشتم رو شونم و گفتم: من هستم!... من پیشت میمونم!... من نجاتت میدم!
هانا: من نمیخوام منتظر بمونم فقط خواستم یه مدت پیشت باشم ازت پولم نمیخوام فقط جا میخوام همین
هایون: باشه چن روز بهم وقت بده ببینم چیکار میتونم برات بکنم...باشه؟
هانا: باشه اونی منتظرتم...
از زبان تهیونگ:
منتظر بودم هایون تلفنشو قطع کنه بگه چی شده که اینطوری به هم ریخت؟بعد از تماسش پرسیدم: چی شده؟
هایون: هانا میگه میخواد بیاد سئول پیش من اما من که نمیتونم بیارمش پیش خودم؛ نمیخوام قاطی ماجرا بشه و تو دردسر بیفته
تهیونگ: میخوای یکی از خونه ها رو بدیم توش بمونه؟
هایون: نمیدونم...هنوز امید دارم که پشیمون بشه
تهیونگ: اگه به شوگا هیونگ بگیم مطمئنا با این که هانا بیاد عمارت مخالفت میکنه اما با اینکه بفرستیمش تو یکی از آپارتمانا مشکلی نداره
هایون: منم نمیخوام بیاد عمارت... خانوادم نمیدونن من دارم چیکار میکنم
تهیونگ: باشه حالا نمیخواد خودتو ناراحت کنی... درستش میکنیم
از زبان جیمین:
به آدمِ هی سونگ که پیش ما بود گفتم به اربابش زنگ بزنه و بگه تونسته فرار کنه... تا اونا هم بهش بگن برگرده... دراین صورت ما دنبالش میریم و بهشون متصل میشیم و میتونیم پیداشون کنیم که کجان....
مرد به هی سونگ زد و گفت فرار کرده؛ هی سونگ بهش گفت فردا یکی از افرادمون میاد دنبالت که برت گردونه پیش خودمون...
از زبان هی سونگ:
اون کودنی که باعث شد ات رو از دست بدیم و خودشم گروگان باند شوگا شد بهم زنگ زد و گفت تونسته فرار کنه از دستشون و میخواست ما بریم دنبالش... من مطمئنم خودشون ولش کردن... اونا انقد ضعیف نیستن که بزارن کسی اینطوری الکی فرار کنه... برای همینم به یکی از افرادم گفتم که خارج شهر باهاش قرار بزاره و وقتی دیدش خیلی سریع بکشتش چون اگه ولش کنیم زنده بمونه برامون دردسر میشه
شب از زبان شوگا:
امشب هم تنهایی تو اتاق شراب نشسته بودم....و طبق معمول مست بودم... به ات زنگ زدم اما رد تماس داد! دیگه نمیتونم همینجا بشینم و مست کنم! و تا صبح سردرد های مستی رو تحمل کنم ...داشت بارون میومد...خیلی شدید بود... مثل دفعه قبل تنهایی به راه افتادم و رفتم به آپارتمان ات؛ زنگ در آپارتمانشو زدم ولی درو باز نمیکرد
از زبان ات:
شوگا داشت زنگ درو میزد... باز نکردم... با دست به در مشت میزد... بعدشم صدام میزد و میگفت: ات درو بااااااز کنننننن!!!....وقتی صدام زد دیگه نتونستم نادیده بگیرم با عصبانیت رفتم....درو باز کردم و گفتم: چرا دست از سرم برنمیداری؟!
شوگا با همون قیافه مست با یه دست درو هُل داد و بی توجه به حرفم از کنارم رد شد و اومد داخل؛ درو بستم و برگشتم به سمتش که داشت به طرف پذیرایی میرفت؛ آروم دنبالش رفتم و نزدیکش که شدم نفس کلافمو بیرون دادم و گفتم: برای چی انقد سماجت به خرج میدی؟!!
شوگا: یعنی واقعا نمیدونی چرا سماجت به خرج میدم؟؟!
چون دوسِت دااارمم!!... نمیدونم چطور... حتی نمیدونم از چه زمانی...هیچوقت به دلم اجازه چنین کاری ندادم...... اما تو همه چیزو تغییر دادی!...و.تو دلم جا گرفتی...
من ناخودآگاه گریم گرفت!.. میخواستم اشکامو پنهون کنم اما نتونستم!... به شوگا گفتم: من ازت میترسم!
شوگا: چرا آخه؟!...البته حق میدم بترسی... هیچوقت باهات خوب رفتار نکردم!!...اما حالا میبینی که دارم با زبون خودم مستقیم بهت ابراز میکنم....بیا قلب سیاهمو از این همه غبار و رنجی که سالهاست روش نشسته اما هیچکس نبوده که دستی روش بکشه پاک کن
از زبان ات:
شوگا واقعا از ته دلش حرف میزد... عمیقا احساسش میکردم...با آخرین جملاتش صدای تپش قلبمو شنیدم... شوگا یه دفعه نشست رو مبل... آشفته بود! نگاهشو به زمین دوخت و با صدایی ضعیف تر از قبل ادامه داد: جیمین و تهیونگ و جونگکوک همیشه سعی کردن که وقتی ناراحتم یا مشکلی دارم حالمو تسکین بدن...من هیچوقت نتونستم بروز بدم که ته دلم چی میگذره... برای همین....نه فقط اونا بلکه همه ی آدمای اطرافم تصور میکنن احساس ندارم... خیال میکنن حس خوبی دارم که اینطوری غرق جرم و جنایت زندگی کنم... قبل از تو برام مهم نبود که تا آخر عمرم همینطوری به زندگی تاسف بارم ادامه بدم؛ ولی حالا..انگار قعر دل تاریکم... یکی یه شمع روشن کرده...امید پیدا کردم...که بتونم این زندگیو درست کنم... اما تنهایی نمیتونم!..نمیتونم تنهایی از باتلاق بیرون بیام...بیرون اومدن به این سادگیام نیست!. من تا خرخره غرق منجلابم!!!باید یکی که بیرون باتلاق ایستاده دستمو بگیره و بِکِشَتَم بیرون..
حرفاش قلبمو لمس میکرد!... اشکی که از سر غم و اندوه میریختم تبدیل شد به اشک شعف و شادی!... دویدم به سمتش و سرشو گذاشتم رو شونم و گفتم: من هستم!... من پیشت میمونم!... من نجاتت میدم!
- ۴۲.۷k
- ۰۵ مرداد ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۵۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
