عشق

عشق…

عشق…
یک حالِ خوبِ بی‌دلیل است،
در میان تمام زخم‌هایی که
زندگی بی‌رحمانه بر جان نشانده.
همان نوری‌ست که
از دل تاریکی سر برمی‌آورد،
وقتی دیگر باور نداری
چیزی بتواند آرامت کند.
عشق می‌آید آرام، بی‌ادعا،
در نگاهِ کسی، در لبخندِ ساده‌ای،
در صدایِ “بودنش”.
و ناگهان می‌بینی زخم‌های
وامانده‌ات دیگر نمی‌سوزند،
بلکه یادآورند که هنوز
می‌شود زنده بود،
می‌شود تاب آورد،
می‌شود حتی با دلی شکسته…
دوباره زیبا شد 🍁
#عاشقانه
#amd_msn11
دیدگاه ها (۵)

007-پنهان در مه - پارت ۱۰۴

یادداشتی درباره شعر «باز به نام خدا» از «شهاب‌الدین موسوی» م...

پارت ۶تاریکی مطلق، تنها چیزی بود که تو رو احاطه کرده بود. صد...

سناریو از شخصیت های توکیو ریونجرز☆موقعیت:~» توی دفترت درباره...

خسف | قصه چهل و دوم: غیبت کبری (بخش پایانی)

پارت ۴: تقابلِ دو دنیا(پارت اخر)روزهای بعد، مثل یک ریتم تکرا...

تک پارتی از جونگ کوک اسم فیک :شرطِ مرگبارنورهای کم‌سوی کافه ...

#سرنوشت‌ـ‌اشتباهمقدمه﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋«نازنین»و «رومن» زمانی زو...

چند پارتی پارت ۱عمارتِ جونگ‌کوک همیشه بویِ سردِ باروت و بویِ...

چند پارتی بازی ممنوع

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط