درمانگر عشق. فصل دوم. پارت۱۶

_تهیونگ!؟

_ا. ت!؟؟

سریع پریدم بغلششش
عین بچه ها بغض کرده بودم!

ا. ت با تعجب پرسید: تو چت شده!؟

بغضمو بزور قورت دادم: هیچی:)

لبخندی روی لبش نشست... آروم رهاش کردم و نگاهی به ا. ت و به بچه ها انداختم... ا. ت پوزخندی زد: بغض کردی!؟ 🤨😖🤣

سرمو تکون دادم: نهه نههه اصلاا

بچه ها بلند بلند خندیدن!
ا. ت دستشو گذاشت روی صورتم و با لبخند گفت: مگه بچه شدی!؟

همین کافی بود تا بغضم بشکنه و به گریه بیوفتم!!!

ا. ت سر تکون داد و سریع بغلم کرد: آخ آخ آخ تهیونگگگ!!

بعد با انگشتاش اشکامو پاک کرد: حالا لبخند بزن!

لبخندی زدم که با خوشحالی گفت: همین ک الان همگی خوبیم برام کافیه!:)

صدای مامان از توی راهرو اومد: بچه ها بیاید ناهار بخوریم!

بچه ها هورا کشیدن و از اتاق رفتن بیرون...

نگاهی ب ا. ت انداختم... ب نظر میرسید حالش بهتر شده!

_اممم... ا. ت؟ تو دیگه ناراحت نیستی؟؟

یه لحظه چشماش سرد و بی حس شد! و خیلی عجیب خندید: چطور شده مگه!؟؟

از واکنشش تعجب کردم!!
ا. ت دستاشو توی هوا تکون داد: نمیدونم چرا... ولی انکار کشتن جی هون برام لذت خاصی داشت!!!

یاخدا... ته دلم لرزید... ا. ت!؟؟

عصبی خندید: البته بعدش ترسیده بودم اما اون موقع همه نفرت های این چند سالم رو روی جی هون خالی کردم! هاهااا الان حس خوبی دارم!

چشمام گرد شد... کشتن آدم... بهش لذت داده!؟؟ وای نه!

همونطور با همون چشمای سردش نگاهم کرد: "تهیونگ واقعا انقدر کشتن آدما لذت داره!؟؟"