فیک:ساسنگ فن من پارت۱۱۶

-من واقعا متاسفم. . .
بیحوصله سری تکون دادم و لب زدم:
-خفه شو. . . هیچ وقت متاسف نبودی. . .
دوباره تلخ شده بودم و حتی نمیدونستم چرا اینطور عصبیم.
لبخندی زد و دست به سینه جلوی روم نشست.
_بیا از گذشته صحبت نکنیم. . . ممنونم که پیشنهادم برای همکاری رو قبول کردی
نیم نگاهی بهش انداختم و زمزمه کردم:
-مجبورم کردن وگرنه دلم نمیخواست انجامش بدم. . .
خنده ای نخودی ای کرد و ابرویی باال انداخت؛ میتونستم قسم بخورم که
حرفم رو باور نکرده.
-شما. . . شما. .
با جیغی که کنار گوشمون کشیده شد, هردو نفرمون سرجامون پریدیم و با
وحشت به دختری که با یک عینک بزرگ روی صورتش به ما نگاه میکرد,
خیره شدیم.
-من عاشق کاراتونم. . . من واقعا دوست دارم. . .
دختر پایی روی زمین کوبید و به سمت هوسوک حمله برد.
از چشم های درشت شده ی پسر رو به روم, ترس رو به خوبی تشخیص
میدادم.
سر و کله ی این دختر از کجا پیدا شده بود؟ مگه اون پیرمرد رستوران رو
نبسته بود؟
-عزیزم نباید آقایانو معذب کنی. . .
در کمال تعجب به سمت آقای لی برگشتم و لب زدم:
-عزیزم؟ میشناسیدش؟
دندون های نامرتب آقای لی در پس لبخندش مشخص شدن.
-دختر خوندمه. . .
برای لحظه ای ماتم برد و بعد دوباره به سمت هوسوک که درگیر دور
کردن اون دختر از خودش بود, نگاه کردم.
-میشه یه عکس بگیریم؟ لطفا. . . لطفا. . .
دختر درحالیکه به طرز هیجان زده ای کلماتش رو زمزمه میکرد, گوشیش
رو از جیب سوییشرتش درآورد و رو به روی خودش و هوسوک گرفت.
-بگید چـیــــز. . .
هوسوک که به زحمت لبخندی روی لبهاش نشوند و سعی کرد بعد از
گرفتن چندین عکس پشت سر هم, دختر رو از خودش دور کنه.
اما با گرفته شدن صورتش بین دست های دختر, رنگ خودش و من به
طور همزمان پرید.
هم پدر و هم دختر به طور یکسانی متجاوز بودن.
-واقعا صورتت خوش تراش و دوست داشتنیه. . .آیگـــو. . .
اما قبل از انجام هر حرکت دیگه ای توسط اون دختر دیوونه, بازوش بوسیله
ی آقای لی کشیده شد و مجبور شد تا قدمی به عقب برداره.
_متاسفم. . . دخترم خیلی هیجان زدست فقط. . .
با اکراه نگاهی بهش انداختیم و دست آخر من گفتم:
-میشه کمی تنهامون بذارید. . . داشتیم در مورد کار صحبت میکردیم
_البته البته. . . راحت باشید. . . شامم داره آماده میشه
با ناپدید شدن اون پدر و دختر عجیب و غریب, هوسوک با سردرگمی به
سمتم برگشتو لب زد:
-اینا چشونه؟
خمیازه ای کشیدم و زمزمه کردم:
-عادت میکنی. . .
_________________________________
KOOKIE´S P.O.V
-منحرفای آشغال
زیر لب زمزمه کردم و بعد با رها کردن پرده, دوباره خودم رو روی تخت
تهیونگ پرت کردم.
حتی گربه های ولگرد کوچه هم باهم جفت گیری میکردن اما من مثل یه
دیک بریده ی تنها گوشه ی خونه نشسته بودم و حتی نمیدونستم که
دوست پسرم امشب میاد یا نه.
نفس عمیقی کشیدم تا عطر تهیونگ رو داخل ریه هام بکشم اما هیچ بویی
بجز بوی ملحفه ی تمیز و نرم کننده ی مورد عالقه ی مادرم به مشامم
نرسید.
چشم هامو بستم و پاهام رو به تاج تخت زدم؛ چرا هیچ صحنه ی کوفتی ای
از زندگی من, شبیه دراماها نبود؟ الان باید عطر دوست پسرم رو نفس
میکشیدم و براش دلتنگی میکردم, نه اینکه بعد از اون نفس عمیق بوی نرم
کننده سینوس هام رو بسوزونه.