.

.

لبخند بزن تا دلم آرام بگیرد
تا شعر من از خنده ی تو وام بگیرد

تا دانه ی مهر تو بی افتد به دل من
در سایه ات این بوته سرانجام بگیرد

عاشق بشود شاعر بی نام و نشانی
از موهبت بودن تو نام بگیرد

حافظ شود از عشق ،غزل ها بسراید
از چشم سیاهت اگر الهام بگیرد

واضح به تو احساس خودم را بنویسم
این حس نکند  هاله ی ابهام بگیرد

باید که تو را جور دگر دوست بدارم
باید که دلم از دل تو کام بگیرد

طوفان شده دریا و پریشان شده ساحل
لبخند بزن تا دلم آرام بگیرد 
🌸☘