خواستی نگاهت رو بدزدی که دستش دراز شد و چند تار موت رو کش

خواستی نگاهت رو بدزدی که دستش دراز شد و چند تار موت رو کشید:
ـ هعی با توام چرا تا منو میبینی گارد می‌گیری؟ مگه من چمه؟
با حرص دستش رو پس زدی و از روی نیمکت بلند شدی:
ـ تو همونی که هر روز زنگ تفریح رو به کام من تلخ می‌کنی دست از سر من بردار حوصله دردسر ندارم.
خواستی فرار کنی سمت ساختمان مدرسه که با یک حرکت مچ دستت رو گرفت و کشیدت سمت راهروی متروکه پشت سالن ورزشی ، پشتت به دیوار سرد اجرایی خورد و دست‌هاش دو طرفت روی دیوار قفل شد قلبت داشت از قفسه سینه می‌زد بیرون از فاصله کم بینتون نفس‌هات به شماره افتاده بود. با صدای لرزونی لب زدی:
ـ چه مرگته دیوونه ولم کن الان یکی می‌بینه.

جیمین سرش رو آورد جلو پیشونیش رو تکیه داد به پیشونیت و با صدای بم و خش‌دارش گفت:
ـ هیچ‌کس جرأت نداره اینجا بیاد... خسته شدم از بس سر به سرت گذاشتم تا فقط یک لحظه برگردی نگام کنی
چش‌هات از تعجب گرد شد:
ـ چی داری میگی تو هر روز داشتی آزارم می‌دادی اونوقت الان...
لبخند تلخی روی لب‌هاش نشست و دست آزادش بالا اومد تا تار موی لجبازی که روی صورتت افتاده بود رو بفرسته پشت گوشت:
ـ دیوونه‌بازی درآوردم چون راه دیگه‌ای بلد نبودم من از همون روز اولی که دیدمت دلم رفت، می‌خواستم فقط مال من باشی حتی با دعوا
یک دستش رو آورد پایین و دستت رو محکم بین انگشت‌های کشیده و گرمش قفل کرد آورد گذاشت روی قلبش که داشت تند تند می‌زد:
ـ حالا هم خفه شو و جواب منو بده می‌خوای مال این قلدر لجباز بشی یا باید کل مدرسه رو به آتیش بکشم؟
قبل از اینکه بتونی کلمه‌ای جواب بدی سرش رو خم کرد و لب‌هاش روی لبت نشست یک بوسه عمیق که تمام اعتراض‌های توی دلت رو با خودش برد.