چند پارتی
وقتی مافیا عاشقت میشه
پارت دوم
______________________
ساعت از ده شب گذشته بود و بارون شدیدی خیابونهای سئول رو خیس کرده بود
از صبح حالم چندان خوب نبود و تنها چیزی که میخواستم این بود که هرچه زودتر به خونه برسم و بخوابم
کیفم رو روی شونهام جابهجا کردم و قدمهام رو تندتر برداشتم
امشب مجبور شده بودم تا دیروقت توی کافه بمونم و حالا هم اتوبوس آخر رو از دست داده بودم
گوشیام رو از جیب کتم بیرون آوردم و به صفحهاش نگاه کردم
باتری دوازده درصد
زیر لب غر زدم و دوباره مشغول قدم زدن شدم
کوچهای که برای رسیدن به خونه انتخاب کرده بودم خلوتتر از خیابون اصلی بود اما مسیرش کوتاهتر میشد
هنوز چند قدم بیشتر برنداشته بودم که صدای بلندی از انتهای کوچه شنیدم
صدای برخورد چیزی با زمین
بعد صدای مردی که با عصبانیت فریاد زد...
"— گفتم پیداش کنید
قدمهام متوقف شد
قلبم بیدلیل شروع به تند زدن کرد
نگاهی به انتهای کوچه انداختم...
یک ماشین مشکی بزرگ کنار ساختمان متروکهای پارک شده بود و دو مرد کتوشلواری کنار درش ایستاده بودن
میخواستم مسیرم رو عوض کنم که ناگهان صدای باز شدن در ماشین رو شنیدم
مردی از ماشین پیاده شد
قد بلند
لباس مشکی
موهای تیرهای که کمی روی پیشونیش ریخته بود
و چهرهای که حتی از فاصله دور هم میشد سردی و خشونتش رو احساس کرد
دستهاش رو داخل جیب شلوارش گذاشته بود و با قدمهایی آروم به سمت مردی که روی زمین افتاده بود حرکت میکرد
یکی از مردها با احترام سرش رو پایین آورد
" رئیس همه چیز آمادهست
" رئیس"
همین یک کلمه کافی بود تا بیشتر بترسم
نگاهم رو سریع پایین انداختم و خواستم بیسروصدا از کوچه خارج بشم
اما درست همون لحظه صدای یکی از مردها بلند شد
" هی تو
خشکم زد
آروم برگشتم
مردی که کنار ماشین ایستاده بود مستقیم به من نگاه میکرد
" اینجا چی کار میکنی
لبهام رو به هم فشار دادم
"+مـن.. فقط داشتم میرفتم خونم
نگاهی به رئیسش انداخت
بعد دوباره به من خیره شد
" اسمت چیه
"+ا... ا/ت
مرد چند قدم به سمتم برداشت
از ترس یک قدم عقب رفتم
اما قبل از اینکه چیزی بگه صدای بم و خشنی از پشت سرش بلند شد
" _
مرد فوراً ساکت شد
همون مرد قدبلند به سمتم نگاه میکرد
چشمهاش تیره و بیاحساس بودن
نگاهش برای چند ثانیه روی صورتم موند و بعد روی کیفم ثابت شد
" _گوشی داری
"+بله
" — دوربین رو روشن کردی
با تعجب سرم رو تکون دادم
"+ن... نه
ابروهاش کمی بالا رفت
" — پس چرا اینقدر میترسی
جوابی نداشتم
چطور میتونستم بهش بگم چون وسط یک کوچه تاریک با چند مرد مشکوک روبهرو شده بودم
یکی از مردها بهش نزدیک شد و چیزی آروم توی گوشش گفت
مرده بدون اینکه نگاهش رو از من بگیره جواب داد
"— ماشین رو آماده کن
بعد به طرفم قدم برداشت
با هر قدمی که نزدیکتر میشد بیشتر احساس کوچکی میکردم
جلوی من ایستاد
عطر تلخ و خنکش با بوی بارون ترکیب شده بود.
" — خونهات کجاست
"+همین اطراف
" — آدرس
"+لازم نیست آقا من خودم میرم
" — ازت آدرس خواستم
لبم رو گاز گرفتم و آدرس رو گفتم
یکی از مردها سریع گوشیاش رو بیرون آورد و چیزی رو بررسی کرد
چند لحظه بعد رو به جونگکوک گفت
" رئیس مسیرش از منطقه شرقی رد میشه
جونگکوک نگاه کوتاهی به ساعتش انداخت
بعد بدون اینکه از من اجازه بگیره در عقب ماشین رو باز کرد
"— سوار شو
"+ولی من...
" — گفتم سوار شو(سرد و داد)
با صدای بلندش از جا پریدم
اشک توی چشمهام جمع شده بود
نمیدونستم باید چی کار کنم
بالاخره با ترس سوار ماشین شدم
چند ثانیه بعد خودش هم کنارم نشست
ماشین حرکت کرد
تمام مسیر ساکت بود
من به شیشه خیس ماشین خیره شده بودم و اون با گوشیاش مشغول صحبت بود
"— تا قبل از صبح پیداش کنید
چند لحظه سکوت کرد
" — نمیخوام دوباره تکرار کنم
تماس رو قطع کرد
گوشیاش رو روی صندلی کنارش گذاشت و سرش رو به سمتم چرخوند...
"— چند سالته
با تعجب بهش نگاه کردم اسم منو برای چی میخواد
" +بیست و دو
"— تنها زندگی میکنی
" +نه... با مادرم
چیزی نگفت
فقط دوباره به روبهرو نگاه کرد
وقتی ماشین جلوی ساختمونمون متوقف شد سریع دستم رو به سمت دستگیره بردم
اما قبل از اینکه پیاده بشم صداش رو شنیدم
"— ا/ت
برگشتم نگاهش مستقیم روی من بود
"— امشب چیزی که دیدی رو فراموش کن
آروم سرم رو تکون دادم
"+چشم
" — خوبه
پیاده شدم و بدون اینکه پشت سرم رو نگاه کنم وارد ساختمون شدم
فقط وقتی به خونه رسیدم و در رو پشت سرم بستم نفس راحتی کشیدم
مامانم از آشپزخونه بیرون اومد
" دخترم چرا اینقدر دیر کردی
"+کارم طول کشید مامان
پارت دوم
______________________
ساعت از ده شب گذشته بود و بارون شدیدی خیابونهای سئول رو خیس کرده بود
از صبح حالم چندان خوب نبود و تنها چیزی که میخواستم این بود که هرچه زودتر به خونه برسم و بخوابم
کیفم رو روی شونهام جابهجا کردم و قدمهام رو تندتر برداشتم
امشب مجبور شده بودم تا دیروقت توی کافه بمونم و حالا هم اتوبوس آخر رو از دست داده بودم
گوشیام رو از جیب کتم بیرون آوردم و به صفحهاش نگاه کردم
باتری دوازده درصد
زیر لب غر زدم و دوباره مشغول قدم زدن شدم
کوچهای که برای رسیدن به خونه انتخاب کرده بودم خلوتتر از خیابون اصلی بود اما مسیرش کوتاهتر میشد
هنوز چند قدم بیشتر برنداشته بودم که صدای بلندی از انتهای کوچه شنیدم
صدای برخورد چیزی با زمین
بعد صدای مردی که با عصبانیت فریاد زد...
"— گفتم پیداش کنید
قدمهام متوقف شد
قلبم بیدلیل شروع به تند زدن کرد
نگاهی به انتهای کوچه انداختم...
یک ماشین مشکی بزرگ کنار ساختمان متروکهای پارک شده بود و دو مرد کتوشلواری کنار درش ایستاده بودن
میخواستم مسیرم رو عوض کنم که ناگهان صدای باز شدن در ماشین رو شنیدم
مردی از ماشین پیاده شد
قد بلند
لباس مشکی
موهای تیرهای که کمی روی پیشونیش ریخته بود
و چهرهای که حتی از فاصله دور هم میشد سردی و خشونتش رو احساس کرد
دستهاش رو داخل جیب شلوارش گذاشته بود و با قدمهایی آروم به سمت مردی که روی زمین افتاده بود حرکت میکرد
یکی از مردها با احترام سرش رو پایین آورد
" رئیس همه چیز آمادهست
" رئیس"
همین یک کلمه کافی بود تا بیشتر بترسم
نگاهم رو سریع پایین انداختم و خواستم بیسروصدا از کوچه خارج بشم
اما درست همون لحظه صدای یکی از مردها بلند شد
" هی تو
خشکم زد
آروم برگشتم
مردی که کنار ماشین ایستاده بود مستقیم به من نگاه میکرد
" اینجا چی کار میکنی
لبهام رو به هم فشار دادم
"+مـن.. فقط داشتم میرفتم خونم
نگاهی به رئیسش انداخت
بعد دوباره به من خیره شد
" اسمت چیه
"+ا... ا/ت
مرد چند قدم به سمتم برداشت
از ترس یک قدم عقب رفتم
اما قبل از اینکه چیزی بگه صدای بم و خشنی از پشت سرش بلند شد
" _
مرد فوراً ساکت شد
همون مرد قدبلند به سمتم نگاه میکرد
چشمهاش تیره و بیاحساس بودن
نگاهش برای چند ثانیه روی صورتم موند و بعد روی کیفم ثابت شد
" _گوشی داری
"+بله
" — دوربین رو روشن کردی
با تعجب سرم رو تکون دادم
"+ن... نه
ابروهاش کمی بالا رفت
" — پس چرا اینقدر میترسی
جوابی نداشتم
چطور میتونستم بهش بگم چون وسط یک کوچه تاریک با چند مرد مشکوک روبهرو شده بودم
یکی از مردها بهش نزدیک شد و چیزی آروم توی گوشش گفت
مرده بدون اینکه نگاهش رو از من بگیره جواب داد
"— ماشین رو آماده کن
بعد به طرفم قدم برداشت
با هر قدمی که نزدیکتر میشد بیشتر احساس کوچکی میکردم
جلوی من ایستاد
عطر تلخ و خنکش با بوی بارون ترکیب شده بود.
" — خونهات کجاست
"+همین اطراف
" — آدرس
"+لازم نیست آقا من خودم میرم
" — ازت آدرس خواستم
لبم رو گاز گرفتم و آدرس رو گفتم
یکی از مردها سریع گوشیاش رو بیرون آورد و چیزی رو بررسی کرد
چند لحظه بعد رو به جونگکوک گفت
" رئیس مسیرش از منطقه شرقی رد میشه
جونگکوک نگاه کوتاهی به ساعتش انداخت
بعد بدون اینکه از من اجازه بگیره در عقب ماشین رو باز کرد
"— سوار شو
"+ولی من...
" — گفتم سوار شو(سرد و داد)
با صدای بلندش از جا پریدم
اشک توی چشمهام جمع شده بود
نمیدونستم باید چی کار کنم
بالاخره با ترس سوار ماشین شدم
چند ثانیه بعد خودش هم کنارم نشست
ماشین حرکت کرد
تمام مسیر ساکت بود
من به شیشه خیس ماشین خیره شده بودم و اون با گوشیاش مشغول صحبت بود
"— تا قبل از صبح پیداش کنید
چند لحظه سکوت کرد
" — نمیخوام دوباره تکرار کنم
تماس رو قطع کرد
گوشیاش رو روی صندلی کنارش گذاشت و سرش رو به سمتم چرخوند...
"— چند سالته
با تعجب بهش نگاه کردم اسم منو برای چی میخواد
" +بیست و دو
"— تنها زندگی میکنی
" +نه... با مادرم
چیزی نگفت
فقط دوباره به روبهرو نگاه کرد
وقتی ماشین جلوی ساختمونمون متوقف شد سریع دستم رو به سمت دستگیره بردم
اما قبل از اینکه پیاده بشم صداش رو شنیدم
"— ا/ت
برگشتم نگاهش مستقیم روی من بود
"— امشب چیزی که دیدی رو فراموش کن
آروم سرم رو تکون دادم
"+چشم
" — خوبه
پیاده شدم و بدون اینکه پشت سرم رو نگاه کنم وارد ساختمون شدم
فقط وقتی به خونه رسیدم و در رو پشت سرم بستم نفس راحتی کشیدم
مامانم از آشپزخونه بیرون اومد
" دخترم چرا اینقدر دیر کردی
"+کارم طول کشید مامان
- ۴۲۶
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط