(ادامه قسمت پنچ)
(ادامه قسمت پنچ)
(ا/ت ویو)
همان شب ـ خانه خانواده ا/ت
روی مبل نشسته بودم و مشغول خوردن تنقلات بودم.
جین کنار آوا نشسته بود و تلویزیون تماشا میکرد.
ا/ت: جین؟
جین: جانم؟
ا/ت: اگه یه روز مجبور بشی با یه آدم خیلی مغرور ازدواج کنی، چی کار میکنی؟
جین: اول از همه سعی میکنم غذاش رو مسموم نکنم!
آوا زد زیر خنده.
ا/ت: جیننن! جدی میگم!
جین: عزیزم، منم جدی گفتم!
آوا: شما دوتا واقعاً غیرقابل تحملین!
همون لحظه پدرم وارد سالن شد.
پدر: فردا باید برای مراسم نامزدی آماده بشین.
تنقلات توی دستم متوقف شد.
ا/ت: چی؟! فردا؟!
پدر: بله. خانواده جئون هم در جریان هستن.
ا/ت: بابا، من هنوز قبول نکردم!
پدر: میدونم دخترم، اما این تصمیم برای آینده هر دو خانواده مهمه.
ا/ت: پس آینده من چی؟!
پدرم برای چند لحظه سکوت کرد.
پدر: امیدوارم یک روز من رو درک کنی.
با ناراحتی از جام بلند شدم و به سمت اتاقم رفتم.
(جونگکوک ویو)
صبح روز بعد ـ عمارت جئون
روی صندلی دفترم نشسته بودم و مشغول کار بودم که تهیونگ بدون در زدن وارد شد.
تهیونگ: صبح بخیر داماد!
جونگکوک: بیرون.
تهیونگ: هنوز صبحونه نخوردی؟ عروس خانم هم احتمالاً الان داره آماده میشه!
جونگکوک: تهیونگ، قسم میخورم...
تهیونگ: باشه، باشه! فقط یه خبر دارم.
سرم رو بلند کردم.
جونگکوک: چی؟
تهیونگ: مراسم نامزدی قراره فردا برگزار بشه.
چند لحظه بهش خیره شدم.
جونگکوک: چی گفتی؟
تهیونگ: فردا. مراسم. نامزدی.
با عصبانیت از جام بلند شدم.
جونگکوک: انگار هیچکس نمیخواد نظر ما رو بشنوه.
تهیونگ این بار لبخندش رو جمع کرد.
تهیونگ: شاید بهتره حداقل قبل از اینکه همهچیز شروع بشه، باهاش صحبت کنی.
نگاهش کردم.
جونگکوک: با اون؟!
تهیونگ: آره، همون دختر زبوندرازی که قراره همسرت بشه!
نفس عمیقی کشیدم.
این ماجرا قرار نبود به همین راحتی تموم بشه...
پایان قسمت پنجم 🖤
(ا/ت ویو)
همان شب ـ خانه خانواده ا/ت
روی مبل نشسته بودم و مشغول خوردن تنقلات بودم.
جین کنار آوا نشسته بود و تلویزیون تماشا میکرد.
ا/ت: جین؟
جین: جانم؟
ا/ت: اگه یه روز مجبور بشی با یه آدم خیلی مغرور ازدواج کنی، چی کار میکنی؟
جین: اول از همه سعی میکنم غذاش رو مسموم نکنم!
آوا زد زیر خنده.
ا/ت: جیننن! جدی میگم!
جین: عزیزم، منم جدی گفتم!
آوا: شما دوتا واقعاً غیرقابل تحملین!
همون لحظه پدرم وارد سالن شد.
پدر: فردا باید برای مراسم نامزدی آماده بشین.
تنقلات توی دستم متوقف شد.
ا/ت: چی؟! فردا؟!
پدر: بله. خانواده جئون هم در جریان هستن.
ا/ت: بابا، من هنوز قبول نکردم!
پدر: میدونم دخترم، اما این تصمیم برای آینده هر دو خانواده مهمه.
ا/ت: پس آینده من چی؟!
پدرم برای چند لحظه سکوت کرد.
پدر: امیدوارم یک روز من رو درک کنی.
با ناراحتی از جام بلند شدم و به سمت اتاقم رفتم.
(جونگکوک ویو)
صبح روز بعد ـ عمارت جئون
روی صندلی دفترم نشسته بودم و مشغول کار بودم که تهیونگ بدون در زدن وارد شد.
تهیونگ: صبح بخیر داماد!
جونگکوک: بیرون.
تهیونگ: هنوز صبحونه نخوردی؟ عروس خانم هم احتمالاً الان داره آماده میشه!
جونگکوک: تهیونگ، قسم میخورم...
تهیونگ: باشه، باشه! فقط یه خبر دارم.
سرم رو بلند کردم.
جونگکوک: چی؟
تهیونگ: مراسم نامزدی قراره فردا برگزار بشه.
چند لحظه بهش خیره شدم.
جونگکوک: چی گفتی؟
تهیونگ: فردا. مراسم. نامزدی.
با عصبانیت از جام بلند شدم.
جونگکوک: انگار هیچکس نمیخواد نظر ما رو بشنوه.
تهیونگ این بار لبخندش رو جمع کرد.
تهیونگ: شاید بهتره حداقل قبل از اینکه همهچیز شروع بشه، باهاش صحبت کنی.
نگاهش کردم.
جونگکوک: با اون؟!
تهیونگ: آره، همون دختر زبوندرازی که قراره همسرت بشه!
نفس عمیقی کشیدم.
این ماجرا قرار نبود به همین راحتی تموم بشه...
پایان قسمت پنجم 🖤
- ۸۹
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط