شاید باری دگر تورا در بین رهگذران میان صدای آهنگی قدیمی د

شاید باری دگر تورا در بین رهگذران میان صدای آهنگی قدیمی دیدم...
یادت هست کنار پل الکساندر می آمدیم لیلی، تو برایم قهوه میریختی و باهم محو تماشای چراغ های روشن در شب میشدیم...
حال میخواهم یک چیز را اعتراف کنم!
در تمام آن روز ها هنگامی که تو محو زیبایی پل میشدی من محو زیباترین اثر خدا میشدم..
میدانی آن پل و کل پاریسو زیبایی هایش یک طرف، نیم رخ زیبای تو هنگام لبخند زدن و خوردن باد به موهایت یک طرف ..
آه لیلی کاش بشود دوباره به دهه بیست سالگی برگردیمو کل پاریس را باتو بگردم..
میخواهم دوباره تورا در پل عشاق ببینم، میخواهم اینبار قفلی بر پل بزنم و روی آن بنویسم جوانی تا همیشه...
آری میخواهم همیشه جوان باشم و سرزنده..
اما چه کنم که دگر پیر شده ام و توانی در پاهایم نمانده....
اما خوشحالم که تو هنوز در کنار منی..
و چه زیباست در کنار لیلیت زندگیت را بگذرانی..موی سپید کنی و کم کم به پایان عمر برسی..
مینویسم از درد قلبم، از عمری که پیش تو به زیباترین نحو گذشت..
از خنده هایمان مینویسم، از عاشقی هایمان، از شانزلیزه مینویسم لیلی...
یادت هست دگر در آن خیابان در میان جمعیت تورا دیدم..
🤎🎻☕
~•~•~•~•~•~•
~•~•~•~•~•~•