سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت ۱۳۲
***
چند روزی از آن ماجرا گذشته بود به نظر میرسید قرار نبود یک زندگی آرام و آموزشی شاد داشته باشم. با شنیدن آنچه خشایار گفته بود بیش از پیش گیج و سردرگم شده بودم سؤالات زیادی داشتم که حتی نمیتوانستم آنها را از پدر بزرگ بپرسم روزها بعد از رفتن ،مهراد خشایار برای بردن من به دنیای خودش با پدربزرگم بحث میکرد پدر بزرگم عقیده داشت که اول او باید وظیفه اش را انجام دهد و بعد خشایار اجازه داشت تا در مورد آموزش من اقدام کند در طی روزهای گذشته آنها چند ملاقات خصوصی داشتند که من را از محتویات آن باخبر نکردند.
خشایار که در مقابلم روی صندلی راحتی نشسته بود گفت:
ـ خوب الفرد، حتما تا حالا فهمیدی که برای اینکه سفیر بشی مشکلات زیادی در پیش رو خواهی داشت. به نظر میرسه که سایر سفرا با حضور تو موافق نیستند و من درک میکنم که چرا چنین عقیده ای دارند. اما من میخوام کاری کنم که تو سفیر بشی ولی باید بهم ثابت کنی لیاقتش رو داری از طرفی تو بدون هیچ تائیدیه ای از طرف سازمان به طور خودکار به عنوان سفیر شناخته شدی و با برگشت به زمین ممکنه افرادی برای دیدنت بيان. اما من نمیتونم و نمیخوام ریسک کنم تو باید بدون اینکه به زمین ،برگردی تمام آموزشهات رو تموم کنی
جناب خشایار به پدربزرگ نگاهی انداخت پدر بزرگ که انگار خشایار حرف نادرستی زده باشد، گفت:
ـ اما استاد زمان این دنیا به ما اجازه نمیده تا آلفرد برای مدت طولانی آموزش ببینه.
خشایار دستی به ریش بلندش کشید و گفت:
ـ خب برای این هم چند راه حل وجود داره؛ یکیش اینه که زمان متوقف بشه.
ـ متوقف بشه!؟
ـ بله، یعنی کاری کنیم که ده سال معادل پنج ساعت این دنیا باشه! پدربزرگم که متعجب شده بود گفت:
ـ مگه میشه؟ تا اونجایی که ملکه ها گفتن به هیچ وجه نمیشه یه انسان ،زنده بیشتر از هفت روز قادر به تحمل محیط این دنیا باشه حتی اونها بهم گفتند که اگر برای مدتی بیشتر در این دنیا باشه ممکنه تغییرات غیر قابل
پیش بینی و بدون بازگشتی برای آلفرد اتفاق بیافته جناب خشایار در حالیکه به من نگاه می کرد گفت :
- درسته، اما اونا نگفتن که زمان در بعد سوم خیلی کندتر از این بعد هست؟ من با اونها صحبت میکنم تا تو و الفرد بتونید اونجا برید و به این مرد جوان آموزش بدی.
سپس رو به من کرد و گفت :
- الفرد، حالا لطف کن برو بیرون من باید با پدربزرگت به صورت خصوصی صحبت کنم.
زمانی که بیرون اتاق ،رفتم روی پله نشستم یقین داشتم که آنها در مورد من صحبت می کردند. خیلی دوست داشتم تا در این مورد بیشتر بدانم به این امید به پشت در رفتم و گوشم را به در چسباندم اما هیچ صدایی نمی شنیدم لباس که در تمام مدتی که خشایار نزد ما بود سکوت کرده بود، گفت:
- اینترسپید کانورسیشن.
- چی؟
ـ مگه نمی خوای صدای اونها رو بشنوی؛ میتونی از این طلسم استفاده کنی البته اگه بتونی اجراش کنی. اما من بلد نیستم چطوری باید اجراش کنم
اولش باید با عصات به در ضربه بزنی و تیکه اول طلسم رو اجرا کنی بعدش حدود یک متر از در فاصله بگیر و نیمه دوم طلسم رو در ذهنت بگو
حرفهای لباس را مو به مو انجام دادم تا بار پنجم موفق نشدم اما ناامید هم نشدم بالاخره بعد از شش بار تلاش توانستم طلسم رو به صورت صحیح اجرا کنم
***
چند روزی از آن ماجرا گذشته بود به نظر میرسید قرار نبود یک زندگی آرام و آموزشی شاد داشته باشم. با شنیدن آنچه خشایار گفته بود بیش از پیش گیج و سردرگم شده بودم سؤالات زیادی داشتم که حتی نمیتوانستم آنها را از پدر بزرگ بپرسم روزها بعد از رفتن ،مهراد خشایار برای بردن من به دنیای خودش با پدربزرگم بحث میکرد پدر بزرگم عقیده داشت که اول او باید وظیفه اش را انجام دهد و بعد خشایار اجازه داشت تا در مورد آموزش من اقدام کند در طی روزهای گذشته آنها چند ملاقات خصوصی داشتند که من را از محتویات آن باخبر نکردند.
خشایار که در مقابلم روی صندلی راحتی نشسته بود گفت:
ـ خوب الفرد، حتما تا حالا فهمیدی که برای اینکه سفیر بشی مشکلات زیادی در پیش رو خواهی داشت. به نظر میرسه که سایر سفرا با حضور تو موافق نیستند و من درک میکنم که چرا چنین عقیده ای دارند. اما من میخوام کاری کنم که تو سفیر بشی ولی باید بهم ثابت کنی لیاقتش رو داری از طرفی تو بدون هیچ تائیدیه ای از طرف سازمان به طور خودکار به عنوان سفیر شناخته شدی و با برگشت به زمین ممکنه افرادی برای دیدنت بيان. اما من نمیتونم و نمیخوام ریسک کنم تو باید بدون اینکه به زمین ،برگردی تمام آموزشهات رو تموم کنی
جناب خشایار به پدربزرگ نگاهی انداخت پدر بزرگ که انگار خشایار حرف نادرستی زده باشد، گفت:
ـ اما استاد زمان این دنیا به ما اجازه نمیده تا آلفرد برای مدت طولانی آموزش ببینه.
خشایار دستی به ریش بلندش کشید و گفت:
ـ خب برای این هم چند راه حل وجود داره؛ یکیش اینه که زمان متوقف بشه.
ـ متوقف بشه!؟
ـ بله، یعنی کاری کنیم که ده سال معادل پنج ساعت این دنیا باشه! پدربزرگم که متعجب شده بود گفت:
ـ مگه میشه؟ تا اونجایی که ملکه ها گفتن به هیچ وجه نمیشه یه انسان ،زنده بیشتر از هفت روز قادر به تحمل محیط این دنیا باشه حتی اونها بهم گفتند که اگر برای مدتی بیشتر در این دنیا باشه ممکنه تغییرات غیر قابل
پیش بینی و بدون بازگشتی برای آلفرد اتفاق بیافته جناب خشایار در حالیکه به من نگاه می کرد گفت :
- درسته، اما اونا نگفتن که زمان در بعد سوم خیلی کندتر از این بعد هست؟ من با اونها صحبت میکنم تا تو و الفرد بتونید اونجا برید و به این مرد جوان آموزش بدی.
سپس رو به من کرد و گفت :
- الفرد، حالا لطف کن برو بیرون من باید با پدربزرگت به صورت خصوصی صحبت کنم.
زمانی که بیرون اتاق ،رفتم روی پله نشستم یقین داشتم که آنها در مورد من صحبت می کردند. خیلی دوست داشتم تا در این مورد بیشتر بدانم به این امید به پشت در رفتم و گوشم را به در چسباندم اما هیچ صدایی نمی شنیدم لباس که در تمام مدتی که خشایار نزد ما بود سکوت کرده بود، گفت:
- اینترسپید کانورسیشن.
- چی؟
ـ مگه نمی خوای صدای اونها رو بشنوی؛ میتونی از این طلسم استفاده کنی البته اگه بتونی اجراش کنی. اما من بلد نیستم چطوری باید اجراش کنم
اولش باید با عصات به در ضربه بزنی و تیکه اول طلسم رو اجرا کنی بعدش حدود یک متر از در فاصله بگیر و نیمه دوم طلسم رو در ذهنت بگو
حرفهای لباس را مو به مو انجام دادم تا بار پنجم موفق نشدم اما ناامید هم نشدم بالاخره بعد از شش بار تلاش توانستم طلسم رو به صورت صحیح اجرا کنم
- ۲.۱k
- ۰۶ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
