THE DIFFERENCE
p2
@ من که قبول نمیکنم
مجبوری... مجبوری قبول کنی.. برای ازادیت باید قبول کنی *بلند*
# خب جای خواب و اینا چی؟
ما ۱۶ سالمونه ها.. میتونیم از پس خودمون بر بیایم.. همه پولامو برمیدارم.. خونه اجاره میکنیم
@ خب.. با.باشه... اما دلم برای مامانم و مین سو تنگ میشه *بغض*
# درسته.. منم دلم برای جیهون و مامانم تنگ میشه
خب منم *ناراحت* ولی باید تحمل کنیم
× ات باید بریم
پس میام دنبالتون
" ساعت ۳:۱۲ صبح"
وانیلا:
ات... از خواب بلند شد
سه تا کیف بزرگ وسیله جمع کرد
همه پولاشو برداشت
چندتا خوراکی برداشت
اتاقش فقط میز داشت.. تخت داشت و کمد و چندتا نقاشی که خودش کشیده بود رو دیوار بود
یه لبتاپ داغون هم داشت.. اونم برداشت
موبایلش ایفون ۱۲ بود.. به برادرش که ایفون ۱۶ داشت حسودی میکرد
تهیونگ به زور راضی شد که ایفون ۱۲ برای ات بخره
همونارو هم برداشت
نامه نوشت "سلام مامان.. سلام بابا.. سلام سوجون منم ات... راستش فرار کردم... با آسا و هانا.. دیگه خسته شدم از اینکه همش بابا منو نادیده میگرفت و بیخودی دعوام میکرد یا الکی کتکم میزد.. منم ادمم خب.. بابا امیدوارم بدون من راحت زندگی کنی و مثل همیشه دیگه نگی تو مایه بدبختی منی.. دوستون دارم.. امیدوارم دیگه منو نبینید و نفس از سر اسودگی بکشید"
خواست برای اخرین بار خانوادشو ببینه
اروم در اتاق هانول و تهیونگ رو باز کرد
همو بغل کرده بودن و خواب بودن
براشون بوس فرستاد
اومد بیرون و اروم درو بست
در اتاق سوجون رو باز کرد
سوجون بیدار بود و داشت گیم میزد
÷ چیشده این موقع شب؟
ه.هیچی مهم نیست.. ببخشید شب بخیر
÷ هی... وایسا چرا لباس بیرون تنته
مهم نیست
÷ با توام
هیییسس... مامان بابا بیدار میشن
÷ بگو چرا لباس بیرون تنته
قول بده نری مامان بابارو بیدار کنی.. من.. من دیگه خسته شدم.. دارم میرم ازینحا
÷ یعنی چی که میری؟ من نمیزارم بری... کجا میری؟ تنهایی؟ تو سرما؟ عمرا
اما.. اما سوجون.. با هانا و آسا میرم.. جا برای خواب داریم.. نترس.. تروخدا بزار برم.. دیگه نمیتونم تحمل کنم
÷ نه
سوجون خواهش میکنم
÷خیر
لطفا
÷ چی بهت بگم.. لجبازی دیگه... حداقل میری بغل بده بهم
ات سوجونو بغل کرد.. نتونست تحمل کنه.. زد زیر گریه
سوجونا.. هق دلم برات تنگ هق میشه *گریه*
پیشونی ات رو بوسید
÷ منم دلم برات تنگ میشه *بغض*
امیدوارم دوباره ببینمت *گریه*
÷ باهام در ارتباط باش... قول میدم به مامان بابا چیزی نگم *اشک*
باشه *گریه*
÷ میام بهت سر میزنم.. خیلییی دوست دارم.. میدونستی؟ *اشک*
منم دوست دارم *گریه*
باید برم
اشکاشو پاک کرد و بعد صدبار خدافظی و بغل به سمت خونه هانا حرکت کرد
@ من که قبول نمیکنم
مجبوری... مجبوری قبول کنی.. برای ازادیت باید قبول کنی *بلند*
# خب جای خواب و اینا چی؟
ما ۱۶ سالمونه ها.. میتونیم از پس خودمون بر بیایم.. همه پولامو برمیدارم.. خونه اجاره میکنیم
@ خب.. با.باشه... اما دلم برای مامانم و مین سو تنگ میشه *بغض*
# درسته.. منم دلم برای جیهون و مامانم تنگ میشه
خب منم *ناراحت* ولی باید تحمل کنیم
× ات باید بریم
پس میام دنبالتون
" ساعت ۳:۱۲ صبح"
وانیلا:
ات... از خواب بلند شد
سه تا کیف بزرگ وسیله جمع کرد
همه پولاشو برداشت
چندتا خوراکی برداشت
اتاقش فقط میز داشت.. تخت داشت و کمد و چندتا نقاشی که خودش کشیده بود رو دیوار بود
یه لبتاپ داغون هم داشت.. اونم برداشت
موبایلش ایفون ۱۲ بود.. به برادرش که ایفون ۱۶ داشت حسودی میکرد
تهیونگ به زور راضی شد که ایفون ۱۲ برای ات بخره
همونارو هم برداشت
نامه نوشت "سلام مامان.. سلام بابا.. سلام سوجون منم ات... راستش فرار کردم... با آسا و هانا.. دیگه خسته شدم از اینکه همش بابا منو نادیده میگرفت و بیخودی دعوام میکرد یا الکی کتکم میزد.. منم ادمم خب.. بابا امیدوارم بدون من راحت زندگی کنی و مثل همیشه دیگه نگی تو مایه بدبختی منی.. دوستون دارم.. امیدوارم دیگه منو نبینید و نفس از سر اسودگی بکشید"
خواست برای اخرین بار خانوادشو ببینه
اروم در اتاق هانول و تهیونگ رو باز کرد
همو بغل کرده بودن و خواب بودن
براشون بوس فرستاد
اومد بیرون و اروم درو بست
در اتاق سوجون رو باز کرد
سوجون بیدار بود و داشت گیم میزد
÷ چیشده این موقع شب؟
ه.هیچی مهم نیست.. ببخشید شب بخیر
÷ هی... وایسا چرا لباس بیرون تنته
مهم نیست
÷ با توام
هیییسس... مامان بابا بیدار میشن
÷ بگو چرا لباس بیرون تنته
قول بده نری مامان بابارو بیدار کنی.. من.. من دیگه خسته شدم.. دارم میرم ازینحا
÷ یعنی چی که میری؟ من نمیزارم بری... کجا میری؟ تنهایی؟ تو سرما؟ عمرا
اما.. اما سوجون.. با هانا و آسا میرم.. جا برای خواب داریم.. نترس.. تروخدا بزار برم.. دیگه نمیتونم تحمل کنم
÷ نه
سوجون خواهش میکنم
÷خیر
لطفا
÷ چی بهت بگم.. لجبازی دیگه... حداقل میری بغل بده بهم
ات سوجونو بغل کرد.. نتونست تحمل کنه.. زد زیر گریه
سوجونا.. هق دلم برات تنگ هق میشه *گریه*
پیشونی ات رو بوسید
÷ منم دلم برات تنگ میشه *بغض*
امیدوارم دوباره ببینمت *گریه*
÷ باهام در ارتباط باش... قول میدم به مامان بابا چیزی نگم *اشک*
باشه *گریه*
÷ میام بهت سر میزنم.. خیلییی دوست دارم.. میدونستی؟ *اشک*
منم دوست دارم *گریه*
باید برم
اشکاشو پاک کرد و بعد صدبار خدافظی و بغل به سمت خونه هانا حرکت کرد
- ۱۵.۳k
- ۱۹ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط