فیک : همسر قراردادی آقای جئون

پارت ۹۲

دفتر مدیرعامل...

فضای اتاق سنگین‌تر از همیشه بود.

آقای چوی روبه‌روی جونگ‌کوک و هانا نشسته بود.

دستانش آرام می‌لرزید.

جونگ‌کوک با لحنی آرام گفت:

ـ دیشب وارد بایگانی شدین.

پرونده‌ای برداشتین.

می‌خوام دلیلش رو از خودتون بشنوم.

چند ثانیه سکوت...

آقای چوی سرش را پایین انداخت.

ـ ببخشید...

جونگ‌کوک اخم کرد.

ـ یعنی حقیقت داره؟

ـ آره...

من پرونده رو برداشتم.

هانا متوجه شد که چشم‌های آقای چوی پر از اشک شده است.

او آرام گفت:

ـ ولی قبل از اینکه قضاوتم کنین...

خواهش می‌کنم همه‌ی حرفام رو بشنوین.

جونگ‌کوک سرش را تکان داد.

ـ گوش می‌کنیم.

آقای چوی با صدایی گرفته شروع کرد:

ـ هفت سال پیش...

دخترم ناپدید شد.

پلیس هیچ سرنخی پیدا نکرد.

تا اینکه یه نفر باهام تماس گرفت.

گفت دخترم زنده‌ست...

اما فقط وقتی دوباره می‌بینمش که هر کاری بگن انجام بدم.

هانا بی‌اختیار دستش را روی دهانش گذاشت.

آقای چوی ادامه داد:

ـ از اون روز...

هر چند وقت یه بار مجبورم اطلاعاتی از شرکت منتقل کنم.

نه چون خیانتکارم...

چون یه پدرم.

جونگ‌کوک ناباورانه نگاهش می‌کرد.

تمام این سال‌ها...

مردی که مثل خانواده کنارش بود، این بار از روی ترس سکوت کرده بود.

جونگ‌کوک آرام پرسید:

ـ چرا هیچ‌وقت چیزی بهم نگفتین؟

اشک روی گونه‌ی آقای چوی جاری شد.

ـ چون می‌ترسیدم...

اگه حتی به یه نفر بگم...

دخترم رو بکشن.

سکوت سنگینی اتاق را پر کرد.

هانا آرام به جونگ‌کوک نگاه کرد.

انگار با نگاهش می‌گفت:

«زود قضاوت نکن...»

جونگ‌کوک نفس عمیقی کشید.

بعد از جایش بلند شد.

به سمت آقای چوی رفت.

آقای چوی سرش را پایین انداخت.

ـ هر تصمیمی بگیرین...

قبول می‌کنم.

اما...

اگه می‌شه...

دخترم رو نجات بدین.

جونگ‌کوک چند لحظه سکوت کرد.

بعد برخلاف انتظار...

دستش را روی شانه‌ی آقای چوی گذاشت.

ـ از امروز...

دیگه تنها نیستین.

ما دخترتون رو برمی‌گردونیم.

آقای چوی با ناباوری سرش را بالا آورد.

ـ آقای جئون...

ـ اما از این لحظه به بعد...

هیچ رازی بین ما نمی‌مونه.

آقای چوی با چشمانی اشک‌آلود سرش را تکان داد.

ـ قول می‌دم.

...

همان لحظه...

گوشی آقای چوی زنگ خورد.

همان شماره‌ی ناشناس.

جونگ‌کوک با اشاره گفت:

ـ جواب بدین.

آقای چوی تماس را وصل کرد.

صدای مردی از آن طرف خط آمد:

ـ پرونده رو آوردی؟

آقای چوی با نگاهی به جونگ‌کوک گفت:

ـ آره...

آوردم.

ـ امشب ساعت نه.

انبار قدیمی بندر.

تنها بیا.

وگرنه دخترت رو فراموش کن.

تماس قطع شد.

جونگ‌کوک لبخند بسیار کمرنگی زد.

ـ بالاخره...

خودشون ما رو تا لونه‌شون می‌برن.

هانا با نگرانی گفت:

ـ یعنی امشب می‌خوای بری؟

جونگ‌کوک نگاهش کرد.

ـ آره.

ولی این بار...

بازی طبق نقشه‌ی اونا پیش نمی‌ره.

در گوشه‌ی اتاق...

بدون اینکه کسی متوجه شود، چراغ کوچک دستگاه شنودی که داخل گلدان پنهان شده بود...

یک بار چشمک زد.

و صدای تمام حرف‌های آن‌ها...

به سئورا منتقل شد.

سئورا لبخند زد.

ـ خوبه...

پس همه‌تون امشب میاین.


#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک