جادویی به نام عشق
ویو تهیونگ...
همینطوری داشتم ات رو نگاه میکردم که صدام زد
ات:ت .. تهیونگ
تهیونگ: جانم
ات:این کتاب رو کی نوشته
تهیونگ: هرچی کتاب اینجا هست رو پادشاه ها نوشتن و این که دستت رو پدربزرگم نوشته
ات:ایناا....باورم نمیشه
تهیونگ:چیزی فهمیدی
ات:نوشته
در روزگارانِ روشنی که سایهها بلندترندگوشها به زمزمهها، تیزتر از فریاد حقیقت،آن مارانِ تیزدندان در سایهی تخت میخزند،و همانا، زن پلید او را در تله انداخت.هر لبخند، شمشیری است پوشیده در مخمل،
و هر پیمان، بندی است بر گردنِ حقیقت
«فریب خوردم.
گمان کردم دشمن فقط از بیرون است، اما خنجر از درون آمد.
به آنکه نباید، اعتماد کرد.
پایانِ او… نه یک حادثه بود، بلکه یک ضرورت برای آنان که قدرت را میخواستند.
آن جامِ زهرآگین… همه چیز را پایانی دادم
تهیونگ:این رو کجا نوشته بود من تا الان ندیده بودمش
ات:صفحه ها به هم چسبیده بود بازش کردم
تهیونگ: اما بازم نمی فهمم
ات:ببین ماران تیز دندان احتمالا اشاره به درباریان داره ..ان زن پلید رو نمیدونم که کی هست.....تهیونگ پدرت چجوری مرد؟
تهیونگ: مریضی قلبی
ات:نه اینطوری نبوده پدرت مسموم شده اگه این رو پدربزرگ تو نوشته پس یعنی به پدرت اشاره داره که وقتی به فرد اشتباهی اعتماد کرده و بعد با سم کشتنش
تهیونگ با ناباوری زمزمه کرد: «سم؟ پدر من… مسموم شده؟»
ات:اره ولی من بقه حرف های رو نمیفهمم مخصوصا صفحه بعد رو
تهیونگ: چی نوشته
ات:نوشته
«***آنچه شروع شد با یک لبخند، به یک تراژدی ختم شد***.
***آن صداقتِ پاکِ او آینه شد در برابرِ نیاتِ پلید***.
***او به اشتباه، شاهینی را کبوتر پنداشت***.
***و کبوتر، در پیِ فرصتی برای دریدن بود***.
***آن جامِ زهرآگین… همه چیز را پایانی دادم… نه، پایان دادند***.
***اشتباه از من بود که نتوانستم سد شوم***.
***و این راز، مثل خاری در گلویم خواهد ماند***.
***اما شاید… شاید روزی… آفتاب بر این تاریکی بتابد***.
***و آن روز، حقیقت آشکار خواهد شد***.»
ات با صدایی آهسته گفت: ««شاهینی را کبوتر پنداشت»… «کبوتر در پی فرصتی برای دریدن بود»… این یعنی کسی که پدرت بهش اعتماد کرده، در واقع دشمنش بوده. کسی که ظاهر معصومی داشته، اما باطنی پلید.»
