رمان تهیونگ
یکییکی پلهها رو طی میکرد...
به اتاقش رسید و در رو با سرعت باز کرد.
حتی فرصت نکردم بفهمم دقیقاً چه اتفاقی داره میافته. فقط قدمی به جلو برداشتم
و با شدت منو روی تخت پرت کرد
از این حرکت ناگهانی، برای لحظهای قلبم از تپیدن ایستاد.
❎_____________________________❌
🍁 ادامه در کامنت 🍂
(کامنت رو که چک کردید، دوباره برگردید به صفحه و ادامه رو بخونید.) 🪁🎭
✅____________________________❌
فلشبک به فردا
| ویو ات |
صبح با درد شدیدی از خواب بیدار شدم.
چشمهام از گریههای شب قبل میسوخت و حتی باز کردنشون هم برام سخت بود. چند بار با پشت دستم آروم اطراف چشمهام کشیدم، شاید سوزشش کمتر بشه.
چند لحظه همونطور بیحرکت موندم و سعی کردم بفهمم کجام و چرا بدنم اینقدر درد میکنه.
بعد، خیلی آهسته چشمهام رو باز کردم.
اتاق کمکم برام واضح شد؛ نور صبح از لای پردهها به داخل میتابید و سکوت سنگینی همهجا رو گرفته بود.
اما آرامش اون لحظه خیلی کوتاه بود.
چند ثانیه بیشتر نگذشته بود که دوباره درد شدیدی در پایین شکمم پیچید.
صورتم از شدت درد درهم رفت و اشکهام دوباره سرازیر شد.
تا اون روز توی زندگیم چنین دردی رو تجربه نکرده بودم. حتی نمیدونستم چطور باید تحملش کنم.
نگاهم رو به سمت تهیونگ بردم.
خواب بود؛ انگار نه انگار که شب گذشته چه اتفاقی افتاده بود...
درد دوباره شدت گرفت.
دستم رو زیر پتو بردم و سعی کردم با فشار و ماساژ آرومش کنم، اما فایدهای نداشت. هقهقهام بیشتر شد و شونههام از شدت گریه میلرزید.
چند لحظه بعد، صدای خوابآلود اما نگران تهیونگ از کنارم بلند شد:
- ات... عشقم؟ خوبی؟
چشمهاش رو باز کرد و وقتی صورتم رو دید، حالت چهرهاش فوراً تغییر کرد.
نگران خودش رو به سمتم کشید و با دقت نگاهم کرد.
× ته... درد... دارم...
از شدت گریه نمیتونستم درست حرف بزنم. کلمات بین هقهام گم میشدن.
نگاهش مظلوم شد.
- کجات درد میکنه؟
با دست به پایین شکمم اشاره کردم.
دستشو از زیر پتو رد کرد و شروع کرد به ماساژ دادن زیر شکمم
دستشو روی شکمم جابه جا میکرد و آروم ماساژ میداد
لحظه ای از ماساژ حرفه ایش آروم شدم و دیگه گریه نکردم
اما با وجود اینکه کمی بهتر شده بودم، خاطرات شب گذشته هنوز مثل فیلمی کوتاه و آشفته از جلوی چشمهام رد میشد.
هر بار که یادش میافتادم، بدنم ناخودآگاه منقبض میشد.
همون لحظه خودم رو ازش فاصله دادم.
با تعجب نگاهم کرد.
× بهم دست نزن...
اخماش درهم رفت، اما چیزی نگفت.
× اون همه دیروز التماست کردم تا کاری باهام نکنی ولی تو تا شب داشتی بدون حتا زره ای به درد من کار خودتو میکردی...
صدایم میلرزید.
چند ثانیه سکوت بینمون افتاد.
نگاهش رو پایین انداخت.
- من معذرت میخوام، عشقم.
صداش شبیه آدم پشیمون بود.
- کارم دست خودم نبود...الانم میدونم درد داری... و اینم میدونم زیاده روی کردم ... ولی الان اجازه بده بغلت کنم...
از لحن مظلومش گاردمو پایین آوردم... و خودمو جلو کشیدم و دوباره توی بغلش خودمو جا دادم ...
× این بار می بخشمت...
لبخند خیلی کمرنگی روی صورتش نشست.
- ممنونم، پرنسسم.
چند لحظه بعد، انگار چیزی یادش افتاد.
- اوه... عشقم، فکر کنم باید یه چیزی رو بهت تبریک بگم.
با تعجب سرم رو بالا آوردم.
× چی؟
لبخند مرموزی زد.
× اون چیزی که فکر میکنم نیست، درسته؟
با نگرانی ادامه دادم:
× چون تو دیشب...
حرفم رو نیمهکاره رها کردم.
سریع گفت:
- نترس. منظورم اون چیزی نیست که فکر میکنی.
چند لحظه سکوت کرد و بعد دوباره ادامه داد..
- تبریک من برای زن شدنت هستش...
با چشمهایی متعجب نگاهش کردم.
× زن؟!
- آره...
× یعنی من دیگه دختر نیستم؟
لبخند کوچکی زد.
- پرنسسم، تو همیشه دختر بابایی میمونی. ولی از لحاظ قانونی، حالا دیگه زن شدی.
چند لحظه به حرفش فکر کردم.
× یعنی من... زن توام؟
- تو همیشه زن من بودی.
حرفش باعث شد برای چند لحظه سکوت کنم.
همینجوری که حرف میزدیم تهیونگ زیر دلمو ماساژ میداد...
دردش کمتر شده بود ولی نه اونقدر ...
خودمو بیشتر توی بغل تهیونگ کشیدم که اونم سرشو توی گودی گردنم برد...
دردم هنوز کاملاً از بین نرفته بود، اما نسبت به قبل کمی بهتر شده بود.
تهیونگ آرام توی گوشم شروع کرد به حرف زدن :
- ات...
سرم رو بالا آوردم و نگاهی به چشمای قهوه ایش کردم
- دوستت د...
حرفش هنوز کامل نشده بود که ناگهان صدای باز شدن در اتاق بلند شد.
هر دومون با تعجب به سمت در برگشتیم.
در باز شد.
وای نه... الان توی این موقعیت نه...
ادامه دارد...
به به آقا نظرتون چیه خدایش... بعد این همه مدت اون صحنه رو دیدید😂🍁
البته اینم بگم خواهشاً این صحنه هارو جدی نگیرید و اگه دوست ندارید به هیچ عنوان نگاه نکنید ممنونم🤏🏻🥺
به اتاقش رسید و در رو با سرعت باز کرد.
حتی فرصت نکردم بفهمم دقیقاً چه اتفاقی داره میافته. فقط قدمی به جلو برداشتم
و با شدت منو روی تخت پرت کرد
از این حرکت ناگهانی، برای لحظهای قلبم از تپیدن ایستاد.
❎_____________________________❌
🍁 ادامه در کامنت 🍂
(کامنت رو که چک کردید، دوباره برگردید به صفحه و ادامه رو بخونید.) 🪁🎭
✅____________________________❌
فلشبک به فردا
| ویو ات |
صبح با درد شدیدی از خواب بیدار شدم.
چشمهام از گریههای شب قبل میسوخت و حتی باز کردنشون هم برام سخت بود. چند بار با پشت دستم آروم اطراف چشمهام کشیدم، شاید سوزشش کمتر بشه.
چند لحظه همونطور بیحرکت موندم و سعی کردم بفهمم کجام و چرا بدنم اینقدر درد میکنه.
بعد، خیلی آهسته چشمهام رو باز کردم.
اتاق کمکم برام واضح شد؛ نور صبح از لای پردهها به داخل میتابید و سکوت سنگینی همهجا رو گرفته بود.
اما آرامش اون لحظه خیلی کوتاه بود.
چند ثانیه بیشتر نگذشته بود که دوباره درد شدیدی در پایین شکمم پیچید.
صورتم از شدت درد درهم رفت و اشکهام دوباره سرازیر شد.
تا اون روز توی زندگیم چنین دردی رو تجربه نکرده بودم. حتی نمیدونستم چطور باید تحملش کنم.
نگاهم رو به سمت تهیونگ بردم.
خواب بود؛ انگار نه انگار که شب گذشته چه اتفاقی افتاده بود...
درد دوباره شدت گرفت.
دستم رو زیر پتو بردم و سعی کردم با فشار و ماساژ آرومش کنم، اما فایدهای نداشت. هقهقهام بیشتر شد و شونههام از شدت گریه میلرزید.
