درمانگر عشق. پارت۱۵

سرم داشت درد میگرفت... اروم چشمامو بستم... بسه کافیه... فقط یکم هم ک شده آروم باش...

#تهیونگ
مکان: مطب روانشناسی
ساعت: ۸:۲٠

با عصبانیت پروندم رو کوبیدم توی سرش: ببین مرتیکه، اگه تا یه دیقه ی دیگه اینجا نباشه... روزگارتو سیاه میکنم!

مرد با استرس گفت: بخدا میاد... تروخدا یکم صبر کنید اقا...

داد زدم: خفشووو!!! اینجا حرف اولو من میزنمم!!!!

یهو صدای ترسیده ای توی گوشم پیچید: اینجا چه خبره!؟

خودشه!
سریع برگشتم و نگاش کردم: ا. تت!!

ا. ت با ترس لرزید: خون...!
دوییدم سمتش و بغلش کردم: کجا بودی دیر کردی!
دوباره لرزید و گفت: اقای کیم...

ویو ا. ت

دستاش خونی بود... اقای چوی، همون منشی مطبم... از سرش خون میومد... پرونده ها و برگه ها پخش زمین بودن... همه چیز بهم ریخته بود... بیمار های دیگه با ترس و گریه گوشه ای از درمانگاه قایم شده بودن.

اقای کیم... چرا منو بغل کردععع!؟؟؟ الان وقت ذوقی شدن نیست اوضاع وخیمههه!!!
آبروم رفتههه بخدا ک این مرد دیوونه س! اینکه بلا سر ادما بیاره براش اصن مهم نیس!!!

اقای کیم رهام کرد... نگام کرد و گفت:خب بریم سراغ جلسه مون؟؟

جاانن؟؟؟ وضع درمانگاه رو نمیبینی نه!؟؟؟
هووففف... ا. ت نفس عمیق بکش... اروم... اروم باش...!
اقای کیم که وضعمو دید گفت: عصبانی؟ اگ میخوای غر بزنی، من مشکلی ندارم. گوش میدم!

گوش میدی!؟

باشهههه
با عصبانیت دستشو گرفتم و کشیدم داخل اتاقم(مطبش)

در رو قفل کردم. اقای کیم با شیطنت گفت: چرا در رو قفل میکنی!؟:))

نفس عمیق کشیدم... برگشتم سمتش و داد زدم: ساکت شیددددد!!! لطفا ساکت شید اقای کیمممم!!!

چشماش گرد شده بود... خواست چیزی بگه که داد زدم: نمیخوام چیزی بشنومممم! دیگه نمیتونم تحمل کنمممم!!!! اینکار چند بار تکرار شده!؟؟؟

مکسی کردم و ادامه دادم: هروقت دلت میخواد میای اینجا و میگی: میخواستم ببینمت؟؟ نمیدونم دلم برات تنگ شده!؟؟؟ اگرم نباشم که درمانگاه رو میزاری رو سرت... اینبار دیگه گل کاشتی اقای محترم! خون و خونریزی راه انداختی توی مطبم!؟؟

اقای کیم با خونسردی گفت: دلم برات تنگ شده بود!

اخمام توهم رفت: باز همون بهونه ی قدیمی!

اقای کیم خیلی جدی تاکید کرد: خب دلم برات تنگ شده بود!

با عصبانیت داد زدم: دلت تنگ شده!؟ من دو دیقه دیر میکنم باید.... اصن میدونی چیه!؟ به فکر آبروی من هم نیستییی!!؟؟؟

بلند شد و منو گرفت توی بغلش!... بغلش... اخ ک چقد آرامش داشت:)).... بوی عطر تلخش منو به سرفه انداخت...

اروم گفتم: لطفا ولم کنید...

ولم کرد برای اولین بار، لبخند دلنشینی از ته دلش زد و گفت: اگه غرغرکردنات تموم شدع، من حرف بزنم!؟

سرتکون دادم

خبی گفت و نفس گرفت و گفت: خب... چرا دیر کرده بودی!؟

ابرو بالا انداختم: جان!؟؟ یعنی من باید ب شمام جواب پس بدم!؟؟؟؟؟!!!

گفت: اره! مگه بهم نگفتی ک ۸:۱۵ میای مطبت؟؟

اهی کشیدم: اقای کیممم!!!

نزدیکم شدو جدی گفت: کجا بودی که دیر کردی!؟