تهیونگ با چهرهای رنگپریده و صدایی لرزان پرسید: «ولی… کی؟ کی میتونسته این کار رو بکنه؟ و چرا؟»
ات شانههایش را بالا انداخت. «این رو هنوز نمیدونیم. پدربزرگت جزئیات رو نگفته. فقط تونسته بگه که توطئه بوده، کارِ کسایی بوده که قدرت رو میخواستن. و اینکه اون «زن پلید» که اول اشاره کرد، نقش داشته. ولی دقیقاً کی؟ با چه انگیزهای؟ و چطور پدرت رو از بین بردن؟ اینها هنوز مشخص نیست. انگار پدربزرگت خواسته فقط سرنخ بده، نه اینکه همه چیز رو فاش کنه
همینطوری داشتم ات رو نگاه میکردم که صدام زد
ات:ت .. تهیونگ
تهیونگ: جانم
ات:این کتاب رو کی نوشته
تهیونگ: هرچی کتاب اینجا هست رو پادشاه ها نوشتن و این که دستت رو پدربزرگم نوشته
ات:ایناا....باورم نمیشه
تهیونگ:چیزی فهمیدی
ات:نوشته
در روزگارانِ روشنی که سایهها بلندترندگوشها به زمزمهها، تیزتر از فریاد حقیقت،آن مارانِ تیزدندان در سایهی تخت میخزند،و همانا، زن پلید او را در تله انداخت.هر لبخند، شمشیری است پوشیده در مخمل،
و هر پیمان، بندی است بر گردنِ حقیقت
«فریب خوردم.
گمان کردم دشمن فقط از بیرون است، اما خنجر از درون آمد.
به آنکه نباید، اعتماد کرد.
پایانِ او… نه یک حادثه بود، بلکه یک ضرورت برای آنان که قدرت را میخواستند.
آن جامِ زهرآگین… همه چیز را پایانی دادم
تهیونگ:این رو کجا نوشته بود من تا الان ندیده بودمش
ات:صفحه ها به هم چسبیده بود بازش کردم
تهیونگ: اما بازم نمی فهمم
ات:ببین ماران تیز دندان احتمالا اشاره به درباریان داره ..ان زن پلید رو نمیدونم که کی هست.....تهیونگ پدرت چجوری مرد؟
تهیونگ: مریضی قلبی
ات:نه اینطوری نبوده پدرت مسموم شده اگه این رو پدربزرگ تو نوشته پس یعنی به پدرت اشاره داره که وقتی به فرد اشتباهی اعتماد کرده و بعد با سم کشتنش
تهیونگ با ناباوری زمزمه کرد: «سم؟ پدر من… مسموم شده؟»
ات:اره ولی من بقه حرف های رو نمیفهمم مخصوصا صفحه بعد رو
تهیونگ: چی نوشته
ات:نوشته
«***آنچه شروع شد با یک لبخند، به یک تراژدی ختم شد***.
***آن صداقتِ پاکِ او آینه شد در برابرِ نیاتِ پلید***.
***او به اشتباه، شاهینی را کبوتر پنداشت***.
***و کبوتر، در پیِ فرصتی برای دریدن بود***.
***آن جامِ زهرآگین… همه چیز را پایانی دادم… نه، پایان دادند***.
***اشتباه از من بود که نتوانستم سد شوم***.
***و این راز، مثل خاری در گلویم خواهد ماند***.
***اما شاید… شاید روزی… آفتاب بر این تاریکی بتابد***.
***و آن روز، حقیقت آشکار خواهد شد***.»
ات با صدایی آهسته گفت: ««شاهینی را کبوتر پنداشت»… «کبوتر در پی فرصتی برای دریدن بود»… این یعنی کسی که پدرت بهش اعتماد کرده، در واقع دشمنش بوده. کسی که ظاهر معصومی داشته، اما باطنی پلید.»
تهیونگ با چهرهای رنگپریده و صدایی لرزان پرسید: «ولی… کی؟ کی میتونسته این کار رو بکنه؟ و چرا؟»
ات شانههایش را بالا انداخت. «این رو هنوز نمیدونیم. پدربزرگت جزئیات رو نگفته. فقط تونسته بگه که توطئه بوده، کارِ کسایی بوده که قدرت رو میخواستن. و اینکه اون «زن پلید» که اول اشاره کرد، نقش داشته. ولی دقیقاً کی؟ با چه انگیزهای؟ و چطور پدرت رو از بین بردن؟ اینها هنوز مشخص نیست. انگار پدربزرگت خواسته فقط سرنخ بده، نه اینکه همه چیز رو فاش کنه
- ۳.۹k
- ۲۴ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط