نجوای سایه ها

🩸
فصل پنجم – آینه‌ها می‌گویند

دفتر چرمی – صفحه ۶۳
تاریخ: نامشخص، اما تاریک‌تر و سنگین‌تر از هر شبی که تابحال دیده‌ام
زمان ثبت: وقتی سکوتِ مرگبارِ شب، نفس‌ها را در قفس می‌گذارد و سایه‌ها به آرامی جان می‌گیرند


---

مونولوگ:

آینه‌ها... هیچ‌وقت فقط تصویر را نشان نمی‌دهند.
آن‌ها دروغ را کنار می‌زنند و به عمق تاریک‌ترین حقیقت‌ها نفوذ می‌کنند.
وقتی به آینه نگاه می‌کنم، نمی‌بینم آن آدمی را که روزگاری بودم،
بلکه یک هیولا، یک موجود سایه‌خورده، که آرام و مخفیانه در تاریک‌ترین زوایای وجودم خانه کرده است.

چشم‌هایم دیگر مال من نیستند؛
چشمانی که هزاران زخم و شکنجه را به خود دیده‌اند،
چشمانی که وحشت را با پوست و گوشت خود احساس کرده‌اند،
وحشتی که هیچ صدایی ندارد اما در سکوت به فریاد درمی‌آید،
وحشتی که حتی از مرگ هم هولناک‌تر است،
چون مرگ لحظه‌ای‌ست، اما این وحشت تا ابد همراه توست،
تا وقتی که دستت را به سمتش دراز می‌کنی،‌ خودت را هم می‌خوری.

کلت سرد است، بی‌روح، و گلوله‌ها مانند باران بی‌فایده‌ای روی زمین می‌ریزند.
اما من دیگر از آن لحظه‌های سریع و بی‌احساس متنفرم؛
من چاقو را می‌خواهم، چاقویی که خون را می‌بلعد و نجوا می‌کند.
هر بار که چاقو فرو می‌رود، صدای گوشت و پوست شکسته را می‌شنوم،
صدایی که مثل لالایی مرگ، آرام آرام قربانی را به خواب ابدی می‌برد،
اما این خواب، خواب نیست... این کابوس واقعی‌ست،
کابوسی که تن را می‌درد و روح را می‌سوزاند.

امشب در اتاقی تاریک نشسته‌ام،
جایی که سایه‌ها چون مارهای سرد دورم می‌پیچند،
و من تنهایم با صدای قلبم که با هر ضربه،
چون پتک آهنین بر سردی سکوت می‌کوبد،
هر ضربه زخمی‌ست تازه در روح شکسته‌ام،
روحی که تکه‌تکه شده و هر تکه‌اش بوی خون و نفرت می‌دهد.
هیولایی که در درونم زندانی‌ست، آرام و سنگین به من خیره می‌شود،
چشمانش در تاریکی می‌درخشند،
و من می‌دانم که هرگز نمی‌توانم از او فرار کنم.

آینه‌ها فریاد می‌زنند،
اما کسی صدای این فریاد را نمی‌شنود،
و من... من خوشحالم که تنها هستم با این فریادها،
تنها با خون، تنها با سایه‌ها،
تنها با هیولایی که درونم خانه کرده و می‌خواهد همه را بسوزاند.


---

📖 پرونده شماره ۴۶

قربانی: ناشناس
سن: ۳۴ سال
گناه: خیانت به خود، خیانت به دیگران
مرگ: در تاریکی مطلق، آرام و بی‌رحم
مدت زنده‌ماندن: ۵ ساعت و ۲۲ دقیقه شکنجه و وحشت بی‌پایان
آخرین نگاه: به آینه خیره شد، و نام من را با لب‌هایی که از ترس می‌لرزید، زمزمه کرد.
دیدگاه ها (۵)

رها🍂 نه می توانم آرام بمانمنه می توانم فریاد بزنمنه می توانم...

✦ اولین گناه ✦فصل سی‌ودوم: دخمه---او آمد.وسط راهرو. وسط بوسه...

در دل سکوت سنگین زمستان، آنجا که دامنه‌ی کوه‌ها در بستری از ...

پارت ۳

عمارت ریونتا رو اینجوری تصور کنید

پارت ۸سایه‌ی غول‌پیکر، مثل یه پرده‌ی سیاه، خورشید رو پشت خود...

راز خون پارت چهارم

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_52فصل بیست‌وسوم...

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_9 فصل پنجم | کس...

#در_آغوش_شیطان𝓒𝓱𝓪𝓹𝓽𝓮𝓻 𝓞𝓷𝓮 : ¹𝓟𝓪𝓻𝓽 : ²کیم ته‌وون، پدر عمارت، ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط