The lost love- part 19

مدت کوتاهی بعد چان از دفتر اومد بیرون و رفت سمت در خروجی شرکت.بازم بدون نگاه کردن به سونگمین که جلوی در شرکت وایساده بود از کنارش گذشت. مینهو از قبل بیرون شرکت منتظرش بود.سونگمین به چان نگاه کرد شاید این لحظه اخری یه نگاه کوتاه بهش بکنه و لبخندی بزنه ولی خبری نبود. به جای سونگمین دیگه مینهو صاحب اون نگاه قشنگ و لبخند بود.
چان سوار ماشین شد و با مینهو از شرکت دور شد. اون روز سونگمین زود برگشت خونه. در اتاقش رو قفل کرد و خودشو تو اتاق حبس. حتی وقتی چانگبین بهش زنگ زد زود تماس رو با یه جمله ی کلی کار دارم سرم شلوغه تموم کرد. حالا میفهمید اون روز که چان با هزار امید و اشتیاق با سونگمین دیدار کرد و در جوابش سونگمین با سردی برخورد کرد، چه حسی داشته.
سونگمین لپتاپش رو برداشت و بازش کرد. توی یه پوشه ی مخفی تمام عکس و فیلم خاطراتش با چان بود. یکی یکی شروع کرد به دیدنشون. درسته رسمی باهم نبودن ولی رابطه اشون چیزی کم نداشت. با چکیده شدن یه قطره روی کیبورد لپتاپ متوجه شد که تمام مدت با دیدن این عکسا و فیلما اشک هاش کم کم جمع شدن و حالا داشتن یکی یکی از هم پیشی میگرفتن تا از روی گونه هاش سر بخورن.
سونگمین:من اشتباه کردم چان...
اونشب سونگمین جلوی لپتاپش درحالی که داشت خاطراتش رو مرور میکرد به خواب رفت
روز بعد:
مینهو زودتر از چان بیدار شده بود و داشت توی اشپزخونه صبحونه اماده میکرد که یهو یه نفر از پشت بغلش کرد. مینهو هم شیش متر پرید هوا
چان:چرا میترسی بچه
مینهو:هنوز عادت ندارم اولا. دوما توی حال خودم بودم یه لحظه گرخیدم
چان:صبحونه اماده میکردید سنیور لی؟
مینهو:بله مستر بنگ حالا شما بشین که همه چی اماده است
چان:خب برنامه ی امروز چیه؟
مینهو:چون پسر خوبی بودی و دیروز با دیدن سونگمین فیلت یاد هندوستان نکرد، بریم گردش
چان:کجا بریم مثلا؟
مینهو:صبر کن بذار ببینم. امروز میریم بندر دارلینگ بعد میریم باغ وحشش
چان:لیست اماده کردی؟
مینهو:اره خب.بعدش اگر شد یه بلیط سینما توی خانه اپرا بگیریم بریم فیلم ببینم
چان:اوکی هر چی تو بگی
مینهو:خوبه برم حاضر شم تو هم زود حاضر شو
چان:صبحونه نمیخوری؟
مینهو که تا وسطای راه رفته بود با یاداوری اینکه هنوز صبحونه نخوردن برگشت
مینهو:وای اره حواسم نبود.اول صبحونه
هر دو نشستن و صبحونه شون رو خوردن بعد رفتن که حاضر بشن. چان توی اتاق میخواست لباسشو عوض کنه و تیشرتش رو در اورده بود که یهو مینهو اومد تو اتاق
مینهو:همچین ترسیدی انگار لخت مادرزادی یه سیکس پکه دیگه چیزی نیست
چان:در بزن بچه گرخیدم یهو اومد تو
مینهو:میخواستم لباس ست بپوشیم برای همین اومدم ببینم رنگ تیشرت من لباس داری یا نه
چان:یه ذره حس نمیکنی روحیه ات دخترونه شده عزیزم؟ لباس ست کنیم باهم؟
مینهو نگاه وات د فازی بهش کرد و تیشرت آبی رنگی از توی کمد چان برداشت و داد بهش
مینهو:اصلا هم روحیه ام دخترونه نشده. بپوش اینو تو ماشین منتظرتم

«داریم به پایان داستان نزدیک میشیم🤧
نمیدونم چرا ولی خب کرم دارم که به این نکته اشاره کنم😂»

#استری_کیدز، #فیکشن #سناریو،