🖤 قسمت پنجم: هیچکدوم کوتاه نمیآییم
🖤 قسمت پنجم: هیچکدوم کوتاه نمیآییم
ژانر: مافیایی | عاشقانه | کمدی | ازدواج اجباری
(ا/ت ویو)
با عصبانیت وارد اتاقم شدم و در رو پشت سرم بستم.
ا/ت: آخه این دیگه چه وضعیه؟!
روی تخت نشستم و بالش رو برداشتم و روی صورتم گذاشتم.
چند لحظه بعد صدای در اومد.
آوا: میتونم بیام؟
ا/ت: نه، ولی میدونم بازم میای!
آوا خندید و وارد اتاق شد.
آوا: خب خانم عصبی، میخوای یکم آروم بشی؟
ا/ت: آوااا! تو شنیدی چی گفتن؟ میخوان من با اون پسر مغرور ازدواج کنم!
آوا کنارم نشست.
آوا: میدونم عزیزم. خودمم از این تصمیم شوکه شدم.
ا/ت: من حتی نمیتونم پنج دقیقه تحملش کنم، چه برسه به اینکه بخوام باهاش زندگی کنم!
آوا: شاید هنوز همهچیز قطعی نشده باشه.
ا/ت: بابا رو که میشناسی. وقتی تصمیمی بگیره، دیگه تمومه!
آوا دستم رو گرفت.
آوا: فقط قول بده قبل از هر تصمیمی، با بابا صحبت کنی.
ا/ت: قول نمیدم، ولی سعی میکنم منفجرش نکنم!
آوا خندید.
(جونگکوک ویو)
از خونه خارج شده بودیم و توی ماشین نشسته بودم.
تهیونگ کنارم نشسته بود و مثل همیشه دست از حرف زدن برنمیداشت.
تهیونگ: خب، نظرت درباره عروس خانم چیه؟
جونگکوک: اسمش رو نیار.
تهیونگ: چرا؟ مگه قرار نیست بهزودی همخونه بشین؟
جونگکوک: تهیونگ، میخوای پیادهات کنم؟
تهیونگ: نه بابا! فقط دارم با داماد آیندهمون شوخی میکنم.
با اخم بهش نگاه کردم.
جونگکوک: تو واقعاً زیادی حرف میزنی.
تهیونگ: خب یکی باید جای تو هم حرف بزنه!
گوشیم زنگ خورد. اسم پدرم روی صفحه افتاده بود.
جواب دادم.
جونگکوک: بله؟
پدر: فردا صبح بیا عمارت. باید درباره مراسم نامزدی صحبت کنیم.
جونگکوک: من که گفتم موافق نیستم.
پدر: این موضوع دیگه جای بحث نداره.
تماس رو قطع کردم و گوشی رو روی صندلی انداختم.
تهیونگ: چی شد؟
جونگکوک: ظاهراً قراره مراسم نامزدی هم داشته باشیم.
تهیونگ با هیجان لبخند زد.
تهیونگ: وااای! من باید لباس دامادی بخرم!
جونگکوک: برای خودت بخر. شاید به کارت اومد.
تهیونگ از خنده منفجر شد.
(سومشخص)
همان شب ـ عمارت خانواده جئون
جونگکوک وارد دفتر پدرش شد.
پدرش پشت میز نشسته بود و مشغول بررسی چند پرونده بود.
جونگکوک: باید باهات صحبت کنم.
پدر: درباره ازدواج؟
جونگکوک: معلومه که درباره همونه. من نمیخوام با دختری ازدواج کنم که حتی نمیتونم پنج دقیقه باهاش کنار بیام.
پدر: این ازدواج فقط برای خودت نیست. پای امنیت دو خانواده وسطه.
جونگکوک: من میتونم از خانواده محافظت کنم، بدون اینکه مجبور باشم ازدواج کنم!
پدر: همیشه نمیتونی همهچیز رو با قدرت حل کنی، جونگکوک.
جونگکوک چند لحظه سکوت کرد.
جونگکوک: حداقل انتظار داشتم قبل از تصمیم گرفتن، با خودم مشورت کنی.
پدر: میدونم از دستم عصبانی هستی، اما امیدوارم یه روز دلیل این تصمیم رو بفهمی.
جونگکوک بدون جواب دادن از دفتر خارج شد
(بچه ها قسمت پنچ تموم نشده ادامه اش رو الان میزارم)
ژانر: مافیایی | عاشقانه | کمدی | ازدواج اجباری
(ا/ت ویو)
با عصبانیت وارد اتاقم شدم و در رو پشت سرم بستم.
ا/ت: آخه این دیگه چه وضعیه؟!
روی تخت نشستم و بالش رو برداشتم و روی صورتم گذاشتم.
چند لحظه بعد صدای در اومد.
آوا: میتونم بیام؟
ا/ت: نه، ولی میدونم بازم میای!
آوا خندید و وارد اتاق شد.
آوا: خب خانم عصبی، میخوای یکم آروم بشی؟
ا/ت: آوااا! تو شنیدی چی گفتن؟ میخوان من با اون پسر مغرور ازدواج کنم!
آوا کنارم نشست.
آوا: میدونم عزیزم. خودمم از این تصمیم شوکه شدم.
ا/ت: من حتی نمیتونم پنج دقیقه تحملش کنم، چه برسه به اینکه بخوام باهاش زندگی کنم!
آوا: شاید هنوز همهچیز قطعی نشده باشه.
ا/ت: بابا رو که میشناسی. وقتی تصمیمی بگیره، دیگه تمومه!
آوا دستم رو گرفت.
آوا: فقط قول بده قبل از هر تصمیمی، با بابا صحبت کنی.
ا/ت: قول نمیدم، ولی سعی میکنم منفجرش نکنم!
آوا خندید.
(جونگکوک ویو)
از خونه خارج شده بودیم و توی ماشین نشسته بودم.
تهیونگ کنارم نشسته بود و مثل همیشه دست از حرف زدن برنمیداشت.
تهیونگ: خب، نظرت درباره عروس خانم چیه؟
جونگکوک: اسمش رو نیار.
تهیونگ: چرا؟ مگه قرار نیست بهزودی همخونه بشین؟
جونگکوک: تهیونگ، میخوای پیادهات کنم؟
تهیونگ: نه بابا! فقط دارم با داماد آیندهمون شوخی میکنم.
با اخم بهش نگاه کردم.
جونگکوک: تو واقعاً زیادی حرف میزنی.
تهیونگ: خب یکی باید جای تو هم حرف بزنه!
گوشیم زنگ خورد. اسم پدرم روی صفحه افتاده بود.
جواب دادم.
جونگکوک: بله؟
پدر: فردا صبح بیا عمارت. باید درباره مراسم نامزدی صحبت کنیم.
جونگکوک: من که گفتم موافق نیستم.
پدر: این موضوع دیگه جای بحث نداره.
تماس رو قطع کردم و گوشی رو روی صندلی انداختم.
تهیونگ: چی شد؟
جونگکوک: ظاهراً قراره مراسم نامزدی هم داشته باشیم.
تهیونگ با هیجان لبخند زد.
تهیونگ: وااای! من باید لباس دامادی بخرم!
جونگکوک: برای خودت بخر. شاید به کارت اومد.
تهیونگ از خنده منفجر شد.
(سومشخص)
همان شب ـ عمارت خانواده جئون
جونگکوک وارد دفتر پدرش شد.
پدرش پشت میز نشسته بود و مشغول بررسی چند پرونده بود.
جونگکوک: باید باهات صحبت کنم.
پدر: درباره ازدواج؟
جونگکوک: معلومه که درباره همونه. من نمیخوام با دختری ازدواج کنم که حتی نمیتونم پنج دقیقه باهاش کنار بیام.
پدر: این ازدواج فقط برای خودت نیست. پای امنیت دو خانواده وسطه.
جونگکوک: من میتونم از خانواده محافظت کنم، بدون اینکه مجبور باشم ازدواج کنم!
پدر: همیشه نمیتونی همهچیز رو با قدرت حل کنی، جونگکوک.
جونگکوک چند لحظه سکوت کرد.
جونگکوک: حداقل انتظار داشتم قبل از تصمیم گرفتن، با خودم مشورت کنی.
پدر: میدونم از دستم عصبانی هستی، اما امیدوارم یه روز دلیل این تصمیم رو بفهمی.
جونگکوک بدون جواب دادن از دفتر خارج شد
(بچه ها قسمت پنچ تموم نشده ادامه اش رو الان میزارم)
- ۹۹
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط