اعتماد پارت|۸۸|

۸۸

ا/ت

بعده شام دوره هم نشستیم.
جانگشین با استرس بهم نزدیک شد
–ا/ت؟
–چیشده؟
یکم تردید داشت انگار!
–جانگشین؟ اتفاقی افتاده؟
–شماره‌ای نشونی چیزی از اون دوستت که اونروز اومده بود اینجا نداری؟
–دوستم؟
یکم فکر کردم..لیان رو میگفت؟!
با چشمای گرد شده گفتم:لیان؟
–اره همون
با لبخنده شیطانی نگاش کردم
–خوشت اومده ازش؟
–ببین کارم گیر کی افتاده خدای من
–خجالت نکش،راستشو بگو
از گوشه چشم به منی که قیافمو شبیه خر شرک کرده بودم نگاهی انداخت
چشم دزدید و گفت:اره..حالا میدی بهم شمارشو؟
–بنویس
چشماش برقی زد و شماره رو سیو کرد
–راجب این موضوع به..
میدونستم چی میخواد بگه پس شونه‌ای بالا انداختمو حرفشو قطع کردم،گفتم:نمیگم
–ممنون
چشمکی زدمو ازش دور شدم.
خاله یو زودتر رفته بود امشب..
جونگ کوک سرش تو گوشی بود و من کلافه به بازوش تکیه داده بودم..
–من برم یک..یکم وسیله..بیارم بخوریم
جیسان بلند شد و رفت
جانگشین کلا تو جاهای دیگه سیر میکرد
–منم برم کمکش کنم
تهیونگ به طرزه مشکوکی دنبال جیسان با عجله رفت
متفکر بهشون زل زده بودم
–من میرم بخوابم
–خواب؟ الان؟
جانگشین هم‌به طوره مشکوکی تنهامون گذاشت
–این دوتا کجا رفتن؟
به جونگ کوک چشم قوره‌ای رفتمو گفتم:خودم میرم ببینم چیشد بهشون
لحنم طوری بود که میگفت من ناراحتم که سرت همش تو گوشیه و بی محلی میکنی بهم.
وارده آشپزخونه شدم و با صحنه‌ای که دیدم شوکه شدم
پس دوتایی اومده بودن کارای بدبد کنن!
با نیش باز شده سرفه مصلحتی کردم
جیسان هول کرده از رو کابینت پرید پایین
–زن داداش؟
دستمو بالا اوردمو گفتم:خوشت اومد دکتر؟ هی مزاحم لحظه های ما میشین
جیسان خجالتزده سرشو پایین انداخت
با خنده میوه ها رو برداشتمو گفتم:من میرم داداشتو بپیچونم شما به کارتون برسین
آشپزخونه رو ترک کردمو رفتم تو سالن
میوه ها رو روی میز گذاشتمو با فاصله از جونگ کوک نشستم
یهو کمرمو گرفت و کشوندم سمت خودش
دستامو رو سینش گذاشتم تا فاصله رو حفظ کنم
–جونگ کوک!
گوشیو بالا اورد و گفت:بخاطره این قیافه گرفتی؟
سرمو برگردوندم
–قیافه نگرفتم.
چونمو گرفت و صورتمو سمت خودش برگردوند
–دوروغ نگو! از وقتی سره میز شام بودیم تا الان اخم کردی
–اصلا دلم خواست،به توام مربوط نیست
پوزخنده کوتاهی زد
–هرچی به تو مربوطه به منم مربوط میشه
چشمام رو صورتش ثابت موند،،اون نگاه ها و اعتماد به نفسش همیشه باعث میشد از زدن حرفام پشیمون بشم.
–پس سرت تو گوشی بود؟
–بود.
–خب؟
–ولی حواسم به توام بود.
کمی خم شد و پیشونیمو بوسید
–بچه شدی؟
تو چشماش زل زدم،بچه بودم؟ نه..
–متاسفم،،همش باعث میشم بحث کنیم
با دقت تو چشمام نگاه میکرد..
–میترسم
دستشو روی صورتم کشید
–اگه حواسم بهت نبود،اگه نگرانت نبودم،اگه برام مهم نبودی..اونوقت باید بترسی!
قلبم فشرده شد.
با صدای ارومی گفتم:این چند وقت خیلی سخت گذشت
–میدونم
–برای هردومون
–ولی اینا دلیل نمیشن که هروقت ناراحتی همه چیزو بریزی تو خودت!