سناریوی باکودکو
P7
---
تو اون شب آروم، اتاق بیمارستان فقط با صدای آروم دستگاها پر شده بود. باکوگو هنوز کنار تخت نشسته بود و به چهره بیحال میدوریا خیره شده بود. میدوریا سرش رو به پشتی تخت تکیه داده بود،ولی یک دفعه چهرش تغییر کرد. نگاهش محو و چشماش نیمهباز شدن.
**میدوریا (آهسته و بریدهبریده):** "کاچان... نمیتونم ... حس میکنم... نمیتونم نفس بکشم.
باکوگو فوری نزدیک شد.
**باکوگو (با نگرانی):** "دکو؟ چی شده؟ نفس عمیق بکش! آروم باش، من اینجام."
اما قبل از اینکه میدوریا حرفی بزند، صدای بوق هشدار دستگاه قلب فضا رو پر کرد. خط صاف روی نمایشگر باعث شد که نفس باکوگو بند بیاید.
باکوگو زبونش بند اومده بود و فقط به وضعیت میدوریا نگاه میکرد. میدوریا چشماش رو روی هم فشار میداد نمیتونست نفس بکشه و این موضوع نفس کشیدن رو برای باکوگو سخت میکرد
---
باکوگو با لرزان دستش دکمه اضطراری رو فشار داد. چند لحظه بعد، تیم پزشکی با عجله وارد شدن. یکی از پزشکا به سمت تخت دوید و سریع وضعیت میدوریا رو بررسی کرد.
**پزشک:** "وضعیت خطرناکه. اکسیژن کافی به مغزش نمیرسه. باید فوراً انتقالش بدیم."
پزشکا برای آماده کردن میدوریا به حرکت در آمدن. باکوگو کنار دیوار وایستاده بود، با چشمانی پر از ترس و دستانی که بیاختیار میلرزیدن.
**باکوگو (به خودش):** "نه... این نباید اتفاق بیفته. اون نباید از دست بره. لطفاً... لطفاً اتفاقی نیفته."
---
پارت بعد رو فردا میزارم
میخوام تو دو سه پارت بعد یکم اذیتتون کنم🙂🙂
---
تو اون شب آروم، اتاق بیمارستان فقط با صدای آروم دستگاها پر شده بود. باکوگو هنوز کنار تخت نشسته بود و به چهره بیحال میدوریا خیره شده بود. میدوریا سرش رو به پشتی تخت تکیه داده بود،ولی یک دفعه چهرش تغییر کرد. نگاهش محو و چشماش نیمهباز شدن.
**میدوریا (آهسته و بریدهبریده):** "کاچان... نمیتونم ... حس میکنم... نمیتونم نفس بکشم.
باکوگو فوری نزدیک شد.
**باکوگو (با نگرانی):** "دکو؟ چی شده؟ نفس عمیق بکش! آروم باش، من اینجام."
اما قبل از اینکه میدوریا حرفی بزند، صدای بوق هشدار دستگاه قلب فضا رو پر کرد. خط صاف روی نمایشگر باعث شد که نفس باکوگو بند بیاید.
باکوگو زبونش بند اومده بود و فقط به وضعیت میدوریا نگاه میکرد. میدوریا چشماش رو روی هم فشار میداد نمیتونست نفس بکشه و این موضوع نفس کشیدن رو برای باکوگو سخت میکرد
---
باکوگو با لرزان دستش دکمه اضطراری رو فشار داد. چند لحظه بعد، تیم پزشکی با عجله وارد شدن. یکی از پزشکا به سمت تخت دوید و سریع وضعیت میدوریا رو بررسی کرد.
**پزشک:** "وضعیت خطرناکه. اکسیژن کافی به مغزش نمیرسه. باید فوراً انتقالش بدیم."
پزشکا برای آماده کردن میدوریا به حرکت در آمدن. باکوگو کنار دیوار وایستاده بود، با چشمانی پر از ترس و دستانی که بیاختیار میلرزیدن.
**باکوگو (به خودش):** "نه... این نباید اتفاق بیفته. اون نباید از دست بره. لطفاً... لطفاً اتفاقی نیفته."
---
پارت بعد رو فردا میزارم
میخوام تو دو سه پارت بعد یکم اذیتتون کنم🙂🙂
- ۱۴.۷k
- ۱۵ فروردین ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط