من تو رو برمیگردونم ( پارت ۲۰)

بعد دکو رو بردیم بیمارستان و بعد سه ساعت مینا اومد و کیریشیما رو از گوشش کشون کشون برد...
تو اتاق دکو فقط دوتامون بودیم ،دکو هنوز به هوش نیومده بود و من هم روی یه صندلی نشسته بودم و تو گوشی می‌چرخیدم که چشمم رو از گوشی برداشتم و به دست راست دکو نگاه کردم که جوری محکم ناخن زده بود که پرستار ها مجبور شده بودن بخیه بزنن ، همون جوری که به دستش خیره شده بودم زمزمه کردم : عجب دل و جراتی داره...
بعد صندلی رو به سمت تختش کشیدم و دستش آروم که بخاطر زخمش درد نگیره گرفتم ، با اینکه سه ساعت بود که بیرون اومده بود هنوز دستش سرد بود ..
سرم رو کنار دستش رو تشک تخت (نویسنده:سرش به جهتی که دکو رو میبینه)گذاشتم و به دکو نگاه میکردم چون شب رو نخوابیده بودم چشمام یه لحظه سنگین شد و در لحظه خوابم برد...
وقتی پاشدم قبل از اینکه چشام رو باز کنم یه خمیازه کشیدم و دستام رو بالا کشیدم (نویسنده:همون حرکت اول تو ورزش صبحگاهی که تو هوایی که سگ بیرون نمیومد انجام می‌دادیم🥲)و چشمام رو آروم باز کردم و دیدم دکو تو تخت نیست ، اول تعجب کردم بعد دو هزاریم افتاد هول کردم و از رو صندلی پاشدم و اطرافم رو نگاه میکردم که این نفله ی لعنتی کجاس تا اینکه همون لحظه در باز شد دکو با دو سینی غذا و با لبخند گفت:اوه...پس بیدار شدی !خیلی عمیق خوابیده بودی برا همین دلم نیومد بیدارت کنم.
خودش که شاداب به نظر می‌رسید ولی بینیش هنوز سرخ بود و کمی لرزش داشت تا دیدمش یه نفس راحت کشیدم و گفتم:پس اینجایی...
اومد تو و با تعجب گفت: کجا قرار بود باشم ؟
گفتم:هیچی! فراموشش کن...
سینی که دست چپش بود رو میز گذاشت و اونی که دست راستش بود رو به طرف من گرفت و گفت:بیا بگیر!حتما گشنته!
و بعد یه لحظه انگار درد تو قیافش تیر کشید و فهمیدم که چون سینی کمی سنگینه به جای بخیش فشار میاره و سینی رو زود گرفتم و گفتم:تچ...تو واقعا یه احمقی! ناسلامتی تو مریضی باید استراحت کنی نه اینکه بری واسه دو تامون غذا بگیری!
لبخند زد و روی تخت نشست و گفت:آره من احمقم ! تو غذاتو بخور که صدای شکمت منو بیدار. کرده !
بعد خوردن غذا فرم مرخصیش رو در کردیم و برگشتیم خوابگاه و توی سالن مشترک نشسته بودیم و نمی‌دونستم چطوری سر جمله رو باز کنم و گفتم:خب....دکو.....من...عذر
که دکو وسط حرفم پرید و گفت:اگه میخوای عذر خواهی کنی اصلا نیاز نیست میدونم که دیروز نمیخواستی دیروز روم داد بزنی و بخاطر اینکه بدون خبر دادن بیرون رفتم عذر میخوام و اینکه میدونم تو همچین آدمی نیستی که بخوای منو بزنی ولی بعد اون خاطره از راهنمایی یکم ازت ترسیده بودم و...من برای اینکه از خودت نپرسیدم عذر می‌خوام
همون لحظه که دهنم رو باز کردم بگم :(نه اینطوری نیست!)گوشیم زنگ خورد و جواب دادم و گفتم:ها؟!چیه چیشده؟!!
کیریشیما از پشت خط گفت:باکو داداش مینا به بهانه یک اینکه بریم بیرون منو آورد خونه با مامانم آشتی داد و من امروز نمیام خوابگاه ، سلامم رو به میدوریا برسون و بگو(گوشی رو قطع کردم)
به دکو گفتم :راستش... وقتی راهنمایی بودیم چون تو بی کوسه بودی بهت زور میگفتم دکو و فک میکردم بی مصرفی! ولی وقتی وان فور ال رو گرفتی و وارد یو آی شدیم فهمیدم اونقدرام بی مصرف نیستی...(نویسنده:بچه ها اومدم براتون ترجمه کنم ! اونقدرام بی مصرف نیستی یعنی تو یه قهرمان و دوست خیلی خوبی هستی!)
و دکو گفت: اشکال نداره کاچان !حالا که ازم متنفر نیستی !
اون شب دکو با تمام مخالفت من شام رو پخت و بعد خوردن غذا خوابیدیم...
صبح خواب مونده بودم پس لباسام رو زود پوشیدم و دویدم مدرسه و فک میکردم دکو زود تر از من رفته مدرسه ، وقتی رسیدم دیدم صندلی دکو خالیه....


نویسنده:بقیش بمونه برای پارت بعد ❤️
بچه ها مدرسه از رگ گردن نزدیکتره نمخوام🥲آماده باشید مثل سگ درس میخونیم☺️🔪
کلام آخر: پیش به سوی قدرت و فراتر از آن 🔥