مرگبار زیبا
part ¹³
قبل از اینکه جیغ بزنی، محکم خوردی به سینه‌ی یکی
بوی سیگار و دود.
متیو..
سرعت ضربان قلبت هنوز پایین نیومده بود که صدای سردش بالای سرت پیچید:
_کی جرئت کرده بود دست به شماها بزنه؟
اون لحنو میشناختی،آروم بود،خیلی آروم و دقیقاً برای همین خطرناک بود..
پشت سرش دراکو ایستاده بود—
ولی نه اون دراکوی همیشگیِ طعنه‌زن و لاسر..
این یکی…واقعاً عصبانی بود
چشم‌های خاکستریش یخ زده بودن،
و وقتی نگاهش افتاد به صورت ترسیده‌ی آلیسون، فکش قفل شد
+دراکو…
آلیسون صداش لرزید..
یکی از اون پسرها که حالا رسیده بودن سر کوچه، با خنده گفت:
_اوه، دوست‌پسراتونم رسیدن؟
اشتباه بزرگی بود،بزرگ‌ترین اشتباه زندگیش.
چون برای اولین بار، فهمیدی چرا همه از دراکو مالفوی حساب میبرن..
دراکو آروم قدم برداشت جلو،خیلی آروم.
_چی گفتی؟
پسره هنوز پوزخند میزد:
_گفتم شاید بخوان—
مشت دراکو مستقیم خورد توی صورتش،اونقدر سریع که حتی نفهمیدی کی حرکت کرد
پسره پرت شد روی زمین..
آلیسون شوکه نفس کشید:
_دراکو—
و همون لحظه فهمیدی.لعنتی.حق داشت انقدر دیوونه بشه.چون آلیسون خواهرش بود.
یکی دیگه از پسرها حمله کرد سمتش، ولی انزو جلو پرید و کوبیدش به دیوار
تئو زیر لب گفت:
_احمق‌ها واقعاً دختر اشتباهی رو انتخاب کردن
و متیو…
خدایاا
متیو از همه بدتر بود،هیچ عجله‌ای نداشت،هیچ داد و بیدادی هم نمیکرد..
فقط آروم آستین‌هاشو بالا زد و رفت سمت پسری که نزدیک تو ایستاده بود
پسره خواست چیزی بگه—
ولی متیو یقه‌شو گرفت و محکم کوبیدش به دیوار آجری..صدای برخوردش توی کوچه پیچید.
تو ناخودآگاه یک قدم جلو رفتی:
+متیو—
اون حتی نگاهتم نکرد،چشم‌هاش قفل شده بودن روی پسره
_بهش دست زدی؟
صدای متیو پایین و خفه بود،تقریباً بی‌احساس و همین ترسناک‌ترش میکرد
پسره سعی کرد خودشو بکشه عقب:
_ولم کن روانی—
متیو لبخند خیلی آرومی زد.
اون لبخندی که همیشه قبل از اتفاق بد میومد.
_اشتباه دوم.
و مشت بعدیش مستقیم خورد توی شکم پسره
تو واقعاً صدای قطع شدن نفسشو شنیدی
آلیسون بازوی دراکو رو گرفت:
_بس کن! دراکو کافیه!
ولی دراکو انگار اصلاً نمیشنید.
سکوت سنگینی افتاده بود...
اون چند نفر باقی‌مونده بالاخره فهمیدن اوضاع خیلی خراب‌تر از چیزیه که فکر میکردن
یکی‌شون زیر لب گفت:
_لعنتی… بریم
و عملاً فرار کردن
فقط صدای نفس‌های سنگین توی کوچه مونده بودمتیو هنوز عصبانی بود،خیلی...
مشتش خونی شده بود و نگاهش هنوز روی مسیری بود که اون پسرا فرار کرده بودن، بعد آروم برگشت سمت تو و دقیقاً همون لحظه عصبانیتش تغییر کرد به چیزی حتی خطرناک‌تر، نگرانى.
چشم‌هاش کل بدنتو بررسی کرد..
_آسیب دیدی؟
سرتو تکون دادی:
+نه…
ولی صدات لرزید...
چون تازه آدرنالین داشت میخوابید،
متیو یک قدم نزدیک‌تر شد،خیلی نزدیک.
دست خونیش رفت سمت صورتت ولی وسط راه نگهش داشت ،انگار نمیخواست کثیفت کنه.
فکش هنوز قفل بود
_اگه دیر میرسیدیم چی؟
برای اولین بار…
ترس واقعی توی صداش بود...
صدای نفس‌هات هنوز توی گوشت می‌پیچید, نگاه متیو هنوز روی صورتت بود، گرم و در عین حال وحشی، انگار داشت دنبال کوچک‌ترین خراشی می‌گشت که بهانه‌ای باشه برای اینکه دوباره برگرده و اون آدم‌های نیمه‌جون رو از زمین بلند کنه.
+حالم خوبه متیو, واقعاً.
اون فقط سری تکون داد، اما نگاهش هنوز نگران بود،دراکو چند متر اون‌طرف‌تر داشت با صدایی که هنوز از خشم می‌لرزید، چیزی به آلیسون می‌گفت. تئو و انزو هم با بی‌خیالیِ عجیبی، انگار نه انگار که چند ثانیه پیش توی یک دعوای خیابونیِ خونین بودن، لباس‌هاشون رو مرتب میکردن
لایک:۳۰
قبل از اینکه جیغ بزنی، محکم خوردی به سینه‌ی یکی
بوی سیگار و دود.
متیو..
سرعت ضربان قلبت هنوز پایین نیومده بود که صدای سردش بالای سرت پیچید:
_کی جرئت کرده بود دست به شماها بزنه؟
اون لحنو میشناختی،آروم بود،خیلی آروم و دقیقاً برای همین خطرناک بود..
پشت سرش دراکو ایستاده بود—
ولی نه اون دراکوی همیشگیِ طعنه‌زن و لاسر..
این یکی…واقعاً عصبانی بود
چشم‌های خاکستریش یخ زده بودن،
و وقتی نگاهش افتاد به صورت ترسیده‌ی آلیسون، فکش قفل شد
+دراکو…
آلیسون صداش لرزید..
یکی از اون پسرها که حالا رسیده بودن سر کوچه، با خنده گفت:
_اوه، دوست‌پسراتونم رسیدن؟
اشتباه بزرگی بود،بزرگ‌ترین اشتباه زندگیش.
چون برای اولین بار، فهمیدی چرا همه از دراکو مالفوی حساب میبرن..
دراکو آروم قدم برداشت جلو،خیلی آروم.
_چی گفتی؟
پسره هنوز پوزخند میزد:
_گفتم شاید بخوان—
مشت دراکو مستقیم خورد توی صورتش،اونقدر سریع که حتی نفهمیدی کی حرکت کرد
پسره پرت شد روی زمین..
آلیسون شوکه نفس کشید:
_دراکو—
و همون لحظه فهمیدی.لعنتی.حق داشت انقدر دیوونه بشه.چون آلیسون خواهرش بود.
یکی دیگه از پسرها حمله کرد سمتش، ولی انزو جلو پرید و کوبیدش به دیوار
تئو زیر لب گفت:
_احمق‌ها واقعاً دختر اشتباهی رو انتخاب کردن
و متیو…
خدایاا
متیو از همه بدتر بود،هیچ عجله‌ای نداشت،هیچ داد و بیدادی هم نمیکرد..
فقط آروم آستین‌هاشو بالا زد و رفت سمت پسری که نزدیک تو ایستاده بود
پسره خواست چیزی بگه—
ولی متیو یقه‌شو گرفت و محکم کوبیدش به دیوار آجری..صدای برخوردش توی کوچه پیچید.
تو ناخودآگاه یک قدم جلو رفتی:
+متیو—
اون حتی نگاهتم نکرد،چشم‌هاش قفل شده بودن روی پسره
_بهش دست زدی؟
صدای متیو پایین و خفه بود،تقریباً بی‌احساس و همین ترسناک‌ترش میکرد
پسره سعی کرد خودشو بکشه عقب:
_ولم کن روانی—
متیو لبخند خیلی آرومی زد.
اون لبخندی که همیشه قبل از اتفاق بد میومد.
_اشتباه دوم.
و مشت بعدیش مستقیم خورد توی شکم پسره
تو واقعاً صدای قطع شدن نفسشو شنیدی
آلیسون بازوی دراکو رو گرفت:
_بس کن! دراکو کافیه!
ولی دراکو انگار اصلاً نمیشنید.
سکوت سنگینی افتاده بود...
اون چند نفر باقی‌مونده بالاخره فهمیدن اوضاع خیلی خراب‌تر از چیزیه که فکر میکردن
یکی‌شون زیر لب گفت:
_لعنتی… بریم
و عملاً فرار کردن
فقط صدای نفس‌های سنگین توی کوچه مونده بودمتیو هنوز عصبانی بود،خیلی...
مشتش خونی شده بود و نگاهش هنوز روی مسیری بود که اون پسرا فرار کرده بودن، بعد آروم برگشت سمت تو و دقیقاً همون لحظه عصبانیتش تغییر کرد به چیزی حتی خطرناک‌تر، نگرانى.
چشم‌هاش کل بدنتو بررسی کرد..
_آسیب دیدی؟
سرتو تکون دادی:
+نه…
ولی صدات لرزید...
چون تازه آدرنالین داشت میخوابید،
متیو یک قدم نزدیک‌تر شد،خیلی نزدیک.
دست خونیش رفت سمت صورتت ولی وسط راه نگهش داشت ،انگار نمیخواست کثیفت کنه.
فکش هنوز قفل بود
_اگه دیر میرسیدیم چی؟
برای اولین بار…
ترس واقعی توی صداش بود...
صدای نفس‌هات هنوز توی گوشت می‌پیچید, نگاه متیو هنوز روی صورتت بود، گرم و در عین حال وحشی، انگار داشت دنبال کوچک‌ترین خراشی می‌گشت که بهانه‌ای باشه برای اینکه دوباره برگرده و اون آدم‌های نیمه‌جون رو از زمین بلند کنه.
+حالم خوبه متیو, واقعاً.
اون فقط سری تکون داد، اما نگاهش هنوز نگران بود،دراکو چند متر اون‌طرف‌تر داشت با صدایی که هنوز از خشم می‌لرزید، چیزی به آلیسون می‌گفت. تئو و انزو هم با بی‌خیالیِ عجیبی، انگار نه انگار که چند ثانیه پیش توی یک دعوای خیابونیِ خونین بودن، لباس‌هاشون رو مرتب میکردن
لایک:۳۰
- ۱۰.۰k
- ۰۲ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
