سناریو ایزانا
پسر بد من 💘
P:::6
♡ ❍ㅤ ⎙
⌲
ˡᶦᵏᵉ ᶜᵒᵐᵐᵉⁿᵗ ˢᵃᵛᵉ ˢʰᵃʳᵉ
Luna──★ ˙ ̟ !!
───── ⋆⋅☆⋅⋆ ─────
با هم چشم تو چشم شدیم و آروم سرمو تکون دادم و گفتم:"هر چی شما بگید مادر..."
بهم نزدیک شد و منو در آغوش گرفت
خشکم زد...
بوی جنازه میداد...
میدونستم باز هم داره امتحانم میکنه اگه وانمود میکردم هیچ بویی نشنیدم بیشتر شک میکرد...
بنابراین گفتم:"مادر... نمیخوام ناراحتتون کنم ولی بوی خوبی نمیدید... شاید بهتر باشه برید حموم."
مکثی کرد و گفت:"اوه راست میگی عزیزم، منو ببخش."
گفتم:"اشکالی نداره..."
از من فاصله گرفت و رفت سمت در و گفت:"شب بخیر دخترم."
و در رو پشت سرش بست
پاهام سست شد و افتادم روی تخت
فهمیدم نباید اصلا به لیا اعتماد کنم، بوی جنازه... دستای سرد...
خیلی ناجوره...
ولی الکساندر فرق میکرد، دستاش گرم بود و بوی عطر میداد
شاید بتونم بهش اعتماد کنم...
ولی توی این دنیا به هیچکس نمیشه اعتماد کرد پس بهتره زیاد دلخوش نباشم
روی تخت دراز کشیدم و از بس خسته بودم که خوابم برد...
صبح ساعت 6:00 با صدای لیا بیدار شدم
لیا:"دخترم، بیدار شو صبح شده."
چشمام رو باز کردم و از روی تخت بلند شدم و کش و قوسی به خودم دادم و گفتم:"چشم مادر..."
لیا:"بیا عزیزم صبحانه آماده اس."
دنبالش رفتم به سمت آشپزخونه و دیدم روی میز پر از غذاهای لاکچری و خوشمزه اس
اما...
الکساندر رو سر میز ندیدم پس تصمیم گرفتم بپرسم:" مادر... پدر کجاست؟"
لیا:"اوه الکساندر پیش پای تو رفت سرکار."
خشکم زد، یعنی قرار بود با لیا تنها بمونم؟
وانمود کردم هیچی نشده و سر میز نشستم و اون هم دقیقا کنار من نشست
لیا:"دخترم از خودت برام بگو."
+"مثلا چی؟"
_"مثلا علایقت،تنفراتت و... اگه خواستی گذشته ات."
مکث کردم... گذشته ام؟ چرا میخواد بدونه؟ ولی راهی جز گفتنش نداشتم...
+"راستش... من به تنهایی، فیلم دیدن و رنگ مشکی علاقه دارم... و... راستش زیاد راجع بهش فکر نکردم... و از اجتماع، کریسمس و آدم ها تنفر دارم..."
_"اوه علایق و تنفراتت به عنوان یه نوجوون عجیب و غریبه ولی قابل احترامه، ادامه بده، راجع به گذشته ات برام بگو. "
+"راستش... گذشته ام چندان دلنشین نیست ولی خب... وقتی نوزاد بودم والدینم رو از دست دادم و من رو به یتیم خونه بردن، اوایل خیلی دوستم داشتن ولی کم کم علیه من شدن... هربار یه خانواده من رو به سرپرستی میگرفت خیلی زود من رو برمیگردوندن... از طرف همه طرد شدم، وقتی رفتم مدرسه دوستی پیدا نکردم، الان هم دوستی ندارم و حتی خانم آمه که زمانی فکر میکردم خیلی دوستم داره... من رو از خودش روند... راستش تا حالا این ها رو به کسی نگفته بودم ولی من خیلی احساس تنهایی میکنم و از کریسمس متنفرم چون همیشه تو کریسمس تنهام..."
لیا دست من رو تو دستاش گرفت، ولی دستش اینبار مثل جنازه سرد نبود بلکه گرم بود...
_" عزیزم، من رو ببخش که همچین چیزی رو پرسیدم، اما الان تو من رو داری، مثل بقیه طردت نمیکنم و قدرتو میدونم."
خیلی عجیب بود... خیلی با دیشب متفاوت رفتار میکرد...
داشتم فکر میکردم که بغلم کرد و بوی عطرش تو دماغم پیچید...
داره عجیب تر و عجیب تر میشه...
برای پارت بعد: 60 لایک
ادامه دارد...
. ..𓂃 ࣪ ִֶָ🪽་༘࿐‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹⋆.˚✮🎧✮˚.⋆˚˖𓍢🌷✧˚.🎀⋆
P:::6
♡ ❍ㅤ ⎙
⌲
ˡᶦᵏᵉ ᶜᵒᵐᵐᵉⁿᵗ ˢᵃᵛᵉ ˢʰᵃʳᵉ
Luna──★ ˙ ̟ !!
───── ⋆⋅☆⋅⋆ ─────
با هم چشم تو چشم شدیم و آروم سرمو تکون دادم و گفتم:"هر چی شما بگید مادر..."
بهم نزدیک شد و منو در آغوش گرفت
خشکم زد...
بوی جنازه میداد...
میدونستم باز هم داره امتحانم میکنه اگه وانمود میکردم هیچ بویی نشنیدم بیشتر شک میکرد...
بنابراین گفتم:"مادر... نمیخوام ناراحتتون کنم ولی بوی خوبی نمیدید... شاید بهتر باشه برید حموم."
مکثی کرد و گفت:"اوه راست میگی عزیزم، منو ببخش."
گفتم:"اشکالی نداره..."
از من فاصله گرفت و رفت سمت در و گفت:"شب بخیر دخترم."
و در رو پشت سرش بست
پاهام سست شد و افتادم روی تخت
فهمیدم نباید اصلا به لیا اعتماد کنم، بوی جنازه... دستای سرد...
خیلی ناجوره...
ولی الکساندر فرق میکرد، دستاش گرم بود و بوی عطر میداد
شاید بتونم بهش اعتماد کنم...
ولی توی این دنیا به هیچکس نمیشه اعتماد کرد پس بهتره زیاد دلخوش نباشم
روی تخت دراز کشیدم و از بس خسته بودم که خوابم برد...
صبح ساعت 6:00 با صدای لیا بیدار شدم
لیا:"دخترم، بیدار شو صبح شده."
چشمام رو باز کردم و از روی تخت بلند شدم و کش و قوسی به خودم دادم و گفتم:"چشم مادر..."
لیا:"بیا عزیزم صبحانه آماده اس."
دنبالش رفتم به سمت آشپزخونه و دیدم روی میز پر از غذاهای لاکچری و خوشمزه اس
اما...
الکساندر رو سر میز ندیدم پس تصمیم گرفتم بپرسم:" مادر... پدر کجاست؟"
لیا:"اوه الکساندر پیش پای تو رفت سرکار."
خشکم زد، یعنی قرار بود با لیا تنها بمونم؟
وانمود کردم هیچی نشده و سر میز نشستم و اون هم دقیقا کنار من نشست
لیا:"دخترم از خودت برام بگو."
+"مثلا چی؟"
_"مثلا علایقت،تنفراتت و... اگه خواستی گذشته ات."
مکث کردم... گذشته ام؟ چرا میخواد بدونه؟ ولی راهی جز گفتنش نداشتم...
+"راستش... من به تنهایی، فیلم دیدن و رنگ مشکی علاقه دارم... و... راستش زیاد راجع بهش فکر نکردم... و از اجتماع، کریسمس و آدم ها تنفر دارم..."
_"اوه علایق و تنفراتت به عنوان یه نوجوون عجیب و غریبه ولی قابل احترامه، ادامه بده، راجع به گذشته ات برام بگو. "
+"راستش... گذشته ام چندان دلنشین نیست ولی خب... وقتی نوزاد بودم والدینم رو از دست دادم و من رو به یتیم خونه بردن، اوایل خیلی دوستم داشتن ولی کم کم علیه من شدن... هربار یه خانواده من رو به سرپرستی میگرفت خیلی زود من رو برمیگردوندن... از طرف همه طرد شدم، وقتی رفتم مدرسه دوستی پیدا نکردم، الان هم دوستی ندارم و حتی خانم آمه که زمانی فکر میکردم خیلی دوستم داره... من رو از خودش روند... راستش تا حالا این ها رو به کسی نگفته بودم ولی من خیلی احساس تنهایی میکنم و از کریسمس متنفرم چون همیشه تو کریسمس تنهام..."
لیا دست من رو تو دستاش گرفت، ولی دستش اینبار مثل جنازه سرد نبود بلکه گرم بود...
_" عزیزم، من رو ببخش که همچین چیزی رو پرسیدم، اما الان تو من رو داری، مثل بقیه طردت نمیکنم و قدرتو میدونم."
خیلی عجیب بود... خیلی با دیشب متفاوت رفتار میکرد...
داشتم فکر میکردم که بغلم کرد و بوی عطرش تو دماغم پیچید...
داره عجیب تر و عجیب تر میشه...
برای پارت بعد: 60 لایک
ادامه دارد...
. ..𓂃 ࣪ ִֶָ🪽་༘࿐‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹⋆.˚✮🎧✮˚.⋆˚˖𓍢🌷✧˚.🎀⋆
- ۷.۳k
- ۰۳ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط