𝑾𝒊𝒍𝒅 𝑳𝒊𝒍𝒚୨ৎ

𝑾𝒊𝒍𝒅 𝑳𝒊𝒍𝒚୨ৎ
لیــلــیوم وحــشی⁹
خب...
انگار دوباره باید باهاش روبه‌رو می‌شدم.
سینی خالی‌ای که دستم بود رو روی میز گذاشتم و بعد از تعظیم کوتاهی از سالن خارج شدم.
راهروی عمارت برخلاف سالن غذاخوری، خلوت و ساکت بود.
صدای قدم‌هام روی کف براق راهرو می‌پیچید.
هرچی به پله‌ها نزدیک‌تر می‌شدم، بیشتر به این فکر می‌کردم که وقتی در اتاقش رو باز کنه، باید چی بگم.
«آقا، شام آماده‌ست؟»
نه... خیلی خشک بود.
«اقای کیم، خانم یون منتظرتون هستن»
آره، این بهتر بود.
نفسی کشیدم و از پله‌ها بالا رفتم.
اتاق تهیونگ درِ انتهای راهروی طبقه دوم بود.
جلوی در وایسادم و چند لحظه به دستگیره نگاه کردم.
بعد دستمو بالا آوردم و چند ضربه‌ی آروم به در زدم.
منتظر موندم.
اما جوابی نشنیدم.
دوباره در زدم.
این بار صدای بم و آرومی از پشت در به گوشم رسید:بله؟
خب، سوآ... فقط باید بهش خبر بدی شام آماده‌ست.
همین!
+ببخشید، آقای کیم...
یهو در باز شد و باعث شد حرفمو قطع کنم.
نگاهم پایین روی شلوارش بود.
آروم نگاهمو آوردم بالا و...
اون... اون بجز شلوار چیزی تنش نبود...
چشم هام ناخودآگاه گرد شدن.
داغی صورتم رو احساس میکردم.
با تمام وجودم میخواستم نگاهمو ازش بگیرم اما انگار اختیار چشم‌هام دست خودم نبود.
یهو به خودم اومدم و نگاهمو آوردم بالاتر و به چهره‌ش دوختم.
+عام... راستش
من برای چه چیزی اومده بودم اینجا؟
وای... چرا همه چیز یادم رفت؟
با صدای نیشخندش قلبم به معنای واقعی وایساد.
همینطور که داشت توی موهاش دست می‌کشید با همون نیشخند روی لبش گفت:مگه میخوای بهم اعتراف کنی که انقدر طولش میدی...
اعتراف؟
کاش میشد...
کاش می‌تونستم حرف دلم رو بهت بزنم.
اما نمی‌شه.
گوشه لبمو گاز گرفتم و خودمو جمع و جور کردم.
به خودت بیا دختر.
الان قطعا فکر می‌کنه یه تخته‌ت کمه.
نگاهمو پایین انداختم و گفتم:ببخشید، من فقط میخواستم بهتون خبر بدم که خانواده‌تون پایین توی سالن غذاخوری منتظرتون هستن
سرم همچنان پایین بود و نمی‌تونستم واکنشش رو ببینم.
یهو با دستی که روی چونم نشست، به معنای واقعی روحم برای یه‌لحظه تنم رو رها کرد.
سرمو اروم آورد بالا، نگاهشو توی صورتم چرخوند و گفت:از این به بعد وقتی داشتی باهام حرف میزدی بهم نگاه کن، از اینکه یکی موقع حرف زدن نگاهشو ازم بگیره متنفرم
چشم‌های قهوه‌ای رنگش جدی تر از هر موقع بودن.
ضربان قلبم غیر عادی تند میزد و تنم یخ کرده بود.
آروم سرمو به معنای تایید تکون دادم.
همین که دستشو از چونم برداشت سریع تعظیم کردم و گفتم:ببخشید، با اجازه‌تون
و بعد بدون اینکه منتظر حرفی از طرف اون بمونم از در اتاق فاصله گرفتم و با قدم های تندم به طرف پله ها رفتم...

#فیک#رمان#جیمین#بی_تی_اس#لیلیوم_وحشی#وی#تهیونگ#جونگکوک#شوگا#نامجون#جی_هوپ#جین#سناریو