چند لحظه بعد، صدای خوابآلود اما نگران تهیونگ از کنارم بلند شد:
- ات... عشقم؟ خوبی؟
چشمهاش رو باز کرد و وقتی صورتم رو دید، حالت چهرهاش فوراً تغییر کرد.
نگران خودش رو به سمتم کشید و با دقت نگاهم کرد.
× ته... درد... دارم...
از شدت گریه نمیتونستم درست حرف بزنم. کلمات بین هقهام گم میشدن.
نگاهش مظلوم شد.
- کجات درد میکنه؟
با دست به پایین شکمم اشاره کردم.
دستشو از زیر پتو رد کرد و شروع کرد به ماساژ دادن زیر شکمم
دستشو روی شکمم جابه جا میکرد و آروم ماساژ میداد
لحظه ای از ماساژ حرفه ایش آروم شدم و دیگه گریه نکردم
اما با وجود اینکه کمی بهتر شده بودم، خاطرات شب گذشته هنوز مثل فیلمی کوتاه و آشفته از جلوی چشمهام رد میشد.
هر بار که یادش میافتادم، بدنم ناخودآگاه منقبض میشد.
همون لحظه خودم رو ازش فاصله دادم.
با تعجب نگاهم کرد.
× بهم دست نزن...
اخماش درهم رفت، اما چیزی نگفت.
× اون همه دیروز التماست کردم تا کاری باهام نکنی ولی تو تا شب داشتی بدون حتا زره ای به درد من کار خودتو میکردی...
صدایم میلرزید.
چند ثانیه سکوت بینمون افتاد.
نگاهش رو پایین انداخت.
- من معذرت میخوام، عشقم.
صداش شبیه آدم پشیمون بود.
- کارم دست خودم نبود...الانم میدونم درد داری... و اینم میدونم زیاده روی کردم ... ولی الان اجازه بده بغلت کنم...
از لحن مظلومش گاردمو پایین آوردم... و خودمو جلو کشیدم و دوباره توی بغلش خودمو جا دادم ...
× این بار می بخشمت...
لبخند خیلی کمرنگی روی صورتش نشست.
- ممنونم، پرنسسم.
چند لحظه بعد، انگار چیزی یادش افتاد.
- اوه... عشقم، فکر کنم باید یه چیزی رو بهت تبریک بگم.
با تعجب سرم رو بالا آوردم.
× چی؟
لبخند مرموزی زد.
× اون چیزی که فکر میکنم نیست، درسته؟
با نگرانی ادامه دادم:
× چون تو دیشب...
حرفم رو نیمهکاره رها کردم.
سریع گفت:
- نترس. منظورم اون چیزی نیست که فکر میکنی.
چند لحظه سکوت کرد و بعد دوباره ادامه داد..
- تبریک من برای زن شدنت هستش...
با چشمهایی متعجب نگاهش کردم.
× زن؟!
- آره...
× یعنی من دیگه دختر نیستم؟
لبخند کوچکی زد.
- پرنسسم، تو همیشه دختر بابایی میمونی. ولی از لحاظ قانونی، حالا دیگه زن شدی.
چند لحظه به حرفش فکر کردم.
× یعنی من... زن توام؟
- تو همیشه زن من بودی.
حرفش باعث شد برای چند لحظه سکوت کنم.
همینجوری که حرف میزدیم تهیونگ زیر دلمو ماساژ میداد...
دردش کمتر شده بود ولی نه اونقدر ...
خودمو بیشتر توی بغل تهیونگ کشیدم که اونم سرشو توی گودی گردنم برد...
دردم هنوز کاملاً از بین نرفته بود، اما نسبت به قبل کمی بهتر شده بود.
تهیونگ آرام توی گوشم شروع کرد به حرف زدن :
- ات...
سرم رو بالا آوردم و نگاهی به چشمای قهوه ایش کردم
- دوستت د...
حرفش هنوز کامل نشده بود که ناگهان صدای باز شدن در اتاق بلند شد.
هر دومون با تعجب به سمت در برگشتیم.
در باز شد.
وای نه... الان توی این موقعیت نه...
ادامه دارد...
به به آقا نظرتون چیه خدایش... بعد این همه مدت اون صحنه رو دیدید😂🍁
البته اینم بگم خواهشاً این صحنه هارو جدی نگیرید و اگه دوست ندارید به هیچ عنوان نگاه نکنید ممنونم🤏🏻🥺
- ۶۷.۶k
- ۱۷ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲۳۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط