عاشقانه های شبنم روانشناسی رابطه

یادبگیریم برای هرکسی ارزش قائل نشیم چون بعضیا لایق خوبیای مانیستن
من وقتی مود خوبی ندارم نه با کسی صحبت میکنم نه میزارم کسی متوجه حال بدم شه در اون لحظه در اون شرایط فقط و فقط دور میشم از گوشی،دور میشم از ادمای دور و اطرافم و پناه میبرم به پناهگاه همیشگیم"اغوش خدا"چون میدونم تنها کسیه که هیچوقت از درد و دل های من خسته نمیشه،تنها کسی که هیچوقت غر نمیزنه به جونم و اغوششو همیشه به روم باز میزاره.همیشه همه جا گفتم صمیمی ترین دوست من فقط خداس،خدایی که گاهی ممکنه هممون وجودشون رو فراموش کنیم ولی اون هیچوقت مارو فراموش نمیکنه،وقتی ناراحتیم خودش درمان سر راهمون قرار میده،وقتی خوشحالیم شادی بیشتر تو زندگیامون سرازیر میکنه اون با معرفت ترین از هر ادمی تو زندگیمونه پس چرا جای درد و دل کردن با ادمای دو روزه با خدایی که وجودش برامون ابدیه صحبت نکنیم؟
هر وقت میخوام راجب خدا با ادمای دورم صحبت کنم کلمه کم میارم برای توصیف خدایی که انقدر مهربونه،برای خدایی که همیشه حواسش بهمون هست حتی وقتایی که خودمونم حواسمون نیست به خودمون،خدا نه تنها از رگ گردن به ما نزدیکتره بلکه توی عمیق ترین نقطه قلبم جا داره و امن ترین و واقعی ترینه.
شبنم صداقت ⚙️🌹