من سکوت خویش را گم کرده‌ ام

من سکوت خویش را گم کرده‌ ام

من سکوت خویش را گم کرده‌ ام
لاجرم در این هیاهو گم شدم

من که خود افسانه می‌ پرداختم
عاقبت افسانه مردم شدم

ای سکوت ای مادر فریادها
ساز جانم از تو پر آوازه بود

تا در آغوش تو راهی داشتم
چون شراب کهنه شعرم تازه بود

در پناهت برگ و بار من شکفت
تو مرا بردی به شهر یادها

من ندیدم خوش تر از جادوی تو
ای سکوت ای مادر فریادها

گم شدم در این هیاهو گم شدم
تو کجایی تا بگیری داد من؟

گر سکوت خویش را می‌ داشتم
زندگی پر بود از فریاد من

#طبیعت #طبیعت_زیبا #موسیقی
#شعر #ادبیات #شاعر #فریدون_مشیری
دیدگاه ها (۰)

نمی‌دانم این مکتوب در میانِ طومارهایِ انباشته بر میزِ زرینت،...

برده عمارت جئون

The Unvanted roommate________________________ویو پارک یورین ...

𝑻𝒆𝒎𝒑𝒕𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒉𝒂𝒅𝒐𝒘سایـہ و وسوسـہ𝐏𝐚𝐫𝐭 23بچه ها من متوجه شد...

**پارت ۲۵**صدای لرزانِ یونا پشتِ درِ اتاق پیچید، اما جونگکوک...

پارت: 31 (بخش2) **زاویه دید: هیزل*سکوتِ خفه‌کننده‌ای بینمون ...

پارت : 19 (بخش2) **زاویه دید: هیزل*یک ساعت بعد، استادیوم تقر...

🖤 پشتِ غرورِ سردت | 𝑷𝒂𝒓𝒕 2#لینو #فیکشنسه روز بعد ـ عمارت لیل...

چند پارتی بازی ممنوع

🍷 شراب قرمزپارت ۱۷ | آخرین نشانیباران شدیدتر شده بود.رینا کن...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط