ʙᴇᴀᴜᴛɪꜰᴜʟ ᴍɪꜱᴛᴀᴋᴇ

ʙᴇᴀᴜᴛɪꜰᴜʟ ᴍɪꜱᴛᴀᴋᴇ
ᴛʜᴇ ᴀᴜᴛʜᴏʀ | ɪᴀɴ
ᴘᴀʀᴛ:⁰۴
دو روز از اون اتفاق که از نظر پسر کوچک تر رویایی بود می گذشت، تهیونگ کنار دریــا منتظر مرد بزرگ تر بود که برسد خنده دار بود ولی او از علاقه زیادیی که به او جئون لعنتی داشت، باعث شده بود نقشه های او را حفظ کند.

نگهاهی به خورشید انداخت.
داشت طلوع میکرد خسته از روی ماسه های دریا جا به جا شد؟، زیر لب غرید:
_ پس کجا موند..
نفس خسته ای کشید و با انگشت اشارش شروع کرد به نوشتن جمله ای رو ماسه ها دریا :
_خط زیبایی داری..
رو شو برگردوند و با جسم زیبایه جئون افسانه ای رو به رو شد.
بی توجه به حرف پسر بزرگ تر لباش رو با دهنش خیس کرد:
_دیر کردی.. مجبور شدم به مادرم دروغ بگم حتما الان نگرانمه...

دروغ میگفت.. از شوق دیدارش زود امده بود اما امان از آن غرور..