شیر موز من
شیر موز من
..🍌
part.2
تهیونگ چند ثانیه همون‌طور نگاهم کرد، بعد خنده‌ی کوتاهی کرد و رفت سمت کابینت. یه لیوان برداشت و آب ریخت توش.
ـ پس شیر موزات مقدسن؟
ـ آره.
ـ حتی از منم بیشتر؟
لیوان رو وسط راه نگه داشت و برگشت سمت من. ابروهاش کمی بالا بود، اما توی چشماش شیطنت دیده می‌شد.
من در شیر موز رو بستم و گذاشتمش روی کانتر.
ـ مقایسه نکن.
ـ دارم مقایسه می‌کنم.
اومد نزدیک‌تر. لیوان آب رو گذاشت کنار دستم و دست‌هاش رو گذاشت دو طرف بدنم روی کانتر، منو بین خودش و کابینت حبس کرد.
ـ اگه بین من و شیر موزات یکی رو مجبور باشی انتخاب کنی، کدومو برمی‌داری؟
نگاهش کردم. لب‌هاش کمی فاصله داشتن از لب‌های من. بوی خمیر دندون و یه کم همون شیر موز توی نفسش بود.
ـ این سؤال احمقانه‌ست.
ـ جواب بده، کوکی.
دست‌هام رفتن روی کمرش. انگشت‌هام زیر هودی‌ای که مال من بود، روی پوست گرم کمرش کشیده شدن.
ـ تو.
تهیونگ لبخند زد، اما کامل راضی به نظر نمی‌رسید.
ـ جدی؟
ـ جدی.
ولی این به این معنی نیست که حق داری شیر موزامو بخوری.
خنده‌اش این بار بلندتر شد. سرش رو آورد جلو و بینی‌ش رو به بینی من مالید.
ـ بخیل.
ـ منظم.
ـ بخیلِ منظم.
دستش اومد بالا و انگشت‌هاش رفتن توی موهای پشت سرم. آروم کشید و لب‌هاش رو گذاشت روی لب‌های من. بوسه‌اش نرم بود، اما تموم که شد، با لحن بازیگوش گفت:
ـ پس اگه دوباره یکی‌شونو خوردم، چی کارم می‌کنی؟
چشم‌هام رو باز کردم و مستقیم نگاش کردم.
ـ تنبیه‌ت می‌کنم.
ـ چه‌جوری؟
ـ هنوز تصمیم نگرفتم.
ولی مطمئنم خوشحالت نمی‌کنه.
تهیونگ لب پایینش رو گاز گرفت و سعی کرد جدی به نظر برسه، اما گوشه‌ی لبش می‌لرزید از خنده.
ـ ترسیدم.
ـ باید بترسی.
دست‌هام رو از روی کمرش برداشتم و شیر موز رو دوباره برداشتم. این بار یه جرعه‌ی بلندتر نوشیدم و نگاش کردم که داره قورت دادنم رو نگاه می‌کنه.
لب‌هاش کمی باز موند.
ـ داری هوس می‌کنی؟
ـ نه.
ـ دروغ نگو.
جعبه رو جلو بردم سمت لب‌هاش، اما درست قبل از اینکه به دهنش برسه، عقب کشیدم.
ـ نداری.
تهیونگ آهی از سر ناامیدی کشید و پیشونیش رو گذاشت روی شونه‌ام.
ـ ظالم‌ترین دوست‌پسر دنیا.
من فقط خندیدم و باقی شیر موز رو خودم سر کشیدم.
ـ و تو عاشقشی.
تهیونگ چیزی نگفت. فقط دست‌هاش رو محکم‌تر دور کمرم حلقه کرد و صورتش رو توی گردنم قایم کرد.
اما من حس کردم لبخند می‌زنه.........
ادامه دارد...........
..🍌
part.2
تهیونگ چند ثانیه همون‌طور نگاهم کرد، بعد خنده‌ی کوتاهی کرد و رفت سمت کابینت. یه لیوان برداشت و آب ریخت توش.
ـ پس شیر موزات مقدسن؟
ـ آره.
ـ حتی از منم بیشتر؟
لیوان رو وسط راه نگه داشت و برگشت سمت من. ابروهاش کمی بالا بود، اما توی چشماش شیطنت دیده می‌شد.
من در شیر موز رو بستم و گذاشتمش روی کانتر.
ـ مقایسه نکن.
ـ دارم مقایسه می‌کنم.
اومد نزدیک‌تر. لیوان آب رو گذاشت کنار دستم و دست‌هاش رو گذاشت دو طرف بدنم روی کانتر، منو بین خودش و کابینت حبس کرد.
ـ اگه بین من و شیر موزات یکی رو مجبور باشی انتخاب کنی، کدومو برمی‌داری؟
نگاهش کردم. لب‌هاش کمی فاصله داشتن از لب‌های من. بوی خمیر دندون و یه کم همون شیر موز توی نفسش بود.
ـ این سؤال احمقانه‌ست.
ـ جواب بده، کوکی.
دست‌هام رفتن روی کمرش. انگشت‌هام زیر هودی‌ای که مال من بود، روی پوست گرم کمرش کشیده شدن.
ـ تو.
تهیونگ لبخند زد، اما کامل راضی به نظر نمی‌رسید.
ـ جدی؟
ـ جدی.
ولی این به این معنی نیست که حق داری شیر موزامو بخوری.
خنده‌اش این بار بلندتر شد. سرش رو آورد جلو و بینی‌ش رو به بینی من مالید.
ـ بخیل.
ـ منظم.
ـ بخیلِ منظم.
دستش اومد بالا و انگشت‌هاش رفتن توی موهای پشت سرم. آروم کشید و لب‌هاش رو گذاشت روی لب‌های من. بوسه‌اش نرم بود، اما تموم که شد، با لحن بازیگوش گفت:
ـ پس اگه دوباره یکی‌شونو خوردم، چی کارم می‌کنی؟
چشم‌هام رو باز کردم و مستقیم نگاش کردم.
ـ تنبیه‌ت می‌کنم.
ـ چه‌جوری؟
ـ هنوز تصمیم نگرفتم.
ولی مطمئنم خوشحالت نمی‌کنه.
تهیونگ لب پایینش رو گاز گرفت و سعی کرد جدی به نظر برسه، اما گوشه‌ی لبش می‌لرزید از خنده.
ـ ترسیدم.
ـ باید بترسی.
دست‌هام رو از روی کمرش برداشتم و شیر موز رو دوباره برداشتم. این بار یه جرعه‌ی بلندتر نوشیدم و نگاش کردم که داره قورت دادنم رو نگاه می‌کنه.
لب‌هاش کمی باز موند.
ـ داری هوس می‌کنی؟
ـ نه.
ـ دروغ نگو.
جعبه رو جلو بردم سمت لب‌هاش، اما درست قبل از اینکه به دهنش برسه، عقب کشیدم.
ـ نداری.
تهیونگ آهی از سر ناامیدی کشید و پیشونیش رو گذاشت روی شونه‌ام.
ـ ظالم‌ترین دوست‌پسر دنیا.
من فقط خندیدم و باقی شیر موز رو خودم سر کشیدم.
ـ و تو عاشقشی.
تهیونگ چیزی نگفت. فقط دست‌هاش رو محکم‌تر دور کمرم حلقه کرد و صورتش رو توی گردنم قایم کرد.
اما من حس کردم لبخند می‌زنه.........
ادامه دارد...........
- ۱۷۹
